Μονομερές το δικαίωμα του οπαδού; Κάντε μας τη χάρη (Sportday / Δ.Ελευθεράτος)

Ε, λοιπόν, ίσως ποτέ άλλοτε μία έκκληση για σιωπή δεν θύμισε τόσα πολλά λογάκια -και μάλιστα σοφά! Το πέτυχε η πολυσυζητημένη κυριακάτικη κίνηση του Δημήτρη Σαλπιγγίδη: όταν σκόραρε, έγνεψε στους οπαδούς της ομάδας του, οι οποίοι έως εκείνη τη στιγμή αποδοκίμαζαν τους παίκτες του ΠΑΟΚ, να σωπάσουν. Πολλοί διέρρηξαν τα... ασπρόμαυρα ιμάτιά τους, λες και ο Σαλπιγγίδης είχε (ας πούμε) σηκώσει το μεσαίο δάχτυλο στον αέρα! Ανοησίες. Η κίνηση του Σαλπιγγίδη ήταν σάλπισμα αξιοπρέπειας. Ξενίζει μόνο όσους συγχέουν το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή με την ιδιότητα του άβουλου δουλοπάροικου. Ξενίζει, αλλά επιπλέον θυμίζει. Παλιές ατάκες. Ας δούμε, λοιπόν, ποιοι και πώς δηλώνουν «παρόντες» σε τούτο το σάλπισμα.

Ο «ΞΑΝΘΟΣ» ΚΙ ΕΝΑΣ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΣ: Γιάννης Ιωαννίδης και Νίκος Βαμβακούλας. Κάποτε ο πρώτος, αγανακτισμένος εξ αιτίας ενός χειμάρρου (να πούμε καλύτερα «οχετού») υβριστικών συνθημάτων της κερκίδας, είχε πει το αμίμητο: «Τους δέρνει όλη την εβδομάδα η γυναίκα τους και έρχονται εδώ να ξεσπάσουν!». Ο δεύτερος αντελήφθη εγκαίρως τις παρενέργειες της «θεοποίησης» της έννοιας «πελάτης». Είχε πει: «Επειδή πληρώνουν ένα εισιτήριο, νομίζουν ότι μπορούν να βρίζουν εμάς, τις μανάδες και τα σπίτια μας».

Δύο αναγκαίες επισημάνσεις: πρώτον, οι περισσότεροι εκ των οπαδών του ΠΑΟΚ που αποδοκίμαζαν τους παίκτες είναι νεαροί. Προφανώς δεν έχουν ακόμα μπουχτίσει από καμία συζυγική καταπίεση, το πολύ πολύ να τους μαστίζουν εφηβικά και μετεφηβικά άγχη. Υπό αυτή την έννοια, δεν εμπίπτουν στο «γράμμα» της ρήσης του «ξανθού», τους «πιάνει» όμως για τα καλά το πνεύμα της. Δεύτερο και πολύ σημαντικότερο: αν κάποιος παρατηρήσει ότι τα υποτιμητικά για τους παίκτες συνθήματα δεν είναι (και δεν ήταν) κατ' ανάγκη χυδαία, υποχρεούται να δεχθεί την ανταπάντηση: Γιατί, ήταν μήπως χυδαία η αντίδραση του Σαλπιγγίδη; Ας δούμε λοιπόν και σε αυτή την περίπτωση το πνεύμα και όχι το γράμμα της παλιάς ατάκας του Βαμβακούλα.

Οταν η ελαφρώς... κουτσαβάκικη παράδοση του «εγώ πλερώνω» συναντά την «καθωσπρέπει» αρχή πως «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο», ο ποδοσφαιριστής κηρύσσεται πιόνι! Από πού κι ως πού, όμως; Γιατί άραγε ο οπαδός έχει κατοχυρωμένο το «μονομερές» δικαίωμα να φωνάζει στον παίκτη -την ώρα που εκείνος μοχθεί- πως τον θεωρεί άχρηστο, αλλά ο «ανεπαρκής» να μην έχει το αντίστοιχο ελεύθερο να του απαντήσει ότι τον αποστόμωσε; Σε ποια κιτάπια ηθών δουλοπαροικίας τα βρήκαμε αυτά γραμμένα; Διαβεβαίωσε κανείς τον θεατή-πελάτη πως με το εισιτήριο εξασφάλισε τη μετατροπή του ανθρώπου-ποδοσφαιριστή σε άψυχο ρομπότ ή σε νεοσύλλεκτο, ο οποίος στέκεται προσοχή, σιωπηλός και «ψαρωμένος» μπροστά στους βαθμοφόρους; Κάντε μας τη χάρη...

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ (...ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ): Αρρωστημένο είχε χαρακτηρίσει το ποδοσφαιρικό κλίμα στη Θεσσαλονίκη ο Αγγελος Αναστασιάδης κι ασφαλώς δεν... κόμισε γλαύκα ες Αθήνας. Οχι, δεν θεωρεί ο γράφων νοσηρότητα την απαιτητικότητα των οπαδών, ούτε κι όταν αυτή εκδηλώνεται με λελογισμένες υπερβολές. Βρείτε άλλωστε κάτι που αφορά στο ποδόσφαιρο και δεν ρέπει στην υπερβολή. Αντιθέτως, δεν υπάρχει ασθένεια χειρότερη από το -απειλούμενο, ευτυχώς, με εξαφάνιση- πρότυπο του οπαδού, ο οποίος «βρέξει χιονίσει» ανεβάζει τη διοίκηση στα ουράνια και στέλνει το μυαλό του... κάπου εκεί κοντά: στα σύννεφα.

Αρρώστια είναι όμως (και) η παντελής απουσία στοιχειώδους λογικής. Αρρώστια είναι το τσουβάλιασμα των πάντων: αν το βασικό πρόβλημα είναι ο Γούμενος, τότε γιατί γίνονται «αποδιοπομπαίοι» συλλήβδην οι παίκτες; Διότι βρίσκονται στην ομάδα... επί Γούμενου κι όχι επί κάποιου επόμενου ή προηγούμενου;
Αρρώστια είναι τα μονίμως θολωμένα μυαλά: όταν είναι φουσκωμένα, προβλέπουν πρωτάθλημα -αρκεί που η ομάδα απέκτησε Ζαγοράκη και Σικαμπάλα. Οταν ξεφουσκώνουν, βλέπουν παντού «άχρηστους». Αν ρωτήσεις «πώς και γιατί», η απάντηση είναι δεδομένη: «Είκοσι χρόνια χωρίς πρωτάθλημα είναι πολλά». Σωστά. Αλλά είναι λόγος αυτός να αντιμετωπίζονται με τόση δυσπιστία ο Ηλιάδης, ο Χριστοδουλόπουλος κι ο Σαλπιγγίδης, ο οποίος -ειρήσθω εν παρόδω- μοιράζεται με τον Λυμπερόπουλο και τον Τζόρτζεβιτς την πρώτη θέση στον πίνακα των σκόρερ; Τι είδους... ετεροχρονισμένη απόδοση ευθυνών είναι τούτη;

Είπαμε, όμως, τα μυαλά είναι όπως τα νερά: είτε στην παλίρροια είτε στην άμπωτη, αν τα βλέπεις θολά, ας τα αποφεύγεις. Πολλοί οπαδοί του ΠΑΟΚ αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα, λες και βλέπουν τη φανέλα της ομάδας: μόνο άσπρο, μόνο μαύρο. Το πρώτο οδηγεί στο δεύτερο. Το δεύτερο πουθενά. ΥΓ.: Ο Σαλπιγγίδης «προσέβαλε τον λαό του ΠΑΟΚ» ή μία τιμητική αντιπροσωπία του; Όλα κι όλα 3.682 εισιτήρια κόπηκαν.