Mια καρδιά ενώνει τον κόσμο

Ραντεβού στις 12 στο Μοναστηράκι είχαμε συμφωνήσει με τον «yes». «Θα φοράω μπλουζάκι digital love για να με ξεχωρίσετε». Η ζέστη ήταν αφόρητη αλλά αυτό δε μας εμπόδισε να κάνουμε μια «δροσιστική» συνέντευξη παρέα μ' έναν άνθρωπο που είχε την ιδέα να γεμίσει τον κόσμο καρδιές.

Αυτό είναι το «digital love», μια ψηφιακή καρδιά που έχει εξαπλωθεί στον κόσμο και αυτός είναι ένας από τους δημιουργούς του. Ένας 21χρονος φοιτητής της Καλών Τεχνών που από παιδί έκανε γκράφιτι και κόμικς και του άρεσε η ζωγραφική. Η ιδέα του digital love δεν ήταν δικιά του, ούτε του συνεργάτη του Παλμ «δεν το σκέφτηκε κάποιος πρώτος, πίναμε μπύρες με τον Παλμ και προέκυψε. Και δεν έχει και σημασία γιατί στην τελική δεν είναι κάτι που το θεωρούμε δικό μας. Την εικόνα αυτή την κατεβάσαμε από το google και την αλλάξαμε λίγο στο photoshop.

Διαλέξαμε την καρδιά γιατί μας άρεσε αρχικά σαν εικόνα και δεν ξέρω τι προέκυψε πρώτο, το όνομα ή η καρδούλα και το κάναμε για πλάκα στην αρχή». Όσο γιατί η καρδιά είναι μαύρη, ο «yes» είπε: «γιατί είναι πιο κοντά στα ψηφιακά δεδομένα και γιατί μας αρέσει πιο πολύ το ασπρόμαυρο. Επίσης η προσωπική μου δουλειά αλλά και του Παλμ είναι ασπρόμαυρη, βολεύει και στις εκτυπώσεις είναι το 1/10 της τιμής απ' το έγχρωμο».

Στη συνέχεια της συζήτησης μιλήσαμε για την αποδοχή που είχε το digital love από τον κόσμο και ο «yes» μας ανέφερε ότι ήταν πέρα από τις προσδοκίες τους και ότι την περισσότερη δουλειά την έχουν κάνει οι άλλοι και όχι αυτοί. «Είπαμε να βγάλουμε αυτοκόλλητα που είναι ωραίο σχέδιο η καρδιά για αυτοκόλλητα, και αυτά για την πάρτη μας. Σκεφτήκαμε να μοιράσουμε σε γνωστούς και φίλους. Είναι πολύ καλό που έχουμε καλή σχέση με το ίντερνετ γενικά κι έτσι ξέραμε πώς να το σπρώξουμε. Έτυχε κανά δύο να μας πουν ότι τους άρεσαν, έγινε χαμός, γουστάρανε πολύ, ζητούσαν αυτοκόλλητα κι εμείς μοιράζαμε απλόχερα. Για παράδειγμα όποιος ήθελε μου ζητούσε κι εγώ του έστελνα απ' το ταχυδρομείο φακελάκι με 50 αυτοκόλλητα που τα μοίραζε σε δυο-τρεις φίλους του. Αυτοί τα κολλούσαν όπου ήθελαν κι εμείς το μόνο που τους ζητούσαμε ήταν φωτογραφίες άρα έχουμε πολύ καλό υλικό. Έστελνα stickers στο εξωτερικό κάθε μέρα μέχρι που αρχίσαμε να βάζουμε πολλά λεφτά. Οπότε βγάλαμε για πλάκα και τα T-shirts που πουλάμε 7 ευρώ για να βγάλουμε τα έξοδα. Βέβαια τα περισσότερα τα δίναμε τσάμπα γιατί δε μας πήγαινε η καρδιά να μας πληρώσει κάποιος που έχει κολλήσει 100 αυτοκόλλητα.»

Δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε την ερώτηση αν οι ψηφιακές καρδιές εκτός από αυτοκόλλητα μπορούν να πάρουν θέση και στις κανονικές μας ζωές. Η απάντηση αφοπλιστική «δε νομίζω πως γίνεται αυτό. Έχεις δει σχέση που να είναι μόνο στο διαδίκτυο; Σίγουρα πολλά πράγματα αλλάζουν αλλά προς το παρόν καταλήγουμε ότι γίνονται τα πρώτα πράγματα ακόμα, η πρώτη επαφή. Δεν το σχολιάζουμε θετικά ή αρνητικά απλά το αναφέρουμε γιατί υπάρχει σαν φαινόμενο. Όχι μόνο το φλερτ στο facebook αλλά ότι υπάρχουν και ζευγάρια που ζουν χώρια και μόνη τους επαφή είναι μόνο μέσω του skype» .

Θέλοντας να ξεφύγουμε λίγο από το digital love και να γνωρίσουμε τον «yes» σαν καλλιτέχνη τον ρωτήσαμε τι σημαίνει γι αυτόν η ζωγραφική «είναι και τίποτα και όλα ,είναι ψυχοθεραπευτικό για τι είναι κάτι που κάνω χρόνια και το χω συνηθίσει όταν πιάνω ένα μολύβι και ζωγραφίζω ή ένα πινέλο και μουτζουρώνω ηρεμώ . Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας με τον κόσμο όπως και το digital love ,είναι για να μιλήσουμε με τον κόσμο ,υπάρχει μια τριβή μαζί του, υπάρχει μια επαφή».

Είναι γνωστό ότι το γκράφιτι διώκεται ποινικά. Ποιά να είναι η άποψη ενός γκραφιτά γι' αυτό το θέμα; «Δεν το θεωρώ λογοκρισία ούτε θα πω βγείτε στους δρόμους σπάστε τα όλα, γιατί είναι περιουσία του άλλου και πρέπει να τη σέβεσαι.Νομικά αν δεν ήταν απαγορευμένο θεωρείται βανδαλισμός , φθορά ξένης περιουσίας. Πρέπει να είναι παράνομο δεν καταλαβαίνω γιατί να μην είναι ; (σ.σ γελάει). Ο Banksy ήταν παράνομος αλλά αν δεν υπήρχε δεν θα ήταν σήμερα έτσι ο κόσμος μας ,δε θα υπήρχε ένα τεράστιο κομμάτι της τέχνης».

Τέλος , έχετε περιέργεια να μάθετε τι ετοιμάζουν οι digital lovers για τη συνέχεια; «Ετοιμάζουμε ένα βιβλίο digital love το οποίο μάλλον θα βγει απ' το Σεπτέμβρη, με ανεξάρτητη έκδοση. Δε θέλουμε να είναι σε εκδοτικό οίκο, τουλάχιστον ελληνικό, γιατί όλοι οι εκδοτικοί οίκοι έχουν κάποια ταυτότητα και περιορίζονται. Δε θέλαμε ένα βιβλίο που να λέει «digital love» και από κάτω έναν εκδοτικό οίκο. Θέλαμε να' ναι κάτι τελείως δικό μας».

Βέβαια όπως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν, κάπως έτσι κι αυτό κάνει τον κύκλο του. Ένας κύκλος που έχει κάνει την εμφάνισή του στην Ελλάδα, τη Δανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, την Ισπανία, την Αμερική, το Μεξικό και την Γκάνα. Ένας κύκλος που έχει τραβήξει τα βλέμματα των ελληνικών μέσων και όχι μόνο αφού το digital love είναι ιδιαιτέρως διαδεδομένο και στην Ισπανία. Ο «yes» μας δηλώνει «το βλέπω να κλείνει σιγά-σιγά γιατί είναι κάτι που πλέον δεν μπορούμε να το συντηρήσουμε εμείς εκτός κι αν βρούμε έναν τρόπο να συντηρηθεί μόνο του το οποίο είναι πολύ πιθανό να γίνει απ' τη στιγμή που το γουστάρει κι ο κόσμος». ΑΑΑΑ μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε την τελευταία κουβέντα του που είναι ιδιαιτέρως σημαντική «ΦΙΛΙΑ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ!».

Επιμέλεια: Αλεξάνδρα Ψυλιάκου-Φωτεινή Πούντου (Φοιτήτριες του Κέντρου Αθλητικού Ρεπορτάζ)