Τι ακριβώς εννοείς λατρεμένε Ράφα λέγοντας «εδώ και μετά το καλοκαίρι»; Εδώ στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου, για ψώνια και ντόλτσε βίτα; Εδώ στο «Στάνφορντ Μπριτζ» με διαρκείας, για να παρακολουθείς την Τσέλσι υπό τις οδηγίες του νέου της προπονητή; Εδώ γύρω, μπας και βρούμε κανένα κορόιδο από την πόλη (Premier ή Championship), το κοροϊδέψουμε και μας δώσει δουλειά; Γιατί για να εννοείς ότι θα δουλεύεις στην Τσέλσι και μετά το καλοκαίρι, δεν το πιστεύω...

Ας πούμε ότι είσαι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου (που δεν είσαι), ο πιο καταρτισμένος τεχνικά (καμία σχέση), με φρέσκες ιδέες (που δεν έχεις), ένας προφέσορας της προπονητικής (μπαααααα). Άμα δεν σε θέλει ο λαός, δεν υπάρχει καμία ελπίδα. Και ο λαός της Τσέλσι δεν σε θέλει και το κατέστησε σαφές πριν καν το πρώτο παιχνίδι, στη συνέχεια στο πρώτο παιχνίδι και μετά σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι. Δεν σε πάνε ρε παιδί μου, πώς αλλιώς να το πούμε; Κάτι τους ενοχλεί πάνω σου. Τα κόκκινα μαγουλάκια σου; Τα γυαλιά σου; Το παρελθόν σου στη Λίβερπουλ; Η απραξία σου από τότε που έφυγες από κει; Το συντηρητικό σου παιχνίδι; Η ξινή σου φάτσα; Κάτι τους χαλάει κι ό,τι είναι χαλασμένο απ’ την αρχή, μοιάζει απίθανο να φτιάξει.

Για να αλλάξει το πράγμα, για να σε αγαπήσουν παράφορα αυτοί που σε κράζουν, πρέπει να κάνεις πράγματα πέρα από κάθε φαντασία: να πάρεις πρωτάθλημα, Champions League, να σώσεις 200 παιδιά από ένα φλεγόμενο σχολείο, να είχες 16 νεφρά και να τα δωρίσεις σε 16 οπαδούς που χρειάζονται άμεσα μεταμόσχευση, να κρατήσεις σαν τον Άτλαντα μια κερκίδα έτοιμη να καταρρεύσει μέχρι να βγουν όλοι οι οπαδοί έξω με ασφάλεια, να κάνεις τον Τόρες να πετύχει 40 γκολ. Όπως καταλαβαίνεις, όλα τα παραπάνω μοιάζουν απίθανα - κι αν κάποια έχουν μια στο εκατομμύριο να γίνουν, το τελευταίο δεν έχει καμία...

Για να στο θυμίσουμε, σε περίπτωση που το ξέχασες: είσαι προπονητής με ημερομηνία λήξης κονσέρβας, δηλαδή περίπου 6 μήνες. Ήρθες από ανάγκη και σε ευχαριστούμε, αλλά το καλοκαίρι θα έρθει ένας καλύτερος, μάχιμος και πρεστιζάτος προπονητής. Ακόμα κι αν γίνεις κολλητός με τους πάλιουρες, ακόμα κι αν βρίσκεις γκόμενες του Τέρι, αν τα ξαναφτιάξεις του Άσλεϊ Κόουλ με τη Σέριλ, αν εξασφαλίσεις νέο 5ετές συμβόλαιο του Λάμπαρντ κι εκείνοι ορκίζονται αιώνια πίστη, υποταγή και σεβασμό σε σένα, ο Ρομάν δεν θα σε κρατήσει. Οπότε άσε τις απειλές του τύπου «εδώ και μετά το καλοκαίρι», εντάξει; Ο λαός δεν υποκύπτει στις «τρομοκρατικές απειλές», ειδικά όταν θυμίζουν χύτρα γεμάτη με παέγια.


Κώστας Βαϊμάκης

www.fightclub.gr

Κοπιάστε στο... fightclub@sday.gr