Η εμπιστοσύνη και ο χαρακτήρας (Sportday / Αντώνης Καρπετόπουλος)

Το πρόγραμμα του Παναθηναϊκού στις επόμενες σαράντα μέρες είναι απίστευτα δύσκολο. Υπάρχουν τα δύο ματς με τη Λανς, που θα είναι κλειστά και δύσκολα παιχνίδια, τα δύο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, η άνοδος στη Θεσσαλονίκη για το ματς με τον ΠΑΟΚ στη φλεγόμενη Τούμπα, η ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο. Και πρώτα απ' όλα σήμερα η Ξάνθη, που δεν έχει χάσει στο γήπεδό της εδώ και σχεδόν δύο χρόνια. Αυτά τα ματς χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε παιχνίδια που δεν πρέπει να χαθούν και σε ματς που ο ΠΑΟ πρέπει να κερδίσει. Το σημερινό ματς ανήκει στα δεύτερα.

Η χρονιά του ΠΑΟ είναι μια διδακτική χρονιά, διότι υπάρχει πιθανότητα κάτι να μείνει πίσω. Δεν αναφέρομαι σε παίκτες, προπονητές, συστήματα, τακτικές και άλλα τέτοια, αλλά σε κάτι σημαντικότερο: τον χαρακτήρα του γκρουπ του Παναθηναϊκού.

Στόφα

Ο Παναθηναϊκός τα δύο τελευταία χρόνια είχε μια μαλθακή ομάδα. Κάθε φορά που η ομάδα του έφτανε μπροστά σε μια καθοριστική δοκιμασία δυσκολευόταν να δώσει το κάτι παραπάνω. Ο ΠΑΟ έχασε ένα πρωτάθλημα φέρνοντας ισοπαλία με τον αδιάφορο ΠΑΟΚ στη Σαλονίκη και μια έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ χάνοντας από τον Ηρακλή στο Καυταντζόγλειο. Δύο χρόνια πριν αποκλείστηκε στο Κύπελλο στη Λεωφόρο, χάνοντας από την ΑΕΚ 3-1. Πέταξε μια ευρωπαϊκή πρόκριση μολονότι νικούσε την Ουντινέζε 1-0 μέχρι το 80', ηττήθηκε στο περσινό ντέρμπι στο Καραϊσκάκη από τον Ολυμπιακό, παρόλο που ο Καλόπουλος του έδωσε τη δυνατότητα να προηγηθεί με ένα πέναλτι που δύσκολα θα σφύριζε ο Τζίγκερ. Το πρόβλημα του ΠΑΟ αυτά τα δύο τελευταία χρόνια δεν ήταν ο αποκλεισμός από τον Εργοτέλη ή η ισοπαλία με τη Ζαπορίζια ή η ήττα από την Κέρκυρα και τον Ιωνικό στο ΟΑΚΑ. Υστερα από κάθε τέτοιου είδους «χαστούκι» ο ΠΑΟ συνερχόταν, εκμεταλλευόταν γκέλες των άλλων, έχτιζε μικρά σερί και σχεδόν πάντα τα διέλυε όλα τη στιγμή της τελευταίας καθοριστικής αναμέτρησης. Γιατί; Οχι τόσο διότι είχε κακούς προπονητές ή δεν είχε ανθρώπους να εμψυχώσουν τους παίκτες στα αποδυτήρια όσο επειδή στη διαδρομή δεν σκλήρυνε, δεν απέκτησε τη στόφα του πρωταθλητή, που είναι απαραίτητη σε κάθε ομάδα που θέλει να κερδίζει τίτλους. Ο ΠΑΟ ήταν σαν τον καλό μαθητή που διαβάζει, παπαγαλίζει, μαθαίνει, αλλά όταν φτάνει στη δύσκολη στιγμή παραιτείται από το να κυνηγήσει το «άριστα».

Ψευδαισθήσεις

Το πολύ σκληρό πρόγραμμα που έχει φέτος μπροστά του θα βγει με επιτυχία μόνο αν σκληρύνουν οι παίκτες του. Το ότι οι δοκιμασίες είναι συνεχείς είναι καλό: οι αγωνιστικοί περίπατοι με μέτριους αντιπάλους δημιουργούσαν τα προηγούμενα χρόνια ανόητες ψευδαισθήσεις προόδου. Ο Βόουτερ έβαλε κάποτε τρία γκολ στον ΟΦΗ στο πρώτο του ματς και έπειτα δεν ξανασκόραρε ποτέ!

Διαχείριση

Η γλώσσα των αριθμών λέει ότι ήδη η φετινή χρονιά είναι καλύτερη από την περσινή. Ο ΠΑΟ πέρυσι τέτοιον καιρό βρισκόταν 12 ολόκληρους βαθμούς πίσω από τον Ολυμπιακό. Φέτος είναι 6 βαθμούς πίσω, όχι διότι έχει καλύτερες διαιτησίες (καλές διαιτησίες είχε και πέρυσι και πρόπερσι), αλλά επειδή η διαχείριση της αγωνιστικής κρίσης από την πλευρά του Βίκτορ Μουνιόθ υπήρξε πιο ορθολογική από αυτήν που έκανε ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι.

Λύσεις

Τι έκανε ο Μαλεζάνι; Εψαχνε λύσεις σε συστήματα, καίγοντας παίκτες. Ο ΠΑΟ πέρυσι τους τέσσερις πρώτους μήνες είχε αλλάξει τρεις φορές διάταξη, ο προπονητής του επέμενε στο δίδυμο Κονσεϊσάο - Μπίσκαν επειδή οι δύο ακριβοπληρωμένοι ήταν δικές του επιλογές, δεν έδειξε –παρά μόνο όταν όλα χάθηκαν– την τόλμη να προχωρήσει σε ρήξεις. Ο Μουνιόθ κάνει το ακριβώς αντίθετο: δεν αλλάζει σύστημα και ποντάρει σε ανθρώπους. Ο Νίνης γίνεται επαγγελματίας στα 16 του επειδή δεν υπάρχουν ακραίοι, αλλά παίκτες που επειδή χρειάζεται αγωνίζονται στα άκρα. Ο Τσίγκας γίνεται αμέσως βασικός διότι με την κίνησή του διευκολύνει τον Σαλπιγγίδη ή όποιον άλλον παίζει δίπλα του. Ο Βίκτορ πάει στον πάγκο κι ας είναι ο πιο ποιοτικός παίκτης του ΠΑΟ. Ο Ιβανσιτς γίνεται στην Τούμπα αλλαγή στο ημίχρονο, ο Μάντζιος παρά τα αρχικά άσχημα παιχνίδια του παίρνει ευκαιρίες επειδή η περίσταση το απαιτεί: για τον Ισπανό είναι φανερό ότι οι άνθρωποι είναι σημαντικότεροι από τα συστήματα.

Πρωταγωνιστές

Ο ΠΑΟ κερδίζει πρωταγωνιστές σε όλο αυτό το διάστημα της κρίσης του. Ο Τζιόλης έφαγε στη στροφή τον Μποβιο και τον Μπίσκαν, ο Νίνης τον Ρομέρο, ο οποίος όμως στη Νίκαια στα λεπτά που αγωνίστηκε πέτυχε ένα υπέροχο γκολ. Ο Μουνιόθ επιμερίζει ευθύνες, δεν προσπαθεί να φορτώσει το βάρος σε κάποιους επειδή συμβαίνει να έχουν ακριβά συμβόλαια. Το ότι δεν θα γίνουν (πάλι) πολλές μεταγραφές κάνει στην ομάδα καλό: στην παρούσα φάση είναι προτιμότερο να αξιοποιηθούν ο Μάντζιος και ο Τσίγκας, παρά να αποκτηθεί ένας ακόμα ξένος επιθετικό. Ακόμα και η αναγκαστική χρησιμοποίηση του Λεοντίου αριστερά είναι προτιμότερη κίνηση από την απόκτηση ενός Γιάρνι ή ενός Ρακγουέλ: μην ξεχνάτε ότι κάποτε ο Γκμοχ έκανε σε ένα βράδυ τον Κώστα Μαυρίδη στόπερ στο «Ανφιλντ». Από εκείνο το πείραμα ο ΠΑΟ μόνο χαμένος δεν βγήκε.

Εξετάσεις

Οι πολλές δυσκολίες που προηγήθηκαν και –κυρίως– οι μεγάλες δοκιμασίες που ακολουθούν μπορούν να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό να αποκτήσει καρδιά και συκώτι. Ο Μουνιόθ δεν παίζει για νίκες στο γκολ, δεν μοιάζει να πιστεύει ότι μια σειρά από χτικιάρικα 1-0 θα βοηθήσουν την ομάδα να βρει ηθικό και δύναμη. Στη Νίκαια παρότρυνε τους παίκτες να σκοράρουν, στην Τούμπα την Τετάρτη προσδοκούσε μετά το πρώτο κακό ημίχρονο μια αντίδραση: ο Ισπανός δεν κάνει τσαρλατανισμούς με αλλαγές διατάξεων και διαλέξεις περί συστημάτων, αλλά περιμένει να δει ανθρώπινες αντιδράσεις υποψήφιων πρωταθλητών. Χάρη στον κόουτς ο κάθε επίδοξος πρωταγωνιστής θα έχει την ευκαιρία να δώσει εξετάσεις, πρώτα απ' όλα στον εαυτό του.

Ξάνθη

Πρώτος σταθμός, η Ξάνθη, που δεν έχει χάσει εδώ και δύο χρόνια στην έδρα της, αλλά δύσκολα κερδίζει. Ο Μουνιόθ πάει απόψε εκεί περιμένοντας να δει ότι η εμπιστοσύνη που δείχνει στους παίκτες του αποδίδει καρπούς…

Psycho 18

Το θρίλερ συνεχίζεται με κάποιες αναμενόμενες υπέροχες στιγμές στη σκιά του τρομοκρατικού χτυπήματος που έγινε στην Τούμπα την περασμένη Τετάρτη. Η αγωνιστική θα έχει διαιτησίες και αποτελέσματα για όλα τα γούστα. Να είσαστε βέβαιοι ότι οι λάτρες του σπορ δεν θα πλήξουμε! Σήμερα θα μιλήσω με γρίφους:
- Μπριάκος (Ξάνθη - ΠΑΟ). Η Ξάνθη μαζί του δεν έχει βάλει γκολ! Κι ο ΠΑΟ έχει κερδίσει στο Καυταντζόγλειο ένα ματς ανάλογης σημασίας. Θα ξεκολλήσει από το 0-0; Μόνο αν βοηθήσουν ο Ιτσκος κι ο Λιόλιος, προσεκτικά παιδιά και τα δύο, που κάνουν μόνο ανθρώπινα λάθη…
- Δαλούκας (Αρης - Αιγάλεω). Ο γηπεδούχος γύρισε με παράπονα από την Κέρκυρα. Ο Κοκαλιάρης κέρδισε το φλουρί της Σούπερ Λίγκας. Με Μπίκα παρατηρητή δεν έχει τρέλες: ο Δαλούκας θα είναι προσεκτικός. Κι άλλο «Χ»; Δύσκολο…
- Γκαϊτατζής (Καλαμαριά - Ιωνικός). Τιμή και δόξα σε αυτόν τον σπουδαίο παράγοντα που λέγεται Ηλίας Δαμήλος και που θα έπρεπε, για να μαθαίνουν οι νέοι, να γράψει ένα εγχειρίδιο για το πώς πρέπει να φέρεται και να κινείται κάποιος που διοικεί μια ομάδα.
- Αργυρόπουλος (Λάρισα - Κέρκυρα). Ο Θεός να βάλει το χέρι του να μην μπει μέσα ο κόσμος. «Ασους» φέρνει, αλλά όχι κατά παραγγελία. Και το παρολί ότι «να, σου βάλαμε έναν μικρής εμπειρίας σε ένα εντός έδρας δύσκολο ματς» δεν έχει δράκο. Πόσω μάλλον όταν ο Σπύρος δεν είναι κανένας χθεσινός.
- Βασσάρας (Πανιώνιος - Εργοτέλης). Να τι θα πει 50-50 κατά παραγγελία! Και αβάντα στον κουμπάρο και ευχαριστημένος ο Πανιώνιος. Τέτοιο σόου δεν χάνεται: θα πάω να το δω. Μαζί με τον Κουκούλα, που είναι παρατηρητής.
- Φωτιάδης (ΑΕΚ - Ατρόμητος). Ολα τα λεφτά. Η εκδίκηση της κυρα-Χαρίκλειας –για να μάθετε να εκτιμάτε τους φίλους. Α, επιστρέφει κι ο Κόττορος, που τον είχαν δείρει στη Νίκαια. Στη ζούλα και στα μουλωχτά.
- Ζανετίδης (ΟΦΗ - Ηρακλής). Αφού γύρισε ο Κόττορος, δεν έπρεπε να πάρει ένα ματς κι ο Ζανετίδης; Ζήτω τα Δωδεκάνησσα! Μόνο που δεν βλέπω να του βγαίνει τίποτα νησιώτικο. Θα παίξει 50-50 για τον αντιπρόεδρο. Της ΕΠΟ, του Ηρακλή, δεν ξέρω, μπερδεύτηκα…
- Κασναφέρης (ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός). Την Τετάρτη έχουμε εκδήλωση. Να τελειώσει το ματς, να πάνε όλα καλά να ασχοληθούμε με τίποτα δικό μας. Δεν έχει παραπέρα από 50-50 και σε όποιον φτάνει. Αν και, επειδή παίζει πρώτη φορά φέτος Ολυμπιακό, μπορεί να του βγει λίγο άγχος…

Μόνο φίλους

Κλείνοντας την αφιερωμένη στον Θωμά Μητρόπουλο εβδομάδα, θέλω να τονίσω ότι το ζώδιό του γράφει πως το 2007 θα είναι μια σημαντική χρονιά! Το σπουδαιότερο είναι ότι το αφεντικό του Αιγάλεω τακτοποίησε όλες τις παλιές εκκρεμότητες και πλέον έχει παντού μόνο φίλους. Ακόμα κι εκείνη η παλιά κόντρα με τον Αλέξη Κούγια, που φώναζε στα τηλεοπτικά παράθυρα για «παράγκες» και «θείους», μοιάζει να τακτοποιήθηκε: τώρα μέχρι και αφιερώματα στη σπουδαία δουλειά του καλού δικηγόρου και παράγοντα μπορεί κάποιος να διαβάσει στην «Αποψη»! Ασε που –από σατανική σύμπτωση– όταν ο Αλέξης θέλησε να αντικαταστήσει τον Αναστόπουλο διάλεξε έναν προπονητή που αρέσει και στον Θωμά και μάλιστα πάρα πολύ: μιλάμε για πλήρη δικαίωση του μεγάλου ανδρός! Αρχίζω να πιστεύω ότι το φλουρί της βασιλόπιτας της Σούπερ Λίγκας δεν έπεσε τυχαία στον Κοκαλιάρη: το στήσανε και του το δώσανε honoris causa…