Επαναλαμβάνοντας το ίδιο λάθος (Sportday / Αντώνης Καρπετόπουλος)

Λαμβάνω στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο (karpetshow@yahoo.gr) πάρα πολλά mail για τον Παναθηναϊκό: ό,τι είχα να πω το είπα νωρίς. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το φετινό πρόβλημα του ΠΑΟ είναι ότι πέταξε ένα καλοκαίρι ολοκληρώνοντας το ρόστερ του πολύ αργά. Μια ομάδα που απέκτησε τέσσερις παίκτες-κλειδιά στα τέλη Αυγούστου (τον Μπόβιο, τον Βίκτορ, τον Σαλπιγγίδη και τον Ίβανσιτς) και άλλαξε πανικόβλητη σε τρεις μήνες τρεις προπονητές, είναι αδύνατο να δέσει. Ο ΠΑΟ δεν έχει μηχανισμούς παιχνιδιού (τρόπους άμυνας και τρόπους επίθεσης) που θα μπορούσαν να μασκαρέψουν ενδεχόμενες αδυναμίες ή ντεφορμάρισμα των μονάδων του: αυτό που του συμβαίνει είναι απλό - η μόνη μου απορία είναι αν στον ΠΑΟ το έχουν καταλάβει. Γιατί στο μεταξύ οι άλλοι έχουν καταλάβει τα προβλήματά του.

Την ώρα που ακούγονται ουρλιαχτά για τη νοοτροπία των ποδοσφαιριστών, την ατολμία της διοίκησης ή την ανάγκη για μεταγραφές, το να μιλήσει κάποιος για ποδόσφαιρο δεν είναι ό,τι πιο εύκολο. Κι όμως, η δυσκολία του Παναθηναϊκού εφέτος είναι κυρίως τακτική – όλα τ' άλλα έπονται: είναι η δυσκολία μιας ομάδας που δεν πρόλαβε να γίνει ομάδα.

Ζημιά

Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι ότι χάνει κάποια ματς, αλλά ότι από την αρχή της χρονιάς τα χάνει με τον ίδιο τρόπο. Όποια ομάδα μέχρι τώρα προσπάθησε να χτυπήσει τον ΠΑΟ από τον άξονα, έκανε στους «πράσινους» τεράστια ζημιά. Φτάνει να είχε παίκτες που να μπορούσαν να τρέξουν με την μπάλα.

Ογιος

Θυμηθείτε το ματς με την ΑΕΚ: ο Φερέρ για να κερδίσει δεν δίστασε να στείλει στο γήπεδο ακόμα και τον Παναγιώτη Κονέ ώστε να έχει έναν παίκτη ακόμα στη μέση. Στον αγώνα με τον Αρη, ο Ογιος έριξε στο ματς τον Βαϊσχάιμερ (δηλαδή έναν επιθετικό) ζητώντας του να κινηθεί σαν «δεκάρι» πίσω από τον Κόκε και κοντά στον Πάουλο Κόστα: το έκανε γιατί κατάλαβε ότι σε αυτόν τον χώρο του γηπέδου, δηλαδή μπροστά από τα στόπερ του ΠΑΟ, έπρεπε να έχει δημιουργικούς παίκτες. Στο ματς με την Παρί, ο Καλού, που έρχεται κάθετα από τις πίσω γραμμές, κάνει πάρτι ανενόχλητος: οι αμυντικοί χαφ του ΠΑΟ δεν έχουν κάνει ούτε τρία φάουλ σε ολόκληρο το παιχνίδι... Στο ματς με τη Λάρισα τις ευκαιρίες τις χάνει ο Διγκόζης, δηλαδή ο μόνος παίκτης της ΑΕΛ που έτρεχε στη μέση: ο χρήσιμος Μπασιλά είναι στατικός. Στην Κέρκυρα τον ΠΑΟ τον κέρδισαν ο Κουτσουρές (που εξαφάνισε τον Βίκτορ και τον Γκονζάλες) και κυρίως ο Γκουέλα και ο Σίλβα, που τρέχουν όλο το γήπεδο ανενόχλητοι χωρίς κανένας απολύτως παίκτης του ΠΑΟ να προσπαθεί να δυσκολέψει την κίνησή τους με την μπάλα στα πόδια.

Τεννές

Λίγο πριν από το τέλος του πρώτου ημιχρόνου ο Μπάμπης Τεννές έχει καταλάβει πως μπορεί να γυρίσει το ματς. Βγάζει τον Σκούφαλη (δηλαδή ένα έξω δεξιά) και περνά τον Ντακόλ (δηλαδή έναν φορ). Ο Γκούμας παίζει τον Ζαχαρόπουλο κι ο Μόρις καταλήγει στον Βραζιλιάνο. Ο Μπόβιο, χωρίς κανένας να βγαίνει από την άμυνα για να παίξει κοντά του βλέπει τον Γκουέλα και τον Σίλβα να περνούν από δίπλα του σαν τρένα: αυτοί που παίζουν μπροστά του (ο Βίκτορ και ο Γκονζάλες) κι αυτοί που παίζουν στο πλάι (ο Ίβανσιτς και ο Ρομέρο) απλώς περιμένουν την μπάλα. Οι δύο πλάγιοι μάλιστα ούτε καν γυρίζουν για να βοηθήσουν τους ακραίους μπακ: εδώ και εβδομάδες έχουν σταματήσει.

Κρίση

Σε αυτόν τον μήνα της αγωνιστικής κρίσης, όποιος αντιμετωπίζει τον ΠΑΟ κάνει κάτι εύκολο: «βγάζει» τους γρήγορους παίκτες του από το πλάι και τους ζητάει να τρέχουν στον άξονα – ο Ογιος π.χ. στον Χαβίτο στο ματς με τον ΠΑΟ είχε πει να συγκλίνει συνεχώς, ώστε οι παίκτες του ΠΑΟ μετά τον Κόστα και τον Βαϊσχάιμερ να έχουν και τρίτο μπελά στο κεφάλι τους. Ο Ολυμπιακός, αντίθετα, έχασε το ντέρμπι ακριβώς γιατί δεν έχει τέτοιου τύπου παίκτες. Ποιος να τρέξει στη μέση του γηπέδου με την μπάλα; Ο «Ρίμπο» το 'κανε πέντε χρόνια πριν, ο Στολτίδης είναι μαχητής αλλά όχι πύραυλος, ο «Τζόλε» σπάνια πλέον επιταχύνει.

Σουρωτήρι

Ο ΠΑΟ έκανε τα λιγοστά καλά του παιχνίδια όταν ο Τζιόλης και ο Μπόβιο έπαιξαν μαζί. Το κακό είναι ότι αυτοί οι δύο έχουν βαρύ σκαρί: για να συνυπάρξουν, θα πρέπει η ομάδα να ξέρει να ανεβαίνει όλη μαζί και θα πρέπει να έχει διδαχθεί πολλά: ποιος ακραίος χαφ θα βγαίνει να πάρει την πρώτη πάσα από αυτούς τους δύο, ποιος από τους επιθετικούς θα γυρνά περισσότερο, ποιο ακραίο μπακ θα πρέπει να κινείται χωρίς την μπάλα για να τους δίνει τη δυνατότητα να απλώσουν το παιχνίδι κτλ. Επειδή αυτά δεν υπάρχουν, όταν ο ΠΑΟ παίζει με δύο κόφτες, γίνεται πολύ αργός στην ανάπτυξη. Για να λυθεί το πρόβλημα, ο Μουνιόθ βγάζει τον έναν από τους δύο και προσθέτει ένα ποιοτικό χαφ ακόμα: και ο άξονάς του γίνεται σουρωτήρι…

Μουσικοί

Αυτή είναι η μεγάλη αδυναμία του ΠΑΟ και το είχα επισημάνει όταν κάποιοι φλυαρούσαν για δυσκολίες στη φυσική κατάσταση: ο ΠΑΟ έχει μια μεσαία γραμμή που δεν γνωρίζει πώς να κινηθεί. Οταν δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο, οι καλοί παίκτες χάνονται - πόσω μάλλον όταν δεν είναι και συμπληρωματικοί: αν υπήρχαν κλασικοί ακραίοι, όλα θα ήταν ευκολότερα, αλλά τέτοιοι απουσιάζουν. Ο Ρομέρο, ο Ιβανσιτς, ο Βίκτορ καλούνται να κάνουν δουλειές που δεν γνωρίζουν καλά απλώς για να μπορούν να συνυπάρξουν. Είναι πιθανό σε κάποια εύκολα ματς να το κατορθώσουν. Είναι επίσης λογικό να περιμένει κανείς ότι στα δύσκολα θα δώσουν κάτι παραπάνω. Στα ματς όμως που η ομάδα πρέπει να κερδίσει διαδικαστικά, (με Αρη, Κέρκυρα, Λάρισα, Εργοτέλη κτλ), εκεί που έξτρα κίνητρο δεν υπάρχει και ο βαθμός δυσκολίας δεν είναι και μικρός, οι παίκτες αυτοί δεν έχουν από πού να πιαστούν: μοιάζουν με μουσικούς που είναι καταδικασμένοι να αυτοσχεδιάζουν.

Πρόβλημα

Δεν ξέρω αν υπάρχει λύση στο πρόβλημα – δεν είμαι προπονητής. Κι αυτοί, πάντως, που έχουν δουλέψει φέτος στον ΠΑΟ, δεν βλέπω να έχουν κάνει πολλά για να το λύσουν…

Prozone 15

Μολονότι ο επικείμενος εορτασμός των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς δημιουργεί και στους διαιτητές άγχη και ανάγκες, εντούτοις όλοι σχεδόν τα πήγαν εξαιρετικά στα ματς του περασμένου Σαββατοκύριακου και θα ήθελα πρώτος να τους το αναγνωρίσω. Η Prοzone αυτή τη φορά δεν θα δει καμία κωμωδία και οι Αγγλοι θα πεθάνουν από τα νεύρα τους.

• Κάκος (Ατρόμητος – Αρης 1-1). Είπαμε ότι δεν φέρνει «διπλά» εφέτος για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Μολονότι οι επόπτες έκαναν πραγματικά ό,τι μπορούσαν για να τον δυσκολέψουν, τα κατάφερε μια χαρά.
• Σκουφίτσας (Ηρακλής - Ξάνθη 1-0). Ρεσιτάλ. Περίμενα να πάει το ματς προς το «Χ», αλλά δεν το φοβήθηκε καθόλου να βγάλει νικητή.
• Καλόπουλος (Ολυμπιακός - Ιωνικός 3-0). Εγραφα ότι «στον Ολυμπιακό τον έχουν στην μπούκα από το περσινό ντέρμπι με τον ΠΑΟ». Και μετά από αυτό το εύκολο ματς εξακολουθούν να τον έχουν στην μπούκα.
- Μπριάκος (Αιγάλεω - Εργοτέλης 2-0). Η λογική έλεγε πριν από το ματς ότι θα παίξει λίγο Αιγάλεω σε ανάμνηση των παλιών χρόνων. Λίγο, πολύ λίγο, έφτανε…
• Γκαϊτατζής (Λάρισα - Απόλλων Καλαμαριάς 0-1). Η ευχή μου να περάσει απαρατήρητος δεν ευοδώθηκε. Εγραφα ότι «επειδή ανήκει στην FC Kataptistos, θα δούμε αν η παρουσία του είναι «άνοιγμα» προς τον κακό Πηλαδάκη ή «βοήθεια» στον καλό Δαμήλο». Συνέβη το δεύτερο και πήρε μάλιστα άριστα από τον παρατηρητή Κούτρη!
• Βασσάρας (Κέρκυρα - Παναθηναϊκός 3-1). Το είχα γράψει από πριν ότι ο Σπύρος έλεγε ότι «είναι καλό παιδί και με αυτά τα παιδιά εγώ δεν έχω πρόβλημα, γιατί είναι έντιμα». Είχα επίσης επισημάνει ότι «επειδή έχει τα νεύρα του, όμως, γιατί τον έκοψαν από το Παγκόσμιο Συλλόγων, όποιος τον στραβοκοιτάξει παίρνει κάρτα». Η στήριξη του Κατάπτυστου από τον ΠΑΟ το περασμένο καλοκαίρι είναι μεγαλύτερο λάθος και από τη διάλυση της ομάδας της Ριζούπολης…
• Φινοκαλιώτης (ΟΦΗ-ΠΑΟΚ 1-0). Αριστος ο «Φίνο», που επειδή είναι έξυπνος και προσέχει, έδωσε ρεσιτάλ. Από τότε που ανέλαβε η διοικούσα, ο ΠΑΟΚ δεν παίρνει σπόρι. Γιατί άραγε, κουμπάρε;
• Κασναφέρης (ΑΕΚ-Πανιώνιος 4-0). Οι ευχές της στήλης το περασμένο Σάββατο («Η στήλη σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος») σήμαιναν τρία πράγματα: ότι για τον Γιώργο το ματς είναι εύκολο, ότι αν χρειαστεί θα κάνει κάνα δωράκι για το καλό και ότι θα υπάρχει στο ΟΑΚΑ μια χαρούμενη ατμόσφαιρα μεταξύ φίλων…