Υποβιβασμός ίσον ΟΥΕΦΑ (Sportday / Γιώργος Ζαχαριάδης)

Πριν από μερικές εβδομάδες ο Γκιγέρμε Ογιος είχε το… θράσος να αναφερθεί στους στόχους του Αρη και να οριοθετήσει την πορεία του μέχρι την κατάκτηση της πέμπτης θέσης στη βαθμολογία. Ακόμα και η έκτη θέση, υπό ορισμένες συνθήκες, οδηγεί στο ΟΥΕΦΑ αλλά ο Αργεντινός έκανε λόγο για την πέμπτη που «κλειδώνει» την Ευρώπη. Στο ελληνικό πρωτάθλημα δε, υπό τη μορφή που παρουσιάζει σήμερα, όποιος δεν στοχεύει στο ΟΥΕΦΑ, είναι αυτός που βρίσκεται κάτω από τις… τελίτσες, τη διαχωριστική γραμμή, δηλαδή, που αποκόπτει τους τρεις υποψήφιους για τον υποβιβασμό. Οι υπόλοιποι, οι «παραπάνω», παίζουν για την Ευρώπη και βρίσκονται σε κοντινές αποστάσεις μεταξύ τους.

Ο τεχνικός του Αρη, όταν είχε αποκαλύψει το… κρυφό του όνειρο, αποδοκιμάστηκε απ' όσους αντίκριζαν τον βαθμολογικό πίνακα, με τους «κίτρινους» να φιγουράρουν στις τελευταίες θέσεις. Ο Αρης αντιπαρήλθε ενός προγράμματος γεμάτο ντέρμπι, έφτασε στον Παναθηναϊκό, για να αποσπάσει μια σημαντική νίκη, «έδεσε» το θετικό αποτέλεσμα με μερικά ακόμα και βρίσκεται στο σημείο που μας είχε προϊδεάσει ο προπονητής του, σε απόσταση δύο βαθμών από την πέμπτη θέση του ΟΦΗ.

Δεν είναι βέβαια μοναδικό φαινόμενο η πορεία του Αρη. Το ξέσπασμα του Ηρακλή καταδεικνύει τη φαιδρότητα του πρωταθλήματος. Τη χαλαρότητα που ενδεχομένως να ξεγυμνώσει τις πιο αξιόπιστες ομάδες όταν θα φτάσουμε στο τέλος του πρωταθλήματος και θα παλεύουν για την παραμονή ή την έξοδο στην Ευρώπη. Οι «κυανόλευκοι» ήταν για γέλια και για κλάματα μέχρι τη δέκατη αγωνιστική, με συγκομιδή που άγγιξε μόλις τους τρεις βαθμούς! Έπειτα από πέντε αγωνιστικές, βρίσκεται στους 18, παρακαλώ, και ο Γιόζεφ Μπουμπένκο, είτε γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς λόγω της απουσίας των βασικών παικτών είτε γιατί θέλησε να αλλάξει πραγματικά αρκετά στοιχεία του Ηρακλή, έριξε στη μάχη τους νεαρότερους, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον προκάτοχό του Σάββα Κωφίδη. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πού θα οδηγήσει αυτή η σύνθεση με τα «βρέφη», με 17χρονους και 18χρονους, αλλά κι ορισμένους ακόμα που συγκρατούν τον μέσο όρο ηλικίας, όμως μέχρι τώρα τα αποτελέσματα δικαιώνουν τον Σλοβάκο τεχνικό. Εμμέσως -κι αυτό μάλλον είναι άδικο για τον προκάτοχό του- μας οδηγεί σε μια σύγκριση με τον Κωφίδη. Του προσδίδει τον χαρακτηρισμό του άτολμου, επειδή δεν προχώρησε σε εντυπωσιακές αλλαγές, αλλά επέμενε στους ίδιους παίκτες των... τριών βαθμών σε δέκα αγωνιστικές, με την ομάδα τους να είναι η τελευταία των τελευταίων. Δυστυχώς για τον Κωφίδη, δεν σκεφτόμαστε όσα κατάφερε πέρυσι και επίσης δεν θυμόμαστε ότι ήταν υπεύθυνος για την πορεία των νεαρότερων ποδοσφαιριστών του Ηρακλή, αυτών που σήμερα μνημονεύουμε για τα κατορθώματά τους και το «πέντε στα πέντε». Κρίνουμε εκ των αποτελεσμάτων και απονέμουμε τα «βραβεία» μιας ανατροπής στον Μπουμπένκο. Αλλωστε, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για να αντιληφθούμε διαφορετικά την πραγματικότητα από τη στιγμή που επικαλούμαστε τη βαθμολογία, τα σκορ και τις νίκες που έβγαλαν από τον Γολγοθά τον Ηρακλή.