Όταν σε ένα σπίτι οι τοίχοι έχουν σαπίσει, ό,τι αλλαγές και να κάνεις δεν πρόκειται να ζήσεις χαρούμενος μέσα σε αυτό.
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τα τελευταία χρόνια μοιάζει με ένα οικοδόμημα υπό κατάρρευση, μια κατολίσθηση από την οποία δεν υπάρχει γυρισμός. Και δεν είναι ότι το κλαμπ μένει άπραγο· αντιθέτως κάνει τα πάντα για να αλλάξει αυτή την τραγική κατάσταση, όμως κάθε απόφαση μοιάζει χειρότερη από την προηγούμενη και πλέον οι φίλοι της ομάδας έχουν κάνει μότο στη ζωή τους το «κάθε πέρυσι και καλύτερα». Και ποιος μπορεί να τους αδικήσει;
Ο Ρούμπεν Αμορίμ ολοκλήρωσε την καταστροφική θητεία του στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, καθώς η κατάσταση που επικρατούσε στην ομάδα θεωρήθηκε μη αναστρέψιμη. Τα λάθη του Πορτογάλου ήταν πολλά, στην πραγματικότητα πάρα πολλά, αλλά θα ήταν άδικο και καθόλου αντικειμενικό να κατηγορήσει κάποιος αποκλειστικά τον Αμορίμ για τα… χάλια της Γιουνάιτεντ.
Για χρόνια το μίσος των οπαδών της Μάντσεστερ συγκεντρωνόταν σχεδόν αποκλειστικά στην οικογένεια Γκλέιζερ. Οι ιδιοκτήτες θεωρούνταν η πηγή όλων των κακών, αυτοί που της έπιναν το αίμα, καταστρέφοντάς την οικονομικά και εμποδίζοντάς την να ανθίσει αγωνιστικά. Οι Γκλέιζερ ήταν ο δράκος στο παραμύθι των «κόκκινων διαβόλων».
Τον Φεβρουάριο του 2024 ο δισεκατομμυριούχος Τζιμ Ράτκλιφ ανέλαβε τα ηνία της ομάδας, αγοράζοντας το 27,7% των μετοχών της. Ο κόσμος πανηγύρισε σαν να είδε τη Γιουνάιτεντ να επιστρέφει στην κορυφή του αγγλικού ποδοσφαίρου. Πολύ γρήγορα όμως το χαμόγελο χάθηκε.
Ξαφνικά ο πάμπλουτος «συμπαίκτης» των Γκλέιζερς αποδείχθηκε ιδιαίτερα… σφιχτός, προχωρώντας σε περικοπές, απολύσεις, μειώσεις μπόνους και ακόμη και στην κατάργηση των δωρεάν γευμάτων των εργαζομένων.
Την ίδια στιγμή, σε άλλες περιπτώσεις τα εκατομμύρια έρεαν άφθονα, αλλά σε λάθος ανθρώπους και λάθος αποφάσεις. Το καλοκαίρι του 2024 αποφασίστηκε να παραμείνει ο Έρικ Τεν Χαγκ στον πάγκο, μόνο και μόνο επειδή κέρδισε τη Μάντσεστερ Σίτι στον τελικό του FA Cup.
Μαζί με την παραμονή του, ο Ολλανδός πήρε και το μυθικό μπάτζετ των 120 εκατομμυρίων για να χτίσει την ομάδα από την αρχή. Το αποτέλεσμα; Απολύθηκε λίγους μήνες μετά, παίρνοντας 12 εκατ. αποζημίωση, ενώ οι μισοί από τους παίκτες που αποκτήθηκαν είναι ήδη έτοιμοι να αποχωρήσουν.
Στο μεταξύ, η επιλογή του Νταν Άσγουορθ ως νέου αθλητικού διευθυντή αποδείχθηκε επίσης καταστροφική. Αποκτήθηκε από τη Νιούκαστλ και πέντε μήνες μετά απολύθηκε λόγω αποτυχημένων επιλογών. Άλλη μία ζημία περίπου 5 εκατ. ευρώ σε μια ομάδα που κατάργησε ακόμη και τα 50 ευρώ του ''Steward of the Week''.
Παρ' όλα αυτά, η πρόσληψη του Ρούμπεν Αμορίμ ήταν μια σημαντική επιτυχία. Ο Πορτογάλος ήταν από τα πιο περιζήτητα ονόματα, με τη δουλειά του στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας να εντυπωσιάζει σε τέτοιο βαθμό ώστε και η Λίβερπουλ να τον εξετάσει ως διάδοχο του Γιούργκεν Κλοπ. Όμως και αυτή η χαρά των φίλων της Γιουνάιτεντ αποδείχθηκε πρόωρη.
Το 3-4-3 είναι ωραίο σύστημα και η συνέπεια ενός προπονητή στις αρχές του είναι σημαντική, αλλά άλλο η Πορτογαλία και άλλο η Premier League. Η άρνηση του Αμορίμ να προσαρμοστεί, ενώ όλα γύρω του κατέρρεαν, ήταν σχεδόν αυτοκτονική. Έζησε και «πέθανε» με το 3-4-3, χωρίς να εξετάσει καμία εναλλακτική. Και όταν σε αυτό το σύστημα οι πλάγιοι μπακ είναι καθοριστικοί, το να το εφαρμόζεις σε ομάδα με «0» παίκτες που μπορούν να ανταποκριθούν (ίσως με εξαίρεση τον Μαζράουι) είναι καταδικασμένο.
Η διοίκηση της Γιουνάιτεντ το γνώριζε αυτό. Ο ίδιος ο Πορτογάλος το είχε ξεκαθαρίσει και αυτός ήταν ο λόγος που η Λίβερπουλ δεν προχώρησε στην περίπτωσή του.
Αν το πλάνο του λειτουργούσε, θα είχε κάθε λόγο να το στηρίξει. Όμως τα αποτελέσματα ήταν τραγικά.
Μαύρο ρεκόρ την περσινή σεζόν, με τη Γιουνάιτεντ να τερματίζει 15η. Στον θλιβερό τελικό του Europa League απέναντι στην επίσης τραγική Τότεναμ (16η στη βαθμολογία), ηττήθηκε 1-0 και έχασε το μοναδικό τρόπαιο που διεκδικούσε, μαζί με το εισιτήριο για το Champions League.
Σε 47 παιχνίδια Premier League ο Αμορίμ κέρδισε μόλις τα 15, με ποσοστό νικών 31,9%, το χαμηλότερο για μόνιμο προπονητή της ομάδας στη μετά-Σερ Άλεξ Φέργκιουσον εποχή. Πολλοί τον κατηγορούν και για τον παραγκωνισμό των ταλέντων Αλεχάντρο Γκαρνάτσο και Γκόμπι Μέινου. Ο ένας πλέον αγωνίζεται στην Τσέλσι και ο άλλος δεν έχει ξεκινήσει ούτε ένα παιχνίδι φέτος βασικός.
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι ένα ατελείωτο κουβάρι χωρίς αρχή και τέλος. Και το χειρότερο είναι ότι όχι μόνο δεν φαίνεται φως στο τούνελ, αλλά είναι τέρμα για τέρμα θεοσκότεινο…
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.






