Η παράσταση άρχισε. Τι κόστος, όμως, έχει και ποιος κερδίζει (Sportday / Χρ.Χαραλαμπόπουλος)

Σε όλες τις άλλες σελίδες της εφημερίδας, θα βρείτε πληροφορίες για την αγωνιστική κατάσταση των 32 ομάδων της μεγάλης παράστασης που ξεκίνησε από χθες. Εδώ, λέω να ασχοληθώ με τα οικονομικά στοιχεία της διοργάνωσης, που μπορεί να μη βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος, αλλά αποκαλύπτουν την εμπορευματοποίηση του παιχνιδιού, που όσο περνούν τα χρόνια τόσο και μεγαλώνει. Εχει ενδιαφέρον, νομίζω, να αναφέρει κάποιος, ότι πριν από 24 χρόνια, στο Μουντιάλ της Ισπανίας η παγκόσμια ομοσπονδία ποδοσφαίρου, η FIFA, είχε εισπράξει 13,5 εκατομμύρια δολάρια από τους 9 επίσημους προμηθευτές-χορηγούς προϊόντων για τη διοργάνωση. Από αναψυκτικά, φωτοαντιγραφικά μέχρι και φωτογραφικά φιλμ.

Στο περασμένο Μουντιάλ που έγινε στα γήπεδα της Κορέας και της Ιαπωνίας, το 2002, οι επίσημοι προμηθευτές-χορηγοί έφθασαν τους 15 και πλήρωσαν κατά μέσο όρο από 25 εκατομμύρια δολάρια ο καθένας για να συνδέσουν το όνομά τους με τη διοργάνωση. Σύνολο για τη FIFA 375 εκατομμύρια δολάρια. Οι επίσημοι χορηγοί του Μουντιάλ του 2002 ήταν 3 περισσότεροι από ό,τι στο Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998, παρ' όλο που οι τιμές που απαίτησε η FIFA σε σχέση με εκείνες του 1998 ήταν υψηλότερες έως και 250%. Εκτός, πάντως, από τους επίσημους 15 χορηγούς η FIFA έχει και 28 ακόμη εταιρείες που έχουν το καθεστώς του εμπορικού συνεργάτη-προμηθευτή. Εσοδα για τη FIFA επιπλέον 75 εκατομμύρια δολάρια. Από το επόμενο Μουντιάλ, όμως, η FIFA περιορίζει τους χορηγούς της σε 6 μόλις εταιρείες, που για μία επταετία θα δώσουν ο καθένας από 140 εκατομμύρια ευρώ σε ρευστό και άλλα 40 εκατομμύρια σε προϊόντα και υπηρεσίες. Για το Μουντιάλ της Γερμανίας η FIFA υπολογίζει να μαζέψει από τους χορηγούς περίπου 750 εκατομμύρια ευρώ.
Οι 64 φετινοί αγώνες του Μουντιάλ θα γίνουν σε 12 γερμανικές πόλεις που θα φιλοξενήσουν 34 ομάδες. Για να κάνετε μία σύγκριση, στο πρώτο Μουντιάλ της ιστορίας που έγινε το 1930 στην Ουρουγουάη πήραν μέρος 12 ομάδες, από τις οποίες μόλις 4 ήταν από την Ευρώπη. Στο περασμένο Μουντιάλ, το 2002, τα καθαρά κέρδη από τη διοργάνωση και για τις δύο χώρες που το συνδιοργάνωσαν έφτασαν συνολικά τα 260 εκατομμύρια δολάρια. Τότε, το ΑΕΠ της Ν. Κορέας μετά τη διοργάνωση σημείωσε αύξηση 2,2%, ενώ της Ιαπωνίας 0,65%, γεγονός που επέτρεψε στην οικονομία της να ξαναπάρει μπροστά. Στο προηγούμενο Μουντιάλ η FIFA είχε δώσει 100 εκατ. δολ. για τη χρηματοδότηση μέρους των κατασκευαστικών έργων που χρειάστηκαν να γίνουν.

Παράλληλα η Ιαπωνία ξόδεψε 4 δισ. δολ. για νέα στάδια υψηλής τεχνολογίας με μεταφερόμενους αγωνιστικούς χώρους και τεχνητούς χλοοτάπητες. Η Κορέα από την πλευρά της ξόδεψε 2,5 δισ. δολ. Αλλά τα 20 συνολικά γήπεδα που φτιάχτηκαν ήταν υπερβολικός αριθμός και δύσκολα μπορούσαν να αυτοσυντηρηθούν. Στη Γερμανία υπολογίζεται ότι έχουν ξοδευτεί περίπου τα 1,8 δισ. δολάρια για τα γήπεδα και η γερμανική κυβέρνηση ξόδεψε άλλα 4 δισ. δολάρια για έργα υποδομών. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς για το επόμενο Μουντιάλ που θα γίνει στη Ν. Αφρική εκτιμάται ότι θα ξοδευτούν 1,5 δισ. δολάρια για τα γήπεδα και 400 εκατομμύρια δολάρια για τη βελτίωση του δικτύου των μεταφορών. Οι Γερμανοί περιμένουν περίπου 1 εκατομμύριο τουρίστες από το εξωτερικό, ενώ εκτιμάται ότι στο εσωτερικό της χώρας θα μετακινηθούν 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Ηδη, με βάση τις κρατήσεις των ξενοδοχείων, οι διανυκτερεύσεις υπολογίζεται ότι σε σχέση με την περσινή περίοδο έχουν σημειώσει μία αύξηση 6,5%. Οι Γερμανοί ελπίζουν η ωφέλειά τους από το Μουντιάλ να αγγίξει το 2% του ΑΕΠ φέτος και 3% την επόμενη χρονιά. Μένει να δούμε αν οι ελπίδες τους θα επιβεβαιωθούν.

Ολα δουλεύουν ρολόι

Φράση-«κλειδί». Που όταν διατυπώνεται για λειτουργίες που αφορούν την ελληνική πολιτεία, σημαίνει «κάποιος τους δουλεύει όλους». Η έφεση του ΠΑΟΚ, που επιδίωκε να του επιτρέψει να πάρει μέρος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, τον δικαίωσε. Ο «Δικέφαλος του Βορρά» θα αγωνιστεί κανονικά στη δεύτερη -σε μέγεθος- ευρωπαϊκή διοργάνωση. Αντικείμενο αυτού του σημειώματος είναι η απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων. Που φαίνεται ότι έκρινε πως όλα όσα έγιναν, έγιναν νομότυπα. Να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή. Δεν πιστεύω ότι ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε, με βάση τη σημερινή κατάσταση διάλυσης που παρουσιάζει, να επηρεάσει έστω και στο ελάχιστο την έκδοση της απόφασης υπέρ του. Ούτε μπορώ να υποστηρίξω με στοιχεία ότι κάποιο ή κάποια πρόσωπα, πολιτικά ή του αθλητικού χώρου, άσκησαν πίεση στους τακτικούς δικαστές που έκριναν την έφεση.

Εντάξει, για τους λάτρεις των συνωμοσιών είναι περίεργη σύμπτωση η προαγωγή ενός από τους δύο δικαστές που εκδίκασαν την υπόθεση, αλλά εμένα τέτοιες συμπτώσεις δεν με απασχολούν. Αλλο είναι το σημαντικό. Από τη στιγμή που όλος ο κόσμος του ελληνικού ποδοσφαίρου, φίλαθλοι, παράγοντες, αθλητές και δημοσιογράφοι είχαν σίγουρη τη δικαίωση του ΠΑΟΚ, χωρίς να βασίζουν αυτήν τους τη βεβαιότητα πάνω στη γνώση των νομικών στοιχείων της υπόθεσης, πρέπει να αναρωτηθούμε. Ηταν, όντως, νομότυπα όσα έγιναν από τον ΠΑΟΚ για την εξασφάλιση της εγγυητικής επιστολής; Βοηθήθηκε από κανέναν ο «Δικέφαλος του Βορρά» στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει την εγγυητική επιστολή; Και από ποιον; Από πολιτικούς ή από τραπεζικούς κύκλους; Βέβαια, για το «νομότυπο των ενεργειών» οι απαντήσεις έχουν δοθεί από τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο και σκόρπισαν ρίγη ενθουσιασμού σε όλον τον φίλαθλο κόσμο, με τη δυστυχή εγγυητική να προσπαθεί ξημερώματα Δευτέρας να πείσει τους τραπεζικούς ότι είναι «εντάξει».

Τα ερωτήματα, φυσικά, δεν σταματούν εδώ. Υπάρχει περίπτωση στο μέλλον η Εθνική Τράπεζα -που σε ένα μεγάλο βαθμό ελέγχεται από το κράτος- να αποφασίσει να ενεργήσει όπως ακριβώς ενήργησε με την περίπτωση του ΠΑΟΚ, αν στη θέση του «Δικέφαλου του Βορρά» βρεθεί μία ομάδα με πολύ μικρότερη οπαδική βάση -άρα και μικρότερη δεξαμενή ψήφων- και πιο περιορισμένη πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας, από αυτήν που έχει ο ΠΑΟΚ; Μπορώ να συνεχίσω την παράθεση ερωτημάτων αλλά δεν χρειάζεται. Το προφανές είναι κατανοητό από όλους. Οπως κατανοητή από όλους είναι και η διαπλοκή των εξουσιών. Οπως κατανοητή είναι και η σημασία πιθανής ήττας της κυβέρνησης στις επικείμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές, αν δεν είχε «ρυθμιστεί» το ζήτημα της έφεσης του ΠΑΟΚ. Οπως κατανοητή είναι η ηλιθιότητα κάποιου παράγοντα-επενδυτή που θέλει να δραστηριοποιηθεί στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, σεβόμενος τους νόμους. Οπως κατανοητή είναι η διακοσμητική σημασία των νόμων σε αυτό το σύμπαν παραλογισμού, που λέγεται «ελληνικό ποδόσφαιρο».