Κριτική χωρίς νόημα (SportDay / Αντ. Καρπετόπουλος)

Να δεχτώ ότι από τη Βέρντερ Βρέμης έλειπαν πέντε ή έξι βασικά στελέχη, ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς. Κι έτσι, όμως, ένα 4-0 σε ένα φιλικό παιχνίδι είναι ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Κυρίως γιατί δείχνει ότι η ομάδα που κέρδισε επεδίωξε τη συντριβή του αντιπάλου και όχι τη νίκη. Αυτό καλοκαιριάτικα το κάνουν μόνο ομάδες με μεγάλη αυτοπεποίθηση και μεγάλη όρεξη να αποδείξουν ότι δεν έχουν και πολλά να φοβηθούν. Και ο Ολυμπιακός αυτός, έτσι όπως προκύπτει μετά και τις φετινές μεταγραφές του, είναι τέτοιου τύπου ομάδα. Πολύ σίγουρη ότι απέχει αρκετά από τους υπόλοιπους διεκδικητές του ελληνικού πρωταθλήματος.

Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα στην περίπτωση του φετινού Ολυμπιακού: η προσπάθεια να του γίνει οποιαδήποτε κριτική αρχίζει σιγά σιγά να αποδεικνύεται άνευ λόγου. Για ποιον λόγο κάνεις κριτική σε μια ομάδα; Πρώτον για να τη δεις να βελτιώνεται και δεύτερον για να την προειδοποιήσεις για ένα πιθανό κακό που έρχεται και το οποίο τη δεδομένη στιγμή -για κάποιους λόγους που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την ικανότητά σου- εσύ το βλέπεις. Εχω κάνει πολλά καλοκαίρια σκληρή κριτική στον Ολυμπιακό και για τους δύο λόγους. Κέρδισα αντιπάθειες (κανένας δεν θέλει καλοκαιριάτικα προειδοποιήσεις), αλλά είχα πάντοτε τη συνείδησή μου ήσυχη. Οχι γιατί εκ του αποτελέσματος στις πιο πολλές από τις επικρίσεις μου δικαιώθηκα, αλλά γιατί η κριτική μου βασιζόταν σε μια απλή συλλογιστική: αφορούσε ελλείψεις ή λανθασμένες επιλογές πολύ ορατές.

Ιδεοληψίες

Θα μπορούσα να φέρω σειρά από παραδείγματα, αλλά δεν έχει νόημα. Το θέμα είναι άλλο: φέτος αρχίζει σιγά σιγά να μην έχει νόημα η κριτική. Ο Ολυμπιακός έχει πετύχει κάτι που είναι πραγματικά σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα: έχει μια ομάδα που δεν μπορεί εύκολα να βελτιωθεί και να γίνει πολύ καλύτερη, αλλά η οποία ταυτόχρονα δεν μπορεί επ' ουδενί λόγο να φοβηθεί τους εν Ελλάδι ανταγωνιστές της. Ο Ολυμπιακός είναι μπροστά από τους υπόλοιπους στην Ελλάδα και ταυτόχρονα δύο ή τρία ή τέσσερα σκαλιά πίσω από τους μεγάλους στην Ευρώπη. Μπορεί να χάσει το ελληνικό πρωτάθλημα και να κάνει επιτέλους μία καλή ευρωπαϊκή πορεία, αλλά αυτά τα δύο γεγονότα (που για μένα είναι και το ένα και το άλλο μεγάλες εκπλήξεις) δεν μπορεί να προβλεφθούν από τον Τύπο με κριτικά καλοκαιριάτικα σημειώματα. Σήμερα κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί σοβαρά ότι ο Ολυμπιακός κινδυνεύει από τον ΠΑΟ και την ΑΕΚ και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ότι θα πάει καλά στην Ευρώπη, όπου πρέπει να ανταγωνιστεί με τον Ζεβλάκοφ, τον Ουαντού και τον Μάρκο Νε ομάδες όπως η Τσέλσι και η Ρεάλ Μαδρίτης, οι οποίες δίνουν 100 εκατομμύρια ευρώ για τον Κακά. Οποιος ισχυρίζεται ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να χάσει το πρωτάθλημα γιατί θα είναι χειρότερος από πέρυσι, είναι το ίδιο απατεώνας με όποιον λέει ότι αυτή η ομάδα θα παίξει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Και η μία και η άλλη άποψη είναι ιδεοληψίες και όχι κριτικές προσεγγίσεις που βασίζονται κάπου.

ΑΕΚ
Δείτε τους άλλους. Η ΑΕΚ που τερμάτισε δεύτερη εμφανίζεται σχεδόν με την ίδια ενδεκάδα. Λείπει ο Κατσουράνης (που φεύγοντας είπε στο ραδιόφωνο ότι η «Ενωση» για να κάνει πρωταθλητισμό θέλει πέντε–έξι παίκτες ενδεκάδας) και μπορεί να έρθει ένα φορ. Ο Λαγός, ο οποίος είναι μία πολύ καλή μεταγραφή, παίζει στην ίδια θέση με τον Σέζαρ, που είναι ένας από τους πιο καλούς παίκτες αυτής της ομάδας. Αν φύγει ο Σορεντίνο, είναι ερωτηματικό αν ο διάδοχός του θα είναι ίδιας κλάσης. Η ΑΕΚ έφαγε ένα καλοκαίρι ψάχνοντας τον αντικαταστάτη του Βενγλίνσκι, που είχε αποφασιστεί να φύγει από τον Μάρτιο: μπορεί τον Ντέμη να τον φωτίσει ο Θεός να βρει αντικαταστάτη του Σορεντίνο – για φορ όμως ακόμα ψάχνει. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να βρει τον καλύτερο που κυκλοφορεί: αμφιβάλλω, όμως, αν ακόμα και ο Σεβτσένκο θα έκανε ανταγωνιστική του Ολυμπιακού αυτή την ΑΕΚ, η οποία πέρυσι δέχτηκε από τους νταμπλούχους 9 γκολ σε 3 ματς.

Ενισχυμένος

Ο ΠΑΟ γλίτωσε από τον Μαλεζάνι, αλλά ενισχυμένος δεν μοιάζει. Ο Αντονσον είναι μια καλή προσθήκη και ο Ρομέρο μοιάζει καλός παίκτης. Αλλά η ποιότητα στη μέση είναι λίγη, αντικαταστάτης του Κωνσταντίνου δεν βρέθηκε, πλάγιοι που να πατούν περιοχή δεν υπάρχουν και η ομάδα του Μπάκε, δηλαδή αυτή που ο Σουηδός κληρονόμησε από τον Ιταλό, δεν μοιάζει να έχει τρομερά περιθώρια βελτίωσης, αν δεν αποκτηθούν δυο-τρεις παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα. Ο Σουηδός μπορεί να αποδειχτεί ένας εξαιρετικός προπονητής, αλλά το ελληνικό πρωτάθλημα το κερδίζει όποιος έχει παίκτες που κάνουν τη διαφορά - και ο ΠΑΟ τέτοιους δεν έχει πολλούς.

Ολοι

Φέτος ο Κωνσταντίνου θα είναι καλύτερος, γιατί προσαρμόστηκε. Στην άμυνα του Ολυμπιακού θα υπάρχουν δυο–τρεις επιπλέον καλές λύσεις, όπως είναι ο Σέζαρ, ο Ζεβλάκοφ και ο Ουαντού, οι οποίοι μπορεί να μη βρίσκουν θέση στο ρόστερ της Μίλαν, αλλά μοιάζουν καλύτεροι από τον Κωστούλα, τον Σούρερ, τον Πάντο και τον Μαυρογενίδη που έπαιζαν πέρυσι. Στη μέση μπορεί να λείψει ο Τουρέ, αλλά έλειπε και πέρυσι στο μισό πρωτάθλημα. Στην επίθεση και να μη βγει ο Μπόρχα, δεν έγινε και τίποτα: γκολ έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα βάζουν όλοι.

Οπαδοί

Ο Σόλιντ ξέρει πού βρίσκεται, η δίψα για πρωταθλήματα είναι ίδια, οι οπαδοί κάνουν το Καραϊσκάκη έδρα στα ελάχιστα μεγάλα ματς που αυτό χρειάζεται, η εταιρεία είναι οργανωμένη ώστε να την τρέμουν οι διαιτητές και τα έσοδά της σταθερά. Στη χειρότερη των περιπτώσεων ο Ολυμπιακός θα κάνει ένα πρωτάθλημα όπως το περσινό: όταν συγκεντρώνεται, θα πατάει γκάζι.

Ουρά

Μπορείς να απαιτείς από τον Κόκκαλη να ανταγωνίζεται τον εαυτό του; Ναι, αλλά όχι να του κάνεις και κριτική γιατί δεν το κάνει, όταν οι άλλοι μοιάζουν να έχουν παραιτηθεί από την πιθανότητα να τον δυσκολέψουν. Το είδατε και στην ιστορία της κόντρας του Ορφανού με τον Γκαγκάτση. Ουρά του Κόκκαλη έγιναν όλοι τους...