Οι επιφανείς άνδρες (SportDay/ Στ. Χάρης)

Ο Παναθηναϊκός», διαβάζω στο «Derby», «ετοιμάζεται να κάνει και μια τέταρτη μεταγραφή». Κανονικά θα έπρεπε να απορήσω πώς γίνεται να κάνει τέταρτη μεταγραφή όταν δεν έχει κάνει τρίτη, αλλά από τη στιγμή που την είδηση τη γράφει ο Κώστας «Feel the Peat» Πητιακούδης, τέτοιες σκέψεις δεν περνάνε από το μυαλό μου. Γιατί, ως γνωστόν, «όσα ξέρει ο Πητιακούδης, δεν τα ξέρει ο Γκόντζος όλος…».

– n –
Καθώς τρέχει το καλοκαίρι, έχω την επιθυμία να συναντηθώ σήμερα μέσω της στήλης με κάποιους αγαπημένους ήρωές της. Αν ο Πητιακούδης επιστρατεύει καλοκαιριάτικα την τέχνη της ενημέρωσης, ο Μανόλης Γαβαθιώτης έχει χιούμορ: «Αν το δει κανείς κάτω από μια ορισμένη οπτική γωνία, φαίνεται τρομερά αστείο ο Παναθηναϊκός του Παύλου και του Θανάση να βρίσκεται σε αναζήτηση... κοντού. Λες και υπάρχει έλλειψη δηλαδή!», γράφει. Η παρατήρηση είναι σωστή, πλην όμως το να κάνει πλάκα ο Γαβαθιώτης στον Παύλο και τον Θανάση για το μπόι τους, είναι σαν να αποκαλεί ο Γκρινιάρης τους υπόλοιπους έξι νάνους κοντοστούπηδες…

– n –
Μελετώντας τα γραπτά των αγαπημένων μου φίλων, η ματιά μου (κουρασμένη και υγρή, λόγω του καλοκαιριού και του αστιγματισμού που με ταλαιπωρεί) πέφτει στο νέο πόνημα του Κώστα Μπαρμπή, μια ωδή στον Πέτρο Κόκκαλη, που πιστεύω ότι αν δεν είχε χιούμορ θα του είχε κάνει μήνυση.

– n –
«Ο Πέτρος Σ. Κόκκαλης», γράφει, «δεν είναι κατά τη λαϊκή θυμοσοφική ή σκωπτική έκφραση "απλός γιος του πατέρα του". Και βέβαια κληρονόμησε από εκείνον τις θεμελιώδεις αρετές επί των οποίων οικοδομείται η προσωπικότητα του καταξιωμένου και δημιουργικού παράγοντα, του υποδειγματικού αθλητικού διακόνου, του προοδευτικού επιχειρηματία, του λάτρη των επιστημονικών κατακτήσεων, του μετριοπαθούς αντίποδα των ακροτήτων της μισαλλοδοξίας, του φανατισμού, των εξτρεμιστικών τάσεων. Αλλά οι τελικές επιλογές υπήρξαν δικές του».

– n –
(Κάνω ένα μικρό διάλειμμα να σκουπίσω τα σάλια και συνεχίζω.)

– n –
«Και όσοι με κοινό τόπο και συνισταμένη την ασύνορη λατρεία και αφοσίωση στον μπεσαλή, ανδροπρεπή και λεβεντόψυχο Θρύλο είχαμε στη διαδρομή μακρών ετών την ασύνορη τιμή να συμπορευτούμε μαζί του (…), διαγνώσαμε από τα πρώτα βήματα τον τεράστιο πλούτο των αρετών με τον οποίο τον τίμησε η Θεία Πρόνοια. Ο Πέτρος Σ. Κόκκαλης είναι ένας αυθεντικός Κόκκαλης!».

– n –
Με αυτό το κατά βάση θεολογικό κείμενο ο Μπαρμπής εξηγεί την τριαδικότητα της θρησκείας που λέγεται Ολυμπιακός. Οι κοινωνοί της πιστεύουν ότι υπάρχει ένας Πατέρας (ο Σωκράτης) κι ένας άξιος Υιός (ο αυθεντικός Πέτρος). Ο Μπαρμπής είναι προφανές ότι έχει κρατήσει για την πάρτη του τον ρόλο του Αγίου Πνεύματος…

– n –
Η θρησκευτικότητα είναι πασιφανής στα κείμενα των ΠΕΦΟτισμένων του Μπαρμπή. Η θρησκευτική ωδή στον Πέτρο δημοσιεύεται στο «Φως», δίπλα από μια ανακοίνωση της αντιπροέδρου της ΠΕΦΟ Βαρβάρας Δήμου, με την οποία εξυμνείται ο Ζεβλάκοφ επειδή είναι θρήσκος!

– n –
«Σε ερώτηση αν ζητεί τη θεϊκή βοήθεια ο Ζεβλάκοφ έσπευσε να υπερθεματίσει, αποκαλύπτοντας πως ομιλεί μαζί Του, και μάλιστα όχι μόνο για την επαγγελματική του, αλλά και για την προσωπική του ακόμα ζωή, επειδή αυτή την επικοινωνία τη θεωρεί τρόπο κάθαρσης του μυαλού», γράφει η κυρία Δήμου, κάνοντάς μας γνωστό ότι ο συμπαθής Μίχαλ πρέπει να είναι κάτι σαν την Ζαν ντ' Αρκ…

– n –
Για να συνέλθετε από αυτές τις αποκαλύψεις (για τις οποίες το μόνο που μένει είναι να πάρει θέση ο Χριστόδουλος ή έστω ο Αποστόλης ο Βαβύλης) –ειδικά όσοι είστε στις παραλίες και από τα στρινγκ που κυκλοφορούν κινδυνεύετε να δείτε τον Χριστό φαντάρο–, θα σας αφιερώσω το τελευταίο αριστούργημα του αγαπημένου μου ποιητή, του Νιόνιου Τσακασιάνου, που στο «Derby» της περασμένης Τρίτης γράφει:

– n –
«Αέρηδες και θάλασσες στο φουλ φουρτουνιασμένες,
κάτι αδερφές συγχύσθηκαν και είναι απελπισμένες.
Αντε να βγούμε εις την πλαζ, να βάλουμε στρινγκάκια,
άντε να βρούμε ποια τεκνά γουστάρουν τα γατάκια.
Μα οι γκομενίτσες οι τρελές, οι πάντοτε καυλούσες,
δεν χαμπαρίζουν καιρικά και κατατσιτσιδούσες
έξω όλα τα πετάξανε, φάνηκε το αιδοίο,
οι κώλοι έξω πεταχτοί, μούρλια και μεγαλείο…».

– n –
(Το ξέρω ότι δεν είναι ακριβώς Ομηρος, η αλήθεια είναι όμως ότι ο αγαπημένος μου φίλος προσπαθεί…)

– n –
Μιας και σας έγραψα για τους φίλους που έχω, τώρα θα σας πω γι' αυτούς που θέλω να κάνω. Είναι οι τρεις που βλέπετε στη φωτογραφία στο κέντρο της σελίδας. Οχι, δεν είναι οι τρεις καμπαλέρος, δεν είναι οι τρεις μάγοι, δεν είναι ούτε καν οι τρεις ιεράρχες. Είναι οι τρεις βοηθοί του Ογιος, του νέου προπονητή του Αρη, που έχει αλλάξει τα δεδομένα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

– n –
Ο πρώτος, με μια καλιφορνέζικη αύρα στα οξιζενέ μαλλιά του, υπόσχεται ότι δεν θα υπάρξουν ποτέ κάποιες νύχτες μοναξιάς που δεν ξημερώνουν. Το όνομά του είναι σαν τίτλος μυθιστορήματος: Αλκολέα! Ο δεύτερος έχει τη σκληρότητα ενός Σάντσο Πάντσα, σου δίνει την εντύπωση ότι τρώει παιδιά. Το όνομά του το ψελλίζουν στην Καταλωνία με τρόμο: Αργκίλα (όπως λέμε Γκοτζίλα). Ο τρίτος έχει αυτή τη διακριτική γοητεία των nerds, αυτή που έκανε γνωστό στον πλανήτη το ανθρωπάκι με τη σήμα κατατεθέν φατσούλα στο περιοδικό «Mad». Λέγεται Μεντόθα, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η ματιά του….

– n –
Δες τη φωτογραφία προσεκτικά, αγαπητέ αναγνώστη. Και πες μου ποια σκέψη σου περνάει πρώτη από το μυαλό: ότι είναι τρεις αγαπημένοι φίλοι ή ότι τα μπλουζάκια που φοράνε είναι «μαϊμούδες»;

– n –
Με τέτοιους σατανάδες βοηθούς, ο φοβερός Ογιος χτίζει πραγματικά μια ομάδα που θα σπείρει τον αληθινό τρόμο. Χθες, μετά τις νεροτσουλήθρες, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ξεκίνησαν τα μαθήματα με μπάλα στην άμμο. Κατά τον Μάιο η ομάδα θα είναι πανέτοιμη…