Ποδόσφαιρο ιδιωτικής πρωτοβουλίας (Sportday / Αντώνης Καρπετόπουλος)

Ήθελα να τελειώνω με το ντέρμπι, αφού η επικαιρότητα έχει πολλά, αλλά μου στείλατε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μου (karpetshow@yahoo.gr) ένα σωρό e-mail, με τα οποία μου ζητάτε μια τεχνική ανάλυση του ματς -ό,τι δηλαδή δεν έγινε από κανέναν τις προηγούμενες μέρες, στις οποίες μιλήσαμε πιο πολύ για τα πέριξ παρά για τα αγωνιστικά. Επειδή με έχετε κάνει χώμα με τα καλά σας λόγια και τις ευχές σας για τη γιορτή μου, δεν θα σας χαλάσω το χατίρι.

Περίληψη προηγουμένων. Ο Παναθηναϊκός θα έπαιζε το ματς με μία άλλου είδους ομάδα (συγκρίνοντάς την με αυτή που ο Μαλεζάνι παρέταξε τον Αύγουστο) και ο Ολυμπιακός με μία άλλου είδους αγωνιστική συμπεριφορά, αφού δεν μπορεί στο Καραϊσκάκη να επιχειρήσει το control game που έκανε στο ΟΑΚΑ. Και τα δύο συνέβησαν.

Λεπτομέρειες

Στην τούρλα της βραδιάς της Κυριακής επισημάνθηκε απλώς το προφανές, δηλαδή ότι ο Ριβάλντο κέρδισε το ματς με τα δύο δύσκολα γκολ του και πως ο Κονσεϊσάο με τη μέτρια απόδοσή του σε ένα ρόλο-κλειδί έβλαψε τον ΠΑΟ. Κάποιοι μίλησαν και για αμυντικά λάθη, με κορυφαίο την ασυνεννοησία του Μόρις με τον Γκαλίνοβιτς. Ξαναβλέποντας το ματς υπάρχουν πολλές άλλες λεπτομέρειες.

Κερκόπορτα

Νομίζω ότι και οι δύο προπονητές προετοίμασαν το παιχνίδι φροντίζοντας πιο πολύ το επιθετικό κομμάτι και αυτό μαρτυρά την ανάγκη για νίκη που οι διοικήσεις επέβαλαν. Ο Μαλεζάνι απελευθερώνοντας τον Εκι και κρατώντας πολύ ψηλά τους δύο κόφτες (τον Φλάβιο και τον Τζιόλη) δεν άφησε τον Ολυμπιακό να κατεβάσει την μπάλα με τις πολλές πάσες που συνηθίζει. Ταυτόχρονα, πίεσε πολύ τον Πάντο με τον Σέριτς (αναγκάζοντας τον Οκκά να επιστρέφει πολύ για βοήθειες) και ζήτησε από τον «Παπ» και τον Γκέκα να αλλάζουν θέσεις ώστε το κέντρο άμυνας του Ολυμπιακού να μην μπορεί να προσαρμοστεί πάνω τους και ο Μπουλούτ να νιώθει πίεση. Η αριστερή πλευρά του Ολυμπιακού ήταν (και πάλι) η κερκόπορτά του, ειδικά στο διάστημα ανάμεσα στο 15' και το 35' του πρώτο ημιχρόνου. Σε εκείνο το σημείο η άμυνα του Ολυμπιακού παρουσίασε τα ίδια ακριβώς κενά που είχε στο Καραϊσκάκη στα ματς με τη Ρόζενμποργκ και τη Λιόν: η διαφορά είναι ότι ο ΠΑΟ δεν τα εκμεταλλεύτηκε.

Ζουνίνιο

Τι έλειψε σε αυτό το διάστημα; Κυρίως ο χαφ που θα βγει από τα δεξιά: θυμηθείτε τον Ζουνίνιο π.χ., που είχε αναγκάσει τον Ριβάλντο να τον κυνηγάει αδίκως. Ο Τζιόλης δεν έχει τα χαρακτηριστικά να το κάνει και ο Φλάβιο ήταν αλλού. Ο Μπουλούτ δεν είδε ποτέ δύο παίκτες από την πλευρά του, μολονότι έμεινε συστηματικά ακάλυπτος. Αυτή η λεπτομέρεια στην οικονομία του ματς στοίχισε.

Γραμμή

Ενα από τα μυστικά του αγώνα ήταν ο τρόπος που έπαιξε ο Τζόρτζεβιτς. Με την άμυνα να μην μπορεί να ανεβεί, αφού φοβόταν την ταχύτητα του Γκέκα και του Παπαδόπουλου, ο Ολυμπιακός μοιραία απλώθηκε. Ο Στολτίδης έπαιξε κάτι σαν λίμπερο μπροστά από τους δύο στόπερ (σε έναν ρόλο Ακη Ζήκου!) και ο Ριβάλντο βγήκε στην πλάτη του Κωνσταντίνου βλέποντας ότι η «απουσία» του Κονσεϊσάο θα του έδινε τη δυνατότητα να γίνει ο επιπλέον παίκτης στην επίθεση και πιθανότατα ο match winner. Απέμεινε ο «Τζόλε» να πρέπει να γεμίζει περίπου 45 τετραγωνικά χώρο, ειδικά όταν ο ΠΑΟ έκλεβε μπάλα! Αν τολμούσε να το κάνει (αν δηλαδή έμπαινε στη διαδικασία να μοιράζει την μπάλα μόνος, αφού οι υπόλοιποι χαφ ήταν ή μπροστά ή πίσω), ο Ολυμπιακός θα έχανε το ματς. Ο πολύπειρος αρχηγός καταλαβαίνοντας τη δυσκολία, έκανε κάτι διαφορετικό: ή γέμιζε στην επίθεση (όπως άλλωστε και οι αμυντικοί) ή έκανε κούρσες κυρίως προς τα αριστερά κοντά στη γραμμή ώστε αν χαθεί η μπάλα, να μη φύγει ο ΠΑΟ κάθετα στην αντεπίθεση. Με αυτό το τρικάκι ακυρώθηκε η ικανότητα του Γκονζάλες να παίξει σαν πλέι μέικερ: για την ακρίβεια, ο Αργεντινός μοίραζε την μπάλα μόνο απέναντι σε οργανωμένη άμυνα του Ολυμπιακού κι αυτός ήταν ο βασικός λόγος που ο ΠΑΟ μετά το γκολ του Γκέκα δεν μπήκε στην περιοχή: δεν βρήκε χώρους.

Γεμίσματα

Από δύο κούρσες (μία του «Τζόλε» και μία του Γεωργάτου) έρχεται το γκολ του προσωρινού 2-1. Από δύο «γεμίσματα» γεννιούνται το πρώτο και το τρίτο. Ο ΠΑΟ απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο βρέθηκε ανέτοιμος, αφού περίμενε κυρίως το passing game του Ολυμπιακού για να κλέψει την μπάλα πρεσάροντας. Ο Μπίσκαν (δηλαδή ο ψηλότερος της άμυνας) δεν βγαίνει ποτέ στον Κωνσταντίνου και μένει καρφωμένος στον χώρο της ζώνης του, γιατί προφανώς έχει τέτοια οδηγία. Ο Βύντρα κάνει ένα συγκινητικό ματς, αλλά δεν μπορεί ούτε να βγει να βοηθήσει στην επίθεση ούτε να παίξει over play τον Κύπριο, γιατί πρέπει να έχει το μυαλό του και στ' αριστερά, εκεί όπου γυρνοβολάει ο Γεωργάτος αρχικά και στη συνέχεια ο Καστίγιο. Το ματς είναι ένα μάθημα για το πώς ο Κωνσταντίνου μαζεύει παίκτες και ανοίγει χώρους.

Οργανωμένο

Είναι δύσκολο να χαρακτηρίσει κανείς το ποδόσφαιρο που έπαιξε ο Ολυμπιακός οργανωμένο. Ο Σόλιντ, όμως, βάζει εν τέλει την υπογραφή του, όχι γιατί παρουσιάζει μια οργανωμένη ενδεκάδα, αλλά γιατί βρίσκει ένα σχέδιο ανάπτυξης προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες της κατάστασης και στα χαρακτηριστικά των παικτών του. Χωρίς τον Τουρέ, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να πρεσάρει και με τον Στολτίδη τόσο πίσω δεν μπορεί να γίνει παρατεταμένη κατοχή μπάλας. Αλλά με τις ατομικές ενέργειες του «Τζόλε», του Γεωργάτου και λιγότερο του Οκκά, η μπάλα φτάνει μπροστά και αυτό είναι το βασικό στο συγκεκριμένο ματς. Οταν αυτή πάει εκεί, ο «Ρίμπο» και ο Κύπριος κάνουν αυτό που μπορούν.

Επίβλεψη

Ποδόσφαιρο ιδιωτικής πρωτοβουλίας με προπονητική επίβλεψη. Κάτι σαν το κοινωνικό κράτος των Σκανδιναβών...