Αχ, αυτός ο άτιμος ήθελε μαχαίρωμα (Sportday / Στέφανος Χάρης)

Αντιγράφω από την προχθεσινή «Πανδώρα» του «Βήματος». «Χθες ο πρωθυπουργός δεν ήθελε να δει κανέναν γιατί δεν είχε κέφι. Ασχολήθηκε με αυτό που τα κυβερνητικά στελέχη αποκαλούν "εσωτερικές υποθέσεις της κυβέρνησης" –κοινώς δεν έκανε τίποτα. Αντε με το καλό να αρχίσει από την Παρασκευή το Μουντιάλ για να έχει κάτι να ασχολείται…».

Γι' αυτό αυτός ο άνθρωπος θα κυβερνάει χρόνια: καταλαβαίνει όσο κανένας τους προβληματισμούς και τις προσδοκίες του μέσου Έλληνα και συντάσσεται μαζί του….

Έχω χάσει την πίστη μου στην πολιτική. Πιστεύω μόνο σε έναν Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα. Δεν αναφέρομαι στον Παύλο Γιαννακόπουλο, αλλά στον Ανατολιωτάκη! Σε μια εποχή που το θρησκευτικό φρόνημα των Ελλήνων περνάει κρίση, ο πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ μπήκε μπροστά ως άλλος Κοσμάς Αιτωλός, για να κηρύξει την ανάγκη για χριστιανική λατρεία. «Πήγαμε», διαβάζω στην «Ωρα για Σπορ», «και βρήκαμε στην Κωνσταντινούπολη τον Πατριάρχη, ο οποίος μας υποσχέθηκε πως θα κάνει ό,τι μπορεί για να μας βοηθήσει να φτιάξουμε το γήπεδό μας εκεί που πρέπει, δηλαδή στη Νέα Φιλαδέλφεια».

Σκεφτόμουν τι μπορεί να κάνει ο Πατριάρχης. Μα φυσικά να προσευχηθεί και να γίνει ένα θαύμα. Να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να δούμε το γήπεδο έτοιμο, να πέσουμε στα γόνατα και να προσευχηθούμε! Μου φαίνεται απλό. Τουλάχιστον πιο απλό από το να χρηματοδοτήσει το έργο η JP ΑΒΑΞ, όπως ο πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ περιμένει…

Πάντως, ο Ανατολιωτάκης έχει μάλλον λιγότερα προβλήματα από τον Ντέμη αυτόν τον καιρό. Ο Ντέμης δεν πήγε στην Ισπανία για να βρει τον προπονητή της ΑΕΚ, αλλά για να μην μπερδευτεί και να μιλήσει σίγουρα με τον Φερέρ. Γιατί αν ήταν στην Ελλάδα ο Φερέρ κι έρχονταν μαζί του, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες, οι σωσίες του, δηλαδή ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Σταύρος Διαμαντόπουλος και ο Γιώργος Παπαδάκης, άντε να διαλέξεις…

Από το χθεσινό «Φως» πληροφορήθηκα ότι η κυρία Πόλγκα κράτησε τον Πόλγκα στη Λισσαβώνα. Το πρωτοσέλιδο του «Φωτός» θα μπορούσε να είναι η βάση ενός αληθινού δράματος. Εκείνος θέλει να φύγει για την Ελλάδα, εκείνη κλαίει και τον απειλεί να του πάρει τα παιδιά. Πίσω απ' τις κουρτίνες κατασκοπεύει ο Κώστας Νικολακόπουλος, έτοιμος, αν χρειαστεί, να τα πει στην Τατιάνα…

Είναι φοβερά άδικο αυτό που συνέβη στον Ολυμπιακό με τον Πόλγκα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πριν από δύο μέρες ο πρόεδρος της Σπόρτινγκ Λισσαβώνας, μιλώντας αποκλειστικά στον «Πρωταθλητή», είχε παραδεχτεί την ήττα της ομάδας του από τον πανίσχυρο Ολυμπιακό και είχε δηλώσει ότι ο Πόλγκα μάλλον φεύγει! Απορώ τώρα αυτός ο άτιμος πώς θα δεχτεί πίσω τον παίκτη μετά το ρεζιλίκι που του προκάλεσε…

Κι εγώ δεν ανέχομαι την αδικία. Δεν το μπορώ το άδικο. Κάθε φορά που βιώνω μια αδικία αισθάνομαι σαν τον μικρό Βασιλάκη Καΐλα, που ξενυχτούσε τα βράδια στα κοσμικά κέντρα παρακαλώντας τους πλούσιους θαμώνες να αγοράσουν τσιγαράκια και λουλουδάκια για πενταροδεκάρες. Την ώρα που αυτός ο μικρός βιοπαλαιστής αγωνιζόταν για τον επιούσιο όλοι οι άλλοι γλεντούσαν με το χρήμα που χωρίς κόπο είχαν κερδίσει.

Αλλά πώς να το κάνουμε, η ζωή είναι γεμάτη από αδικίες. Το θυμήθηκα χθες και μελαγχόλησα και πάλι έντονα διαβάζοντας τον «Πρωταθλητή» –και πιο συγκεκριμένα την αγαπημένη μου στήλη, αυτή του «Κυρίου Προέδρου». Πολεμά κι αυτός το άδικο και είμαι σίγουρος ότι πολλές φορές σε αυτόν τον πόλεμο αισθάνεται μόνος, όπως κι εγώ.

Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι ο μόνος τρόπος για να τον στηρίξω είναι να αναδημοσιεύσω τον πόνο του, για να τον μοιραστούμε. Γράφει λοιπόν:

«Γιατί όλα αυτά; Γιατί τα e-mail σας, απαιτητικά όπως πάντα, πηγάζουν από τη μαϊμού πληροφόρηση, για την οποία καμία ευθύνη δεν έχουμε… Δεν είναι άδικο να γίνεται είδηση η διάψευση; Σας αποκαλύψαμε το θέμα Πόλγκα εν μέσω Ζουάν και Σκιλασί. Θα έχετε και το τέλος του. Το υπαρκτό όμως! Οπως συμβαίνει –πλην Τουρέ– τα τελευταία χρόνια.

(Σ.σ.: καλά, δεν είναι μόνο ο Τουρέ, είναι κι άλλοι: ο Ζεβλάκοφ, ο Ντομί, ο Μπούτινα, αλλά δεν βαριέσαι, αδερφέ, φίλοι είμαστε…)

«Και όπως συνέβη με τις αποκαλύψεις για Αβραάμ Παπαδόπουλο και Τοροσίδη σε πρώτο πλάνο και Λαγό στην επόμενη φάση… Και όπως θα συμβεί με τον Κοντρέρας αν (φτου σκουληκομυρμηγκότρυπα…) χαλάσει του Αντερσον Πόλγκα. Υπομονή».

(Σ.σ.: το «υπομονή» μάλλον αναφέρεται στους αναγνώστες. Κάντε δηλαδή υπομονή, κάποια μεταγραφή θα μας κάτσει. Αλλά μπορεί και να το ερμηνεύω αυθαίρετα…)

«Νομίζω πως σας είχα μιλήσει και για τον Επαλέ. Αν ήταν κοινοτικός, θα 'τρεχε τώρα στις παραλίες με κόκκινη πετσέτα».

(Θα του πήγαινε, ειλικρινά. Οπως και αν –λέω αν– ο Νεμπεγλέρας ήταν μαύρος ίσως να μη χρειαζόταν να κάνει ηλιοθεραπεία. Αλλά επειδή η στήριξή μου στην άδικη επίθεση που δέχεται ο «Πρόεδρος» είναι πραγματική και όχι μουσαντένια, παραδέχομαι ότι είχε μιλήσει για τον Επαλέ. Αυτόν που χθες υπέγραψε τριετές με τον Ηρακλή).

Αποφάσισα από σήμερα, αντί για απαντήσεις για όλα αυτά που γράφονται και με υπομονή διαβάζω, να δημοσιεύω και μια πρωτότυπη αγγελία, από αυτές που έρχονται στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο. Για την περίπτωση «Πόλγκα» νομίζω ότι, όπως λέει και ο «Κύριος Πρόεδρος», η παρακάτω αγγελία ταιριάζει απόλυτα σε όλους μας:

«Πωλείται φίδι 83 μέτρα, στενό, μαύρο φίδι με βούλες πορτοκαλιές και με ραβδώσεις κίτρινες. Γνήσιον Αφρικής, τέως δηλητηριώδη, διά ζώνες, πορτοφολάκια, μπρατσολέδες ρολογιού. Προσέχτε, μόνο σοβαραί προτάσεις».

Βρήκα και άλλη μία αγγελία που ταιριάζει απόλυτα στο χθεσινό πρωτοσέλιδο του «Derby». Αυτό που έγραφε: «Πράσινος ο ΠΑΠ. Χοντρή τάπα σε όσους βιάστηκαν να βγάλουν γλώσσα και να χύσουν χολή». Προφανώς δεν εννοούσε τους Κοντό, Γκόντζο και Πιτιακούδη. Οπως και η αγγελία που δημοσιεύω, φυσικά και δεν αναφέρεται σε αυτούς. Απλώς νομίζω ότι ταιριάζει με το δημοσίευμα:

«Παντρεμένη 45άρα, παραμελημένη, ατυχήσασα, ζητά απόλαυση από πραγματικό άντρα. Βάζω το φουρνάκι, βάζεις το κεφαλάκι; Μπορείς να με λες Πάμελα…».

Αυτά αντί σχολίου. Γιατί έχουν πραγματικά σφίξει οι ζέστες…

Επειδή συμβαίνει αυτό, έκανα κι εγώ χθες ένα λάθος. Εγραψα ότι την αγορά της ραδιοφωνικής συχνότητας του Profit από τον Τζίγκερ την έγραψε πρώτα το «Παρόν». Λάθος μου: πρώτος την έγραψε εδώ και εβδομάδες ο Χρήστος Ξανθάκης στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία».

Κι επειδή είπα Ξανθάκης, θέλω να σας πω κι ένα ανέκδοτο με ξανθιές: πάει ένας τύπος μια ξανθιά ένα βράδυ στο σπίτι του. «Τι θα πιεις, μωρό μου;», τη ρωτάει. «Ενα ουίσκι σκέτο», του απαντάει η ξανθιά. «Να σου βάλω δυο δάχτυλα;», της λέει ο τύπος. «Μη βιάζεσαι, μωρέ, ας πιούμε πρώτα κάτι», τον αποπαίρνει η ξανθιά…

Λέτε η γυναίκα του Πόλγκα να είναι ξανθιά; Τίποτα δεν αποκλείεται…