Όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος - το ίδιο ισχύει φυσικά για τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές, τις διοικήσεις που επιλέγουν και τους πρώτους και τους δεύτερους. Η Ρεάλ Μαδρίτης, εκτός από πλούσια ιστορία και πλούσια τροπαιοθήκη, έχει και βιογραφικό πλούσιο σε επιτυχίες αλλά και αστοχίες. Και δεν μιλάω για την τριετία Μουρίνιο, αφού ο Πορτογάλος σαν σκέψη και σαν όνομα ήταν ό,τι πιο βαρύ μπορούσε να κάνει ο Πέρεθ για να ξαναφέρει την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης, μιλάω για ένα σωρό μεταγραφικές επιλογές των τελευταίων ετών, στη λογική των «γκαλάκτικος» και της πολύ συγκεκριμένης φιλοσοφίας των Καστιγιάνων, μια λογική ξοδέματος τρελού χρήματος, η οποία υπηρετεί και εξυπηρετεί σκοπούς μάρκετινγκ πρωτίστως και στη συνέχεια σκοπούς αγωνιστικούς.

Η φιλοσοφία αυτή έφερε κάποτε στη Μαδρίτη τον Μπέκαμ και όχι τον Ροναλντίνιο - η διοίκηση της Ρεάλ έκρινε τότε ότι ο διάσημος και λαμπερός Άγγλος θα βοηθούσε πολύ περισσότερο το πρεστίζ της ομάδας, τις πωλήσεις εμφανίσεων και τις τουρνέ στην Ασία σε σχέση με τον Βραζιλιάνο με τα πεταχτά δόντια που έπαιζε στην Παρί. Εκ του αποτελέσματος η Ρεάλ δικαιώθηκε οικονομικά (ο Μπέκαμ έκανε απόσβεση των χρημάτων που πήρε στο πολλαπλάσιο) και η Μπαρτσελόνα αγωνιστικά, από τους τίτλους που κατέκτησε με κινητήριο μοχλό τον Ροναλντίνιο. Η φιλοσοφία αυτή έφερε στη Μαδρίτη τον Ρομπίνιο, το πιο καυτό όνομα τότε στο ποδόσφαιρο της Βραζιλίας. Ούτε οικονομικά ευεργετήθηκε η Ρεάλ από τον Ρομπίνιο, ούτε αγωνιστικά και ήταν πολύ τυχερή που κατάφερε να τον ξεφορτωθεί, εισπράττοντας περίπου όσα είχε δαπανήσει από τη Σίτι, μια που τα αφεντικά τότε της αγγλικής ομάδας ήθελαν να αποκτήσουν έναν «κράχτη» που θα έφερνε μελλοντικά κι άλλους μεγάλους παίκτες και ούτε παζάρεψαν, ούτε τσιγγουνεύτηκαν τα εκατομμύρια.

Ακριβώς σ’ αυτή τη φιλοσοφία, η Ρεάλ προσπάθησε - όχι τώρα, αλλά εδώ και 2-3 χρόνια - να φέρει στη Μαδρίτη τον Νεϊμάρ. Ο Βραζιλιάνος τελικά κατέληξε στη Βαρκελώνη για λογαριασμό της Μπάρτσα, καταγράφοντας μια επικοινωνιακή ήττα για τη Ρεάλ. Ή μήπως όχι; Μόνο ο χρόνος θα δείξει τι θα κάνει ο Νεϊμάρ στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και σε μια ομάδα με βαριά φανέλα και τεράστιες απαιτήσεις, αλλά αν έπρεπε να ποντάρω κάπου τα λεφτά μου, θα έλεγα ότι η Ρεάλ γλίτωσε από έναν «νέο Ρομπίνιο», έναν υπερβολικά ταλαντούχο αρτίστα, με ένα τεράστιο «εγώ», το οποίο δύσκολα υποτάσσεται στις ανάγκες του ομαδικού ποδοσφαίρου.

Επιπλέον, η Ρεάλ έχει πια μια μοναδική ευκαιρία: να σπρώξει το «χαρτί» που προόριζε για τον Νεϊμάρ σε άλλον ή άλλους παίκτες, πρώτα για να απαντήσει επικοινωνιακά αλλά τελικά ίσως να έχει διπλό ή τριπλό αγωνιστικό όφελος. Αν για παράδειγμα πάει και πάρει τον Μπέιλ από τον Τότεναμ, ή τον Σουάρεζ από τη Λίβερπουλ ή τον Καβάνι από τη Νάπολι ή τον Νάβας από τη Σεβίλλη ή δυο απ’ αυτούς, πουλώντας παράλληλα 2-3 παίκτες, τότε και το κομμάτι του θα έχει κάνει ο Πέρεθ στους «μερένχες», αλλά και θα δώσει στον επόμενο τεχνικό (τον Αντσελότι μάλλον, αλλά κάνε Θεέ μου να είναι ο Χάινκες και να έχουμε στρατικοποίηση στα αποδυτήρια της Ρεάλ!) ένα ή δυο πραγματικά σπουδαία εργαλεία για να ξεκινήσει τη θητεία του στη Μαδρίτη.

Τα υπόλοιπα προσεχώς και αφού γίνουν μερικές γερές μεταγραφές γύρω - γύρω και δούμε προς τα πού πάει το πράγμα. Αν επανέλθουν τα δημοσιεύματα για ενδιαφέρον της Παρί για τον Κριστιάνο και πρόταση ύψους 100 εκατομμυρίων, θα γράψω γρήγορα - γρήγορα ένα κομμάτι και μετά θα πεταχτώ Μαδρίτη να βοηθήσω στο πακετάρισμα του Πορτογάλου και να του κουβαλήσω τα πράγματα στο αεροδρόμιο για να μην αργήσει στο ραντεβού με την ιστορία...

Κώστας Βαϊμάκης

www.fightclub.gr

Κοπιάστε στο... fightclub@sday.gr

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του ΣΠΟΡ FM στο youtube