Ο χαρακτηρισμός «loser» που συνόδευε την εθνική Ισπανίας τις προηγούμενες δεκαετίες μοιάζει πλέον μία μακρινή ανάμνηση. Η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας πρόσφερε πολλές αποδείξεις για του λόγου το αληθές και η Ισπανία μπορεί να καυχιέται ότι πλέον αποτελεί-και βάσει τίτλων-τη δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη του παγκοσμίου μπάσκετ. Στη χρυσή αλυσίδα που άρχισε το 2006 με την κατάκτηση του Μουντομπάσκετ, συνεχίστηκε το 2007 με τη δεύτερη θέση στο Ευρωμπάσκετ που φιλοξένησε η ίδια, το αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο στο Πεκίνο το 2008 και την κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης για πρώτη φορά στα πολωνικά γήπεδα τον περασμένο Σεπτέμβριο, οι «φούριας ρόχας» θέλουν και μπορούν κάλλιστα να προσθέσουν έναν ακόμη κρίκο. Στα γήπεδα της Τουρκίας θα εμφανιστούν για δέκατη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα φιλοδοξώντας να επαναλάβουν τον προ τετραετίας άθλο της Ιαπωνίας.
Συν: Η ομοιογένεια και το... βάθος. Παρά την απουσία Γκασόλ και Καλντερόν, υπάρχουν πολλές λύσεις στην ομάδα, η οποία έχει αποκτήσει φοβερή χημεία έπειτα από αρκετά χρόνια συνύπαρξης.
Πλην: Δεν θέλει ερώτημα... Ο Πάου Γκασόλ για πρώτη φορά είπε «όχι» στην εθνική Ισπανίας. Καταβεβλημένος από δύο συνεχείς κατακτήσεις τίτλων με τους Λέικερς σε ισάριθμες εξοντωτικές περιόδους, ο σούπερ σταρ της ομάδας θα λείψει από το μεγάλο ραντεβού. Καλός και εντυπωσιακά βελτιωμένος ο αδερφός του, Μαρκ, αλλά σαν τον Πάου κανένας. Λίγες ημέρες πριν το τζάμπολ ήρθε στην απουσία του Πάου Γκασόλ να προστεθεί και αυτή του Χοσέ Καλντερόν.
Αστέρι: Δικαιωματικά ο «τίτλος» πηγαίνει στον Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Πιο ώριμος από ποτέ στα 30 του, ο «Λα Μπόμπα» προέρχεται από μία ακόμη σπουδαία σεζόν με την Μπαρτσελόνα, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση της Ευρωλίγκας παίρνοντας τον τίτλο του MVP. Ελλείψει του Πάου Γκασόλ, ο υπαρχηγός της ομάδας προάγεται σε υπ’ αριθμόν ένα ηγέτη της και από τα δικά του χέρια θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό μέχρι πού θα φτάσουν οι «φούριας ρόχας».
Πού θα φτάσει: Παρά την απουσία του Πάου Γκασόλ, η Ισπανία δείχνει ικανή όχι απλώς να φτάσει στην τετράδα και να ανέβει στο βάθρο, αλλά ακόμη και να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέκτησε το 2006 στην Ιαπωνία.
Το ρόστερ:
Ρίκι Ρούμπιο-γκαρντ (1,90μ., 20 χρ.) Μπαρτσελόνα
Ραούλ Λόπεθ-γκαρντ (1,86,. 30χρ.) Χίμκι
Σέρχιο Γιουλ-γκαρντ (1,90μ., 23χρ.) Ρεάλ Μαδρίτης
Χουάν Κάρλος Ναβάρο-γκαρντ (1,90μ., 30χρ.) Μπαρτσελόνα
Ρούντι Φερνάντεθ-σούτινγκ γκαρντ/φόργουορντ (1,95μ., 25χρ.) Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς
Άλεξ Μουμπρού-φόργουορντ (2,02μ., 31χρ.) Μπιλμπάο
Φερνάντο Σαν Εμετέριο-φόργουορντ (1,99μ., 26χρ.) Κάχα Λαμποράλ
Χόρχε Γκαρμπαχόσα-πάουερ φόργουορντ (2,04μ., 33χρ.) Ρεάλ Μαδρίτης
Μαρκ Γκασόλ-σέντερ (2,15μ., 25χρ.) Μέμφις Γκρίζλις
Φελίπε Ρέγες-πάουερ φόργουορντ/σέντερ (2,06μ., 30χρ.) Ρεάλ Μαδρίτης
Φραν Βάσκεθ-πάουερ φόργουορντ/σέντερ (2,09μ., 27χρ.) Μπαρτσελόνα
Βίκτορ Κλαβέρ-πάουερ φόργουορντ (2,04μ., 22χρ.) Βαλένθια
Προπονητής: Σέρτζιο Σκαριόλο