Η διπλή ζωή του Τόνι Πάουελ: Η συγκλονιστική ιστορία του gay ποδοσφαιριστή που χάθηκε για 35 χρόνια, γίνεται ντοκιμαντέρ

Η ζωή του Τόνι Πάουελ μοιάζει με σενάριο ταινίας. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 ήταν βασικός αμυντικός της Μπόρνμουθ και της Νόριτς, πατέρας δύο παιδιών και «παίκτης της χρονιάς» το 1979. Πίσω όμως από την εικόνα του επιτυχημένου επαγγελματία, έκρυβε ένα μυστικό που τον βασάνιζε: Ήταν γκέι σε μια εποχή που το αγγλικό ποδόσφαιρο δεν άφηνε περιθώρια για κάτι τέτοιο.

Στα 78 του πλέον, μιλώντας στον Guardian από το Λος Άντζελες, παραδέχεται πως «μισούσε» τη διπλή ζωή που αναγκαζόταν να ζει. «Ήθελα απλώς να είμαι ο εαυτός μου, αλλά τότε δεν ήταν καλή ιδέα να το πεις», λέει με μια φωνή που ακόμη κουβαλά την αγγλική προφορά του, παρά τα 45 χρόνια στην Αμερική.

Η μοναξιά, ο φόβος και ο Τζάστιν Φασάνου

Ο Πάουελ ανήκει σε μια ελάχιστη ομάδα ποδοσφαιριστών που έπαιξαν επαγγελματικά στην Αγγλία και αργότερα μίλησαν ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά τους. Ένας από τους συμπαίκτες του στη Νόριτς ήταν ο Τζάστιν Φασάνου, ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έκανε coming out το 1990 -μια απόφαση που πλήρωσε ακριβά, μέχρι την αυτοκτονία του το 1998.

Ο Πάουελ θυμάται τον Φασάνου ως «εξαιρετικό παίκτη και υπέροχο άνθρωπο», αλλά και τρομοκρατημένο. «Ήξερα ότι ήταν γκέι, αλλά δεν ήθελε να το συζητήσει. Φοβόταν ότι θα τελείωνε η καριέρα του».

Στη συνέντευξη συμμετέχει και ο Ρόμπι Ρότζερς, ο πρώτος εν ενεργεία ποδοσφαιριστής στην Αγγλία που έκανε coming out το 2013. Ο Ρότζερς περιγράφει πώς άκουγε συμπαίκτες του να σχολιάζουν υποτιμητικά τους γκέι παίκτες στα αποδυτήρια, κάτι που τον έκανε να νιώθει «μόνος και παγιδευμένος». Όταν έμαθε την ιστορία του Φασάνου, λέει, «ήξερα ότι δεν ήθελα να καταλήξω έτσι».

Η φυγή στην Αμερική και η εξαφάνιση

Το 1981 ο Πάουελ πήρε μια απόφαση που άλλαξε τη ζωή του: Έφυγε για τις ΗΠΑ, έκοψε κάθε επαφή με την οικογένειά του και εξαφανίστηκε για 35 χρόνια. «Ήταν σαν να απελευθερώνομαι», λέει. Παρ' όλα αυτά, ακόμη και εκεί, παίζοντας για τους San Jose Earthquakes και τους Seattle Sounders, συνέχισε να κρύβεται. «Δεν ήταν αποδεκτό. Δεν μπορούσες να είσαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και γκέι».

Τελικά εγκαταστάθηκε στο West Hollywood, μια περιοχή όπου -όπως λέει- «οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς να είναι αυτοί που είναι». Εκεί έζησε επί 25 χρόνια στο Holloway Motel, αρχικά ως διαχειριστής και στη συνέχεια ως ο τελευταίος ένοικος πριν το κλείσιμο του κτιρίου.

Το ντοκιμαντέρ που αποκαλύπτει τη ζωή του

Η ιστορία του Πάουελ έγινε γνωστή όταν δύο νεαροί δημιουργοί, ο Ραμιέλ Πέτρος και ο Νικ Φρίμαν, τον είδαν να κάθεται καθημερινά στο μπαλκόνι του εγκαταλελειμμένου μοτέλ με ένα ποτήρι κρασί και ένα λάπτοπ. «Νομίζαμε ότι έγραφε μυθιστόρημα ή πάλευε να σώσει το κτίριο», λέει ο Πέτρος. «Τελικά απλώς έβλεπε Άρσεναλ και έψαχνε το σκορ της Νόριτς».

Όταν έμαθαν ποιος είναι, η ιστορία τους συγκλόνισε. Το αποτέλεσμα είναι το ντοκιμαντέρ The Last Guest at the Holloway Motel, μια ταινία που φωτίζει μια ζωή γεμάτη φόβο, μοναξιά, αλλά και αξιοπρέπεια.

Ο Πάουελ δεν δραματοποιεί όσα πέρασε. Απλώς λέει: «Είναι λυπηρό που κάποιος δεν μπορεί να είναι ο εαυτός του». Και όμως, η ιστορία του δείχνει πόσο δύσκολο -και πόσο γενναίο- ήταν αυτό για έναν ποδοσφαιριστή της εποχής του.