Πνίγεται στο άγχος (Sportday / Αντώνης Πανούτσος)

Είδα προσεκτικά το ματς του Παναθηναϊκού με την Καλαμαριά. Το μόνο που δεν μπορείς να κατηγορήσεις τους παίκτες του Παναθηναϊκού είναι για αδιαφορία. Και μόνο το γεγονός ότι τα δύο πλάγια μπακ τραυματίζονται, με τον Δάρλα να παθαίνει θλάση στον δικέφαλο από την υπερπροσπάθεια και τον Σέριτς να καρφώνει τα μάτια στην μπάλα, δεχόμενος το μαρκάρισμα στον αέρα τού Ορφανού, δείχνει αυταπάρνηση. Το προφανές πρόβλημα είναι το άγχος να καθαρίσει ο καθένας από μόνος του το ματς, κάνοντας τον Παναθηναϊκό να χάνει κάθε έννοια τακτικής.

Η αίσθηση ότι καθένας παίκτης παίζει με το βάρος του Σταυροφόρου -ότι αυτός και μόνος του θα σταματήσει τον κατήφορο- φαίνεται από τις ατελείωτες κατεβασιές του Γιάννη Γκούμα, είτε στις στημένες φάσεις για κεφαλιά είτε με την μπάλα κάτω όποτε έβλεπε άνοιγμα, στα άστοχα σουτ του Ίβανσιτς και τις επαναλαμβανόμενες ατομικές ενέργειες του Θεοδωρίδη, ο οποίος μετά το πρώτο εύστοχο σουτ που απέκρουσε ο Κόβατς αποφάσισε ότι αν το επαναλάβει μερικές φορές, θα μπει το γκολ. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού πνίγονται από το άγχος. Αν έρχεται από την κερκίδα, είναι αναπόφευκτο. Αλλά αν έρχεται από τη διοίκηση, είναι απλώς λάθος. Πάντα έπειτα από κάποια αποτυχημένα αποτελέσματα οι διοικήσεις ζητούν από τους οπαδούς να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να συνεχίσουν να ενισχύουν τους παίκτες. Οι ίδιες όμως οι διοικήσεις το κάνουν; Αμφίβολο. Το πρόστιμο στους παίκτες από μια διοίκηση είναι το αντίστοιχο του γιουχαΐσματος της κερκίδας. Αποδοκιμασία επί δικαίους και αδίκους. Όπως και οι επισκέψεις ενός προέδρου στα αποδυτήρια για να τρίξει τα δόντια είναι η πολιτισμένη εκδοχή της επίσκεψης των οργανωμένων. Η ομάδα του Παναθηναϊκού πνίγεται στο άγχος και η διοίκηση με τις κινήσεις της, αντί να δείχνει αυτοσυγκράτηση, μεταφέρει τον πανικό στα αποδυτήρια και στην κερκίδα. Η ηρεμία, ακόμα και αν δεν είναι πραγματική, πρέπει να μοιάζει για τέτοια. Το παράδειγμα είναι η διοίκηση της ΑΕΚ. Οταν στην αρχή της σεζόν η ΑΕΚ είχε βρεθεί 9 βαθμούς πίσω από τον Ολυμπιακό, το μήνυμα που έβγαινε προς τα έξω ήταν «χάνουμε βαθμούς, αλλά κερδίζουμε παίκτες». Στον Παναθηναϊκό το καταλαβαίνουν, αλλά δεν αντιλαμβάνονται τον τρόπο. Νομίζουν ότι η λύση είναι η προπαγάνδα που μπορεί να επιτευχθεί με τα media watch και τον φόβο των ανεξάρτητων δημοσιογράφων, ότι θα τους βγάλουν ηλεκτρονικά στη σέντρα. Δεν καταλαβαίνουν ότι για να κάνεις τον κόσμο να πιστέψει, ακόμα και αν είναι λάθος, πρέπει πρώτος να το πιστέψεις ο ίδιος. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να ανακάμψει αν η διοίκησή του αγαπήσει τους παίκτες και το δείξει. Τότε και η κερκίδα θα ακολουθήσει. Οσο προβάλλονται σαν κηφήνες που απομυζούν τα λεφτά του Βαρδινογιάννη, το να ζητηθεί από τους οπαδούς να τους στηρίξουν δεν είναι μόνο ανώφελο, αλλά και γελοίο.

Εκτός Ρόδου υποθέτω ότι ελάχιστοι συγκινήθηκαν από τη δήλωση του Κάλλιστου Διακογεωργίου ότι αν οι τοπικοί παράγοντες δεν βοηθήσουν, θα σταματήσει να ενισχύει τη Ρόδο. Αντίθετα, δεν νομίζω κάποιος να έμεινε ασυγκίνητος όταν διάβασε την περιπέτεια του Αντρέας Ντρένοβα στον Αχαρναϊκό. Η διοίκηση του Αχαρναϊκού, που περνάει δύσκολες οικονομικά μέρες, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αρνείται να καταβάλει στον Ντρένοβα τα απαραίτητα χρήματα για να κάνει εγχείρηση χιαστών. Στον Απόλλωνα Σμύρνης οι παίκτες στο μέλλον δεν θα κινδυνεύουν από τραυματισμούς, αφού είναι αμφίβολο ότι ο Απόλλων θα συνεχίσει να παίζει στην κατηγορία. Πριν από το τελευταίο ματς εναντίον της Παναχαϊκής οι εναπομείναντες οπαδοί της ομάδας έκαναν έρανο για να πληρωθεί ο διαιτητής και να αρχίσει το ματς. Το οποίο κατέληξε σε επική νίκη με 3-2 έναντι της θρυλικής Πανάχας του περουκοφόρου προέδρου Κώστα Μακρή, ο οποίος βρίσκεται στην Αυστραλία με την Κάρολ και βλέποντας την Παναχαϊκή να πηγαίνει σούμπιτη για τα περιφερειακά δηλώνει για πεντηκοστή φορά ότι ξέρει τι φταίει και για εκατοστή πως θα κινηθεί προσεκτικά.

Αυτά με τη Γ' Εθνική. Οχι ότι στη Β' είναι καλύτερα. Και μόνο το γεγονός ότι το πρωτάθλημα ξεκίνησε με τον Ακράτητο να διαλύεται, δείχνει το επίπεδο της διοργάνωσης. Το ότι ο μέχρι πρόσφατα πρόεδρος του Εθνικού Φοίβος Μορίδης βγαίνει για να πληροφορήσει τον κόσμο ότι ο Εθνικός επίσημα δεν ονομάζεται Εθνικός αλλά Α.Ο Μάνης, το ότι ο Φοιρός στον Θρασύβουλο έκανε δηλώσεις για την προσπάθεια των παικτών που έφεραν την απόλυσή του, αλλά θα έπρεπε να έφερναν και την επέμβαση εισαγγελέα, το ότι το Χαϊδάρι μοιάζει να είναι κάτι σαν Αιγάλεω Β', έρχονται και δένουν με την κατάσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου των μικρότερων κατηγοριών. Στο οποίο πρακτικά δεν υπάρχει δίφραγκο, αλλά επίσης μπορεί να συντηρεί τρεις Ολυμπιακούς Βόλου.

Στη συνέλευση της Σούπερ Λίγκας ο γενικός διευθυντής Γιώργος Κυριακός αναφέρθηκε στις προσπάθειές του να βρει χορηγό. Είπε ότι ήρθε σε επαφή με 20 μεγάλες εταιρείες, εισέπραξε 20 αρνήσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμα και αν προσέφερε τη χορηγία δωρεάν, οι εταιρείες δεν θα την έπαιρναν επειδή το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι τόσο υποβαθμισμένο προϊόν που δεν θέλουν να μπλέξουν το όνομά τους. Αν λοιπόν έχουμε πρόβλημα να βρούμε ένα χορηγό για τη μεγάλη ελληνική κατηγορία, πώς είναι δυνατόν να έχουμε δύο επαγγελματικές μικρότερες;

Ενα λογικό επιχείρημα είναι ότι αν κάποιος θέλει να βάλει τα λεφτά του και να ανοίξει γουνάδικο στην παραλία, κανένας δεν μπορεί να τον σταματήσει. Σωστά. Μόνο που αν το γουνάδικο δεν βασίζεται στις γούνες, αλλά στην κρατική διαφήμιση και συνεισφορά, η επιχείρηση είναι λαθρόβια. Αν το κράτος δεν έχει δικαίωμα να κλείσει τις ΠΑΕ των μικρών κατηγοριών, έχει την υποχρέωση να σταματήσει να τις συντηρεί, είτε αυτόνομα είτε μέσω των ΔΕΚΟ, όπως ο ΟΠΑΠ. Συντηρώντας το λαθρόβιο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, το κράτος γίνεται υπεύθυνο για κάθε δυστυχισμένο οικονομικό μετανάστη που ψάχνει ένα μεροκάματο και όταν τσακίζει το γόνατό του, η ομάδα του δεν φιλοτιμείται ή δεν έχει λεφτά για να το θεραπεύσει.

Η λύση είναι μία επαγγελματική κατηγορία και αυστηρότητα. Τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από τον νόμο χωρίς καμία επιείκεια. Ούτε άρθρα 44 που οδήγησαν στην απώλεια δεδουλευμένων των παικτών του Αρη ούτε ανάληψη της ευθύνης της ύπαρξης του ΠΑΟΚ, όπως προσπαθούν να πείσουν το κράτος να κάνει οι παράγοντες. Ακόμα και αν έχουν γίνει λάθη στο παρελθόν, η επανάληψή τους δεν θα τα διορθώσει, αλλά θα δημιουργήσει νέες απαιτήσεις.

Το πρόβλημά μας δεν είναι ότι έχουμε δειλούς πολιτικούς, αλλά κουτούς πολιτικούς. Με την παραμικρή απειλή «θα ψηφίσουμε τους άλλους», υποχωρούν. Για παράδειγμα, στη Θεσσαλονίκη πότε η απειλή έγινε πραγματικότητα;

Παπαγεωργόπουλο με μούσι έβγαζαν δήμαρχο και Παπαγεωργόπουλο ξυρισμένο συνεχίζουν να βγάζουν. Και όσοι πολιτικοί μας δεν είναι κουτοί, είναι υποκριτές. Τι στο διάολο χρειάζεται ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός τη Λεωφόρο; Για τη διάδοση του ερασιτεχνικού αθλητισμού; Ανάθεμα και αν χρησιμοποιείται για κάποιο άθλημα. Και αν η Λεωφόρος είναι περιουσιακό στοιχείο του Ερασιτέχνη, πώς το απέκτησε; Επειτα από προσωρινή παραχώρηση 99 ετών από τον Δήμο. Οπως θα του δοθεί και το γήπεδο του Βοτανικού. Τελικά δεν έχουμε ούτε κουτούς ούτε υποκριτές πολιτικούς. Εχουμε κρετίνους ψηφοφόρους. Σε δεύτερη σκέψη, ας φτιαχτεί και τέταρτη επαγγελματική κατηγορία. Οι κρετίνοι και το πόδι του Αντρέας Ντρένοβα την πληρώνουν.

Μέχρι χθες ο σουρεαλιστικότερος λόγος που δινόταν για να κάνει κάποιος κάτι, χωρίς να υπάρχει αιτία, ανήκε στις ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες, όποτε ήθελαν να προκηρύξουν πρόωρες εκλογές, επικαλούνταν τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Από σήμερα είναι ο λόγος που ο Τάκης Λεμονής παραιτήθηκε από την Ξάνθη. Επειτα από τη νίκη και την πρόκριση της Ξάνθης επί του Πανιωνίου, ο Λεμονής θυμήθηκε ότι στο ημίχρονο του ματς με την ΑΕΚ πριν από δέκα μέρες είχε θυμηθεί ότι ο Χρήστος Πανόπουλος είχε πει ότι ο Σαμαράς είναι πάνω από τον Λεμονή στην ιεραρχία της Ξάνθης, δήλωση που θυμάμαι να έχει κάνει ο Πανόπουλος όταν προσλάμβανε τον Λεμονή στην Ξάνθη, δίχως τότε να υπάρξει αντίδραση. Εάν λοιπόν ο Λεμονής μετά την παραίτησή του μείνει χωρίς δουλειά ή πάει σε οποιαδήποτε ομάδα εκτός του Ολυμπιακού, κερδίζει το μέγα μετάλλιο ευθιξίας. Αν ο sir Takis διαδεχθεί τον Σόλιντ στον πάγκο του Ολυμπιακού, παίρνει το αντίστοιχο της υποκρισίας.

Ο Βασίλης Γκαγκάτσης μπορεί να λέει ό,τι θέλει για να απαλλαγεί από τη διαιτησία, αλλά το ψέμα έχει πιο κοντά ποδάρια και από της πεθεράς. Η ΕΠΟ έχει μία περιουσία και μία εξουσία. Περιουσία έχει την Εθνική, η οποία σε πορεία αντίστοιχη με του Euro μπορεί να φέρει και 20 εκατ. ευρώ -αλλά είναι απίθανο να επαναληφθεί σύντομα- και εξουσία έχει τη διαιτησία, που ο πρόεδρος όλο λέει ότι τον σκοτίζει, αλλά όλο και εμφανίζεται στις εκδηλώσεις των διαιτητών για να τους πει ότι τα έκαναν σκατά και να καταλάβουν ποιο είναι το πραγματικό αφεντικό. Από τότε λοιπόν που η Σούπερ Λίγκα σχημάτισε την επιτροπή για τη διαιτησία, ο Γκαγκάτσης νιώθει να απειλείται. Και προσπαθεί να καλλιεργήσει ατμόσφαιρα ότι στη Σούπερ Λίγκα υπάρχουν οι Γκαγκατσικοί και οι Αντιγκαγκατσικοί. Στην τελευταία συνεδρίαση έγινε προσπάθεια να περάσουν για Γκαγκατσικοί οι εκπρόσωποι του Εργοτέλη και του Ηρακλή που δεν παραβρέθηκαν. Μόνο που η αλήθεια είναι πικρή. Ο Σουλτάτος του Εργοτέλη είχε προσωπική δουλειά στην Κρήτη και ειδοποίησε τη Σούπερ Λίγκα ότι δεν θα πάει, ενώ ο Ηρακλής έπαιζε για το Κύπελλο με τον ΠΑΣ.