Το «καμπανάκι» και ο σούπερ Τόζερ (Sportday/Βασίλης Σαμπράκος)

Ο Σέρα Φερέρ ήλπιζε ότι η ομάδα του θα έδειχνε χθες ότι άρχισε να ξαναβρίσκει τον καλό ρυθμό που είχε πιάσει πριν από τη λήξη του πρώτου γύρου. Περίπου οι μισοί από αυτούς που επέλεξε για να ξεκινήσουν στο ματς, όμως, βάλθηκαν χθες να τον διαψεύσουν. Με τους τρεις (Μαντούκα, Ζούλιο Σέζαρ, Χετεμάι) εκ των τεσσάρων του ρόμβου να βρίσκονται σε απόγευμα που ήταν από μέτριο έως κακό και τους ακραίους (Τζιωρτζιόπουλος, Παουτάσο) στην ίδια κατάσταση με αυτή της προηγούμενης αγωνιστικής, η ΑΕΚ ήταν και πάλι πολύ μέτρια στο πρώτο ημίχρονο. Ευτύχησε, όμως, να προηγηθεί νωρίς από μια στημένη φάση και να φέρει το παιχνίδι σχεδόν στα μέτρα της απέναντι σε έναν πολύ μέτριο αντίπαλο, που ήξερε μόνο να απλώνεται σωστά για να αμυνθεί και όχι για να δημιουργήσει.

Για καλή της τύχη, η ΑΕΚ είχε «ζεστούς» τον Τόζερ, τον Λυμπερόπουλο και τον προπονητή της. Αυτοί, με την απαραίτητη βοήθεια των Δέλλα, Τσιρίλο, πήραν την ομάδα από το χέρι και την οδήγησαν στη νίκη. Δίχως την ανασταλτική δράση, το νεύρο, τη ζωντάνια και τη φαντασία του Ούγγρου η ΑΕΚ θα δυσκολευόταν να κρατήσει τον Ατρόμητο κλεισμένο στο δικό του μισό. Δίχως τον «Λύμπε» δεν θα είχε προηγηθεί στο σκορ. Και δίχως τις αλλαγές του Φερέρ (στο 56' και το 77'), δηλαδή δίχως τους Λάκη και Καπετάνο, που πρόλαβαν να προσφέρουν περισσότερα από τους Χετεμάι και Καμπάνταη παρ' όλο που έπαιξαν πολύ λιγότερο, η ΑΕΚ δεν θα είχε «καθαρίσει» (με το 2-0 και το 3-0). Και αν δεν έχανε βαθμούς, θα τους έπαιρνε με πολύ περισσότερη λαχτάρα.

Το κακό για την ΑΕΚ είναι ότι δεν βρίσκει ρυθμό. Επρεπε να τον είχε βρει πριν από το ματς με τον Ηρακλή, ώστε να ταξίδευε στη Θεσσαλονίκη με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Η ΑΕΚ μπαίνει στην κρίσιμη σειρά αγώνων με την αμφιβολία για το αν θα καταφέρει να παρουσιάσει το πρόσωπο του α' γύρου, που στη θεωρητική ανάλυση μοιάζει αρκετό για να της κάνει τη διαφορά. Το «καμπανάκι» χτυπά για τρίτη σερί φορά. Το κακό για την ΑΕΚ είναι ότι δείχνει τις ίδιες αδυναμίες (άκρα) και διοίκηση και προπονητής δεν κάνουν μεταγραφές.

Τα καλά μαντάτα; Ο χθεσινός Τόζερ είναι ικανός και ανασταλτικά. Και, κυρίως, είναι ικανός να πάρει την ευθύνη της οργάνωσης του παιχνιδιού. Με καλύτερους συμπαραστάτες είναι ικανός για πολλά, πάρα πολλά. Και, επιτέλους, ας πει ο προπονητής στους παίκτες να μη φτάνουν να του βάζουν χέρι όταν πηγαίνει να ζητήσει να εκτελέσει ένα φάουλ με το μαγικό αριστερό πόδι του. Ε, Τσιρίλο; Ο χθεσινός «Λύμπε» ήταν ο πιο «ζεστός» του τελευταίου μήνα. Το γεγονός ότι «ζεσταίνεται» πάνω στην ώρα είναι χαρμόσυνη επισήμανση για τον προπονητή. Ο χθεσινός Λάκης είναι πολύτιμος. Ο χθεσινός Καπετάνος θύμισε γιατί τον πίστεψε το καλοκαίρι ο Φερέρ. Και το πρώτο γκολ του Κονέ είναι πιθανό να αποδειχθεί ιδανικό εμβόλιο στη λύσσα για διάκριση που είχε καταλάβει τον 20χρονο μεσοεπιθετικό: είναι ικανό να τον τονώσει ψυχολογικά, να τον ηρεμήσει και να του δώσει ώθηση να δείξει αυτά που κάνει και τρελαίνει όσους τον παρακολουθούν στις προπονήσεις.

ΥΓ.: Το διαιτητικό τρίο-τραγωδία που βρέθηκε στο ΟΑΚΑ δεν φταίει. Αυτοί που τους κρατάνε στη Super League έχουν όλο το μερίδιο της ευθύνης. Πολλά «μπράβο» στον κοινής αποδοχής Ψυχομάνη. Δίνει πραγματικό ρεσιτάλ ελεεινών επιλογών!