Το πρωτάθλημα απέκτησε φαβορί

Στο Φάληρο, η ΑΕΚ δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης. Μπήκε στο γήπεδο με καθαρό μυαλό, σωστή προετοιμασία και αποφασιστικότητα, δείχνοντας από το πρώτο λεπτό ότι είχε έρθει για να πάρει το αποτέλεσμα. Το γρήγορο γκολ του Κοϊτά στο 5ο λεπτό ήταν η πρώτη απόδειξη ότι η Ένωση είχε διαβάσει το παιχνίδι καλύτερα και ήξερε ακριβώς πού να χτυπήσει. Η μετάβαση ήταν υποδειγματική, η εκτέλεση άψογη και το προβάδισμα άλλαξε αμέσως τις ισορροπίες.

Από εκεί και πέρα, η ΑΕΚ διαχειρίστηκε το ματς με τρομερή ωριμότητα και πειθαρχία. Έκλεισε τους χώρους, κράτησε τις γραμμές της συμπαγείς και χτυπούσε κάθε φορά που έβρισκε χώρο στην κόντρα. Ο Ρότα έκανε ένα από τα πιο ολοκληρωμένα παιχνίδια του, εξαφανίζοντας τον Ποντένσε και αναγκάζοντας τον Μεντιλίμπαρ να αλλάξει πλευρές στους εξτρέμ. Ο Βάργκα κυριάρχησε στις μονομαχίες, ο Πινέδα έδινε ρυθμό σε κάθε μετάβαση και ο Κοϊτά ήταν μόνιμη απειλή, κερδίζοντας μέτρα και φάουλ σε κάθε του κούρσα.

Ο Ολυμπιακός, αντίθετα, είχε την κατοχή χωρίς ουσία. Οι στατικές φάσεις πήγαν χαμένες, οι επιλογές στο τελευταίο τρίτο ήταν βεβιασμένες και η μεγάλη στιγμή του Ελ Καμπί στο 21' έμεινε ανεκμετάλλευτη. Το πραγματικό πρόβλημα, ωστόσο, ήταν η δημιουργία. Δεν υπήρχε σύνδεση κέντρου και επίθεσης, δεν υπήρχε παίκτης να κρατήσει μπάλα ή να δώσει λύσεις, δεν υπήρχε καθαρό μυαλό. Η ομάδα έμοιαζε περισσότερο αγχωμένη παρά αποφασισμένη.

Στο δεύτερο ημίχρονο, οι αλλαγές του Μεντιλίμπαρ δεν έφεραν τίποτα ουσιαστικό. Ο Ολυμπιακός πίεσε περισσότερο με την ψυχή παρά με ποδόσφαιρο, αλλά δεν βρήκε ποτέ τρόπο να απειλήσει πραγματικά τον Στρακόσα. Η ΑΕΚ έμεινε πιστή στο πλάνο της, κράτησε το προβάδισμα χωρίς να κινδυνεύσει σοβαρά και έφυγε από το Φάληρο με ένα διπλό που χτίστηκε από το πρώτο πεντάλεπτο και σφραγίστηκε με την αμυντική της συνέπεια. Ήταν μια εμφάνιση ομάδας που ξέρει τι θέλει και πώς να το πάρει.

Με αυτό το αποτέλεσμα, η ΑΕΚ βρίσκεται πλέον στο +5 στην κορυφή. Και με την εικόνα που παρουσιάζει, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι γίνεται το φαβορί για το πρωτάθλημα. Όχι επειδή το λέει η θεωρία, αλλά επειδή το δείχνει το γήπεδο. Και η βαθμολογία πια. Έχει πλάνο, έχει σταθερότητα, έχει χαρακτήρα και -κυρίως- έχει τον έλεγχο της κατάστασης. Με όλα αυτά, γίνεται ξεκάθαρο ότι με το «καλησπέρα» στη διαδικασία των playoffs έχουμε -για πρώτη φορά φέτος- πραγματικό φαβορί για το πρωτάθλημα.

Νωρίτερα, η πρεμιέρα των playoffs ξεκίνησε με ένα ντέρμπι που μπορεί να έμεινε στο 0-0, αλλά μόνο άχρωμο δεν ήταν ως προς το αφήγημά του. Ο ΠΑΟΚ μπήκε με την πίεση του διεκδικητή, γνωρίζοντας ότι κάθε απώλεια βαθμών κοστίζει, ενώ ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε με την ελευθερία μιας ομάδας χωρίς άγχος, αλλά με όνομα, φανέλα και την υποχρέωση να μην χαρίζεται σε κανέναν. Το παιχνίδι άφησε διαφορετικό αποτύπωμα στις δύο πλευρές και διαμόρφωσε από νωρίς το πλαίσιο της τελικής ευθείας του πρωταθλήματος.

Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε κατώτερος των προσδοκιών του. Οι απουσίες Ζίβκοβιτς και Μεϊτέ αφαίρεσαν δημιουργία, ένταση και προσωπικότητα από το παιχνίδι του, ενώ ο Γερεμέγεφ δεν κατάφερε ποτέ να μπει στο ματς. Ο Κωνσταντέλιας είχε μερικές εκλάμψεις, αλλά δεν βρήκε χώρους, δεν είχε στήριξη και δεν μπόρεσε να γίνει ο καταλύτης που συχνά είναι. Οι δύο μεγάλες στιγμές του ΠΑΟΚ στο δεύτερο ημίχρονο προήλθαν περισσότερο από ατομικές ενέργειες παρά από οργανωμένη πίεση. Η συνολική εικόνα του ήταν επίπεδη, προβλέψιμη και μακριά από την ομάδα που εντυπωσίασε στη regular season.

Απέναντι σε αυτόν τον ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός έκανε ένα από τα πιο ώριμα παιχνίδια του. Το πρώτο ημίχρονο ήταν παθητικό και άτολμο, με την ομάδα να παίζει χαμηλά, να μην κυκλοφορεί σωστά και να περιορίζεται σε αντιδράσεις. Στο δεύτερο μέρος όμως η εικόνα άλλαξε. Ο Παναθηναϊκός βρήκε καλύτερες αποστάσεις, έβγαλε μεταβάσεις, απείλησε με Γεντβάι και Τετέι και έχασε τη μεγαλύτερη στιγμή του αγώνα με τον Ζαρουρί, ο οποίος βρέθηκε τετ α τετ και σούταρε άστοχα. Η είσοδος του Ρενάτο Σάντσες έδωσε καθαρό μυαλό, σωστές πρώτες πάσες και ηρεμία στον άξονα, ενώ η άμυνα διαχειρίστηκε σωστά τις περισσότερες επιθέσεις του ΠΑΟΚ.

Το σημαντικότερο όμως δεν ήταν οι φάσεις. Ήταν το μήνυμα. Ο Παναθηναϊκός, παρότι δεν κυνηγάει τίτλο και δεν έχει το ίδιο κίνητρο με τους άλλους τρεις, έπαιξε σαν Παναθηναϊκός. Αυτό ήταν το ζητούμενο. Να δούμε πώς θα εμφανιστεί η ομάδα σε αυτήν τη διαδικασία. Στο πρώτο τεστ έδειξε ότι δεν θα χαριστεί σε κανέναν και ότι δεν μπαίνει σε διαδικασία αγγαρείας. Στην Τούμπα έδειξε σοβαρότητα, πειθαρχία και διάθεση να επηρεάσει τη μάχη της κορυφής, όχι επειδή το χρειάζεται, αλλά επειδή έτσι επιβάλλει η φανέλα του. Και γιατί όχι, να διεκδικήσει στην πορεία κάτι καλύτερο από την τέταρτη θέση.

Αντίθετα, ο ΠΑΟΚ έχασε μια ευκαιρία να ξεκινήσει τα playoffs με δήλωση. Το 0-0 τον αφήνει πίσω, του κόβει ρυθμό και του υπενθυμίζει ότι η μάχη του τίτλου δεν κρίνεται μόνο από το πόσο καλός είσαι στις καλές σου μέρες, αλλά και από το πόσο αποτελεσματικός είσαι στις μέτριες. Και σήμερα ο ΠΑΟΚ ήταν μέτριος και το πλήρωσε.

Το ντέρμπι της Τούμπας δεν είχε γκολ, αλλά είχε συμπεράσματα. Και το μεγαλύτερο από αυτά είναι ότι ο Παναθηναϊκός, χωρίς να το επιδιώκει, μπαίνει στον ρόλο του ρυθμιστή. Και ο ΠΑΟΚ, που κυνηγάει τίτλο, δεν έχει άλλα περιθώρια για τέτοια βράδια.

Και όλα αυτά μας οδηγούν σε μια δεύτερη αγωνιστική, την Κυριακή του Θωμά, που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Αν η ΑΕΚ νικήσει τον ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός δεν καταφέρει να φύγει με «διπλό» από τη Λεωφόρο, τότε το πρωτάθλημα ίσως πάρει από πολύ νωρίς μια τροχιά που δύσκολα θα αλλάξει στη συνέχεια των playoffs.