Η επανάσταση του Μπλάτερ τώρα ξεκινάει… (Sportday / Χρ.Χαραλαμπόπουλος)

Πάντα, πριν από κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο, γίνεται μια συνεδρίαση της ΦΙΦΑ, στην οποία, τις πιο πολλές φορές, παίρνονται σοβαρές αποφάσεις. Αυτή τη φορά η ΦΙΦΑ αναμένεται να υιοθετήσει όλες τις υποδείξεις που εισηγείται η ομάδα μελέτης την οποία δημιούργησε γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Οι προτάσεις αυτές διαμορφώθηκαν ύστερα από μια εβδομάδα ανοιχτού δημόσιου διαλόγου, που έγινε στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή συνδέσμων ποδοσφαιριστών, φιλάθλων, εκπροσώπων ομάδων, εκπροσώπων προπονητών και ομοσπονδιών, κάποιων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εκπροσώπων της ΟΥΕΦΑ, της ΦΙΦΑ, αλλά και άλλων ποδοσφαιρικών ενώσεων από τις υπόλοιπες ηπείρους του πλανήτη. Οι προτάσεις αυτές σηματοδοτούν την έναρξη της κατά μέτωπον αντιπαράθεσης της ΦΙΦΑ με την G14.

Η ΦΙΦΑ δείχνει ότι θέλει να προσγειώσει το ποδόσφαιρο, το οποίο εκτοξεύτηκε σ' ένα σύμπαν εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία διακινούνται ανάμεσα σε ομάδες, ποδοσφαιριστές και μάνατζερ χωρίς καμία λογική και –φυσικά- κανέναν έλεγχο. Τόσο που να θεωρείται το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ένα πολύ βολικό πλυντήριο κεφαλαίων που προέρχονται από σκοτεινές οικονομικές δραστηριότητες. Πέρα απ' όλα αυτά, η σύγκρουση της ΦΙΦΑ με την G14 ήταν αναμενόμενη, από τη στιγμή που η ένωση των ισχυρών ευρωπαϊκών συλλόγων προσπαθεί να αποκτήσει τον έλεγχο του παιχνιδιού. Η G14, που ελπίζει βάσιμα να δικαιωθεί στο ευρωπαϊκό δικαστήριο στην υπόθεση της Σαρλερουά για τις αποζημιώσεις και την ασφάλεια των ποδοσφαιριστών, ζήτησε πρόσφατα το Παγκόσμιο Κύπελλο, όπως και το Ευρωπαϊκό, να γίνονται κάθε δύο χρόνια. Χωρίς προκριματικούς. Έτσι που να χρησιμοποιούνται ποδοσφαιριστές οι οποίοι θα προέρχονται –κυρίως- από τα μέλη της λίγκας, που θα εισπράττουν και τα χρήματα από τις αποζημιώσεις. Ο Μπλάτερ, πριν από καιρό, είχε μιλήσει για «έναν καπιταλισμό της άγριας δύσης», τον οποίο προσπαθούν να καθιερώσουν οι πλούσιες και ισχυρές ομάδες στο ποδόσφαιρο, γεγονός που θα σκοτώσει το παιχνίδι.

Η μόνη σωτηρία, κατά τον Μπλάτερ, φαίνεται ότι είναι να πάρει τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού στα χέρια της η ΦΙΦΑ. Και το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων –μαζί με την ΟΥΕΦΑ– που «γεννά» το ποδόσφαιρο. Πρέπει, επίσης, να σημειώσω ότι παράλληλα με την ομάδα μελέτης που είχε συστήσει η ΦΙΦΑ, είχε δημιουργηθεί και μια τετραμελής επιτροπή, στην οποία μετείχαν ο Βενγκέρ, ο Κρόιφ, ο Πλατινί και ο αντιπρόεδρος της Μίλαν, ο Αντριάνο Γκαλιάνι. Η επιτροπή αυτή, που θα έλεγε τη γνώμη της πάνω στις προτεινόμενες αλλαγές από την ομάδα μελέτης… δεν κατέληξε σε κανένα συμπέρασμα και θα συνεδριάσει ξανά κάποια στιγμή στο μέλλον.

Στο ψητό τώρα. Στις προτάσεις περιλαμβάνονται: α) Η δημιουργία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μιας «αθλητικής ευρωπαϊκής υπηρεσίας» που θα έχει ως αρμοδιότητα τον έλεγχο όλων των ποδοσφαιρικών θεσμών στη Ευρώπη. β) Η δημιουργία μιας νέας ανεξάρτητης αρχής για τον έλεγχο των μεταγραφών. γ) Περιορισμός του ανώτατου αριθμού παικτών σε κάθε ομάδα και η καθιέρωση κατώτατου ορίου γηγενών ποδοσφαιριστών στο ρόστερ. δ) Η θέσπιση ενός προγράμματος ασφάλισης των ποδοσφαιριστών από τραυματισμούς, στη διάρκεια αγώνων για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. ε) Η καθιέρωση σάλαρι καπ στους συλλόγους που μετέχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. στ) Η θέσπιση νέων κανόνων για τη διαφάνεια και την καταπολέμηση της πολυϊδιοκτησίας. ζ) Η υποχρεωτική επένδυση μέρους των εσόδων των ομάδων από το Τσάμπιονς Λιγκ στα τμήματα υποδομής. η) Η δημιουργία ενός συστήματος licensing για τους ατζέντηδες, οι οποίοι δεν θα πληρώνονται από τις ομάδες, αλλά από τους ίδιους τους παίκτες. θ) Η δημιουργία ενός κώδικα σωστής εταιρικής συμπεριφοράς για τις ομάδες–επιχειρήσεις. Αυτός είναι ο κεντρικός κορμός των προτάσεων. Ο χρόνος και ο τρόπος υλοποίησής τους θα εξαρτηθούν από πολλά πράγματα. Και κυρίως από την απάντηση που θα δώσει, αν θελήσει να συνεχίσει την αντιπαράθεση, η G14.

Ο ψυχρός εκτελεστής

Πρέπει να έχεις βρεθεί στη Φλωρεντία για να μπορέσεις να κατανοήσεις τις ποδοσφαιρικές εμμονές των ανθρώπων της πόλης. Δεν έχουν να κάνουν με τη μόδα. Για χρόνια, το ποδοσφαιρικό σήμα κατατεθέν αυτής της πόλης–μουσείου ήταν ο Τζιανκάρλο Αντονιόνι. Ένα από τα τελευταία μεγάλα «δεκάρια» όχι μόνο του ιταλικού, αλλά και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ένας ποδοσφαιριστής που στάθηκε τρομερά άτυχος με τους συχνούς του τραυματισμούς. Τόσο που έχασε μέχρι και τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982, που κατέκτησε η Ιταλία. Οι Φλωρεντινοί δεν έπαψαν ποτέ να αγαπούν τον Αντονιόνι. Ακόμα κι αφού είχε σταματήσει το ποδόσφαιρο.

Το επόμενο ποδοσφαιρικό είδωλο που πήρε θέση στην καρδιά τους ήταν ο Αργεντινός Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, ο «Μπατιγκόλ», ο οποίος αρνήθηκε πολλές προτάσεις για μεταγραφή και έμεινε στην ομάδα ακόμα και όταν αυτή έπεσε στη Β' Εθνική. Τη φωτογραφία του «Μπατιγκόλ» μπορεί ακόμα να τη συναντήσει κάποιος στη Φλωρεντία. Δύο ποδοσφαιρικά είδωλα στην περίοδο μιας 25ετίας μπορεί για άλλους να είναι λίγα. Ομως, φαίνεται ότι οι φίλοι των «βιόλα» άρχισαν να ετοιμάζουν μία ακόμα θέση στις καρδιές τους, δίπλα στον Αντονιόνι και τον Μπατιστούτα. Μία θέση που διεκδικεί ένας 29χρονος τύπος που τη χρονιά που πέρασε βρήκε τα δίχτυα 31 φορές σε 38 παιχνίδια.

Ο Λούκα Τόνι, που είναι στην αποστολή της Ιταλίας, η οποία θα επιδιώξει να επαναλάβει το κατόρθωμα της ομάδας του Μπεαρζότ το 1982. Ο Τόνι είναι ένα φαινόμενο. Κυρίως γιατί έφτασε στην κορυφή πολύ αργά. Σε ηλικία που άλλοι ετοιμάζονται να αποχωρήσουν. Φέτος η εφημερίδα «Gazzetta dello Sport» ζήτησε από τους αναγνώστες της να ψηφίσουν για το παρατσούκλι του Τόνι, έτσι που να μη δείχνει «γυμνός» δίπλα στους μεγάλους ποδοσφαιρικούς ήρωες της ιστορίας της Φιορεντίνα. «Βασιλιάς Μίδας» και «Το μεγάλο τέρας» ήταν αυτά που ψηφίστηκαν περισσότερο. Κανένα, όμως, από αυτά δεν μαρτυράει την ψυχική δύναμη και το πείσμα του Τόνι.

Το 1998 βολόδερνε στα ρηχά νερά της τρίτης κατηγορίας με τη Φιορενζουόλα και αν δεν έπεφτε πάνω στον Μπάτζιο στην Μπρέσια το 2001, ίσως να είχε σταματήσει το ποδόσφαιρο. Εκείνη τη χρονιά σκόραρε 13 γκολ και την επόμενη διετία στην Παλέρμο έστειλε την μπάλα στα δίχτυα 78 φορές. Είναι ένας ψύχραιμος άνθρωπος, χαμηλών τόνων, σχεδόν ντροπαλός εκτός γηπέδου. «Ημουν ήρεμος όταν τα πράγματα στην καριέρα μου πήγαιναν άσχημα, το ίδιο είμαι και τώρα». Ο Μπεαρζότ πιστεύει ότι είναι τρομερά προικισμένος και πως το «κρύο του αίμα» είναι το μεγαλύτερο προσόν του. Τόσο που να πάρει την Ιταλία στους ώμους του; «Ναι», λέει ο Μπεαρζότ. «Μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε τον Ρόσι». Λες;