Έστω και δύσκολα η Αγγλία κατάφερε να πάρει τη νίκη με το αυτογκόλ του Γκαμάρα στο 4ο λεπτό. Για τους τυπικά γηπεδούχους ξεχώρισαν οι Κόουλ και Λαμπάρντ, ενώ για τους Λατινοαμερικάνους σε καλή μέρα ήταν ο Παρέδες, αλλά και ο πολύ μαχητικός Νέλσον Βαλντέζ.
ΑΓΓΛΙΑ
Ρόμπινσον: Απλός «θεατής» στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα χωρίς να χρειαστεί να επέμβει σε αρκετές φάσεις του αγώνα.
Άσλεϊ Κόουλ: «Όργωνε» αρκετές φορές την αριστερή πλευρά με πολύ τρέξιμο και δύναμη για την διεκδίκηση της μπάλας.
Γκάρι Νέβιλ: Όποτε χρειάστηκε ήταν θετικός και ανέβαινε συχνά για να κάνει μερικές καλές μπαλιές στην επίθεση και να τροφοδοτεί τον Μπέκαμ.
Φέρντιναντ: Θετικό όποτε χρειάστηκε ,ε το ρόλο του όμως να περιορίζεται καθαρά στα αμυντικά του καθήκοντα.
Τέρι: Έμπαινε στις φάσεις πολύ δυνατά και κατάφερε στις περισσότερες απ’ αυτές να «κόβει» την επίθεση των Παραγουανών «καθαρά», χωρίς φάουλ.
Τζέραρντ: Έφτιαχνε το παιχνίδι της Αγγλίας όποτε χρειαζόταν και «μοίραζε» την μπάλα δεξιά και αριστερά.
Λάμπαρντ: Χωρίς να περιοριστεί σε ανασταλτικά καθήκοντα έπαιρνε την μπάλα και έκανε και μερικά σουτ χωρίς όμως να απειλήσει ιδιαίτερα την εστία των Παραγουανών εκτός από μια φάση που απέκρουσε εκπληκτικά ο Μπαμπαντίγια.
Τζο Κόουλ: Πολύ κινητικός και κατάφερε σε αρκετές φάσεις να δημιουργήσει «ρήγματα» στην άμυνα της Παραγουάης.
Μπέκαμ: Έκανε αρκετές φορές μερικές απ’ τις γνώριμες σέντρες του, αλλά δεν κατάφερε με κάποιο σουτ να απειλήσει την εστία της Παραγουάης.
Κράουτς: Ιδιαίτερα μαχητικός σε αρκετές φάσεις παίρνοντας μερικές κεφαλιές αλλά ο ρόλος του περιορίστηκε μόνο σ’ αυτό.
Όουεν: Πολύ κινητικός μπροστά, αλλά τις περισσότερες φορές χωρίς ουσία, και χωρίς να απειλήσει την αντίπαλη εστία.
Ντάουνινγκ: Πήρε τη θέση του Όουεν στον αγωνιστικό χώρο για 35 λεπτά κάνοντας μερικές επελάσεις από τα αριστερά αλλά τίποτα παραπάνω.
Χάργκριβς: Μπήκε στη θέση του Τζο Κόουλ για τα τελευταία 8 λεπτά χωρίς όμως να προλάβει να κάνει κάτι το ιδιαίτερο στο ματς.
ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ
Βιγιάρ: Άτυχος καθώς τραυματίστηκε μόλις στο 7ο λεπτό και αντικαταστάθηκε απ’ τον Μπαμπαντίγια.
Τολέδο: Σταθερός ήταν όποτε χρειάστηκε να επέμβει και αρκετές φορές γλίτωσε την άμυνα της Παραγουάης απ’ τα χειρότερα.
Γκαμάρα: Ήταν ο άτυχος πρωταγωνιστής για την ομάδα του, καθώς πέτυχε το αυτογκόλ με το οποίο πήραν το ματς οι Άγγλοι.
Κάθερες: Πολύ καλή παρουσία είχε απ’ τα αριστερά όπου και έτρεχε ασταμάτητα πολλά χιλιόμετρα για να βοηθήσει και πιο μπροστά.
Μπονέ: Πολύ καλή παρουσία στο χώρο του κέντρου, καθώς όποτε χρειαζόταν έδινε την μπάλα δεξιά και αριστερά, αλλά έκανε και κάποιες καλές ατομικές προσπάθειες.
Σάντα Κρουζ: Δεν είχε μεγάλη συμμετοχή στον αγώνα καθώς οι συμπαίκτες του δεν τον τροφοδοτούσαν συχνά και αναγκαζόταν να γυρίζει πίσω για να παίρνει μπάλα.
Ακούνια: Ένας απ’ τους καλούς παίκτες της Παραγουάης με πολύ τρέξιμο, αλλά και με οργανωτικό ρόλο σε αρκετές φάσεις για την ομάδα του.
Παρέδες: Ίσως ο πιο καλός παίκτης της Παραγουάης στο ματς με την Αγγλία, καθώς έτρεχε ασταμάτητα, «μοίραζε» παιχνίδι, αλλά και βοηθούσε πολύ και στον ανασταλτικό τομέα.
Ριβέρος: Προσπαθούσε σε αρκετές φάσεις να βοηθήσει την ομάδα του , αλλά ίσως οι Παραγουανοί να περίμεναν περισσότερα από αυτόν.
Βαλντέζ: Ιδιαίτερα κινητικός σε όλη τη διάρκεια του ματς, αλλά συνήθως ήταν μόνος απέναντι σε όλη την άμυνα της Αγγλίας, χωρίς να μπορέσει να απειλήσει ιδιαίτερα την εστία της αντιπάλου ομάδας.
Κανίγια: Πάρα πολύ τρέξιμο απ’ την δεξιά πλευρά της Παραγουάης, με πολλές προωθήσεις, αλλά αρκετές φορές χωρίς ουσία.
Μπαμπαντίγια: Έπαιξε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και όποτε χρειάστηκε να επέμβει το έκανε με επιτυχία.
Κουέβας: Μπήκε στο 64΄ στη θέση του Μπονέ, χωρίς όμως να καταφέρει να αλλάξει ουσιαστικά την απόδοση της Παραγουάης.
Νούνιεζ: Έπαιξε μόλις για τα 8 τελευταία λεπτά της αναμέτρησης στη θέση του Τολέδο αλλά δεν πρόλαβε να κάνει κάτι σημαντικό για τους Λατινοαμερικάνους.