Ανγκόλα-Πορτογαλία στο «μικροσκόπιο»

Ο Λουίς Φίγκο ήταν ο καλύτερος της αναμέτρησης. Οι επινοήσεις του στο πρώτο ημίχρονο βοήθησαν την ομάδα του να ελέγξει τον αγώνα, ενώ ήταν ο δημιουργός του μοναδικού τέρματος που χάρισε στους Ιβηρες την αγχωτική νίκη, την πρώτη τους στο φετινό Μουντιάλ. Από τους Αφρικανούς ξεχώρισαν οι Ζε Καλάνγκα και Φιγκουϊρέδο.

ΑΝΓΚΟΛΑ:

Ζοάο Ρικάρντο: Είχε δύσκολο έργο στο πρώτο ημίχρονο, όμως κατάφερε να αποσοβήσει τους πολλούς κινδύνους που δημιουργήθηκαν. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν είχε πολλά προβλήματα.

Ζάμπα: Δε φάνηκε τόσο επιθετικά, είχε καλή αμυντική λειτουργία.

Κάλι: Είχε το άγχος της ηλικίας και της απειρίας και έκανε κάποια αβίαστα λάθη.

Λόκο: Προσπάθησε να δημιουργήσει κάποιους κινδύνους, χωρίς να τα καταφέρει.

Ντελγάδο: Είχε καλές επιθετικές ενέργειες, όμως δεν τις ολοκλήρωνε.

Φιγκουιρέδο: Η εμπειρία του τον βοήθησε να δημιουργήσει κάποιες καλές φάσεις για την ομάδα του.

Μακάντα: Ήταν από τους καλύτερους της ομάδας του, όμως σε κάποιες φάσεις ήταν αρκετά νευρικός.

Ματέους: Η ταχύτητά του από τα αριστερά δημιούργησε κάποιους κινδύνους για την εστία του Ρικάρντο.

Μεντόντσα: Δε βοήθησε όσο θα περίμενε ο προπονητής του.

Ζε Καλάνγκα: Ίσως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του. Ήταν δημιουργικός από τα δεξιά και πάντα δημιουργούσε κινδύνους στην αντίπαλη εστία. Ούτε αυτός έπρεπε να αντικατασταθεί.

Ακουα: Είχε κάποιες καλές προσπάθειες, όμως ήταν ανούσιες. Δεν έπρεπε να αντικατασταθεί.

Εντσον: Δεν μπόρεσε να αλλάξει τη ροή του αγώνα.

Μαντόρας: Μπήκε και δημιούργησε πανικό στην πορτογαλική άμυνα σε κάθε του επιθετική ενέργεια και σίγουρα έπρεπε να τον ξεκινήσει ο Γκονσάλβες.


ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ:

Ρικάρντο: Δεν είχε ιδιαίτερους κινδύνους και όπου χρειάστηκε είχε έγκαιρες επεμβάσεις.

Μιγκέλ: Ειχε εξάρσεις στην απόδοσή του, έπρεπε να πάρει περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες.

Νούνο Βαλέντε: Είχε καλές και κακές προσπάθειες.

Καρβάλιο: «Καθάρισε» όλες τις επικίνδυνες φάσεις.

Μέιρα: Δεν είχε δύσκολο έργο, είχε έγκαιρες επεμβάσεις όπου χρειάστηκε.

Πετίτ: Ειχε καλές ανασταλτικές προσπάθειες, ήταν όμως ανύπαρκτος επιθετικά.

Τιάγκο: Πήρε πολλές πρωτοβουλίες και δημιούργησε αρκετούς κινδύνους στην εστία των Αφρικανών.

Ρονάλντο: Είχε καλές προσπάθειες, όμως δεν τις ολοκλήρωνε. Ήταν άτυχος στη φάση του δοκαριού.

Σιμάο: Διαρκής κίνδυνος για την αντίπαλη εστία, όμως σε μερικές περιπτώσεις ήταν άτυχος.

Φίγκο: Ο κορυφαίος της ομάδας του. Ήταν μια διαρκής απειλή για την εστία του Ζοάο Ρικάρντο, έτρεχε ασταμάτητα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου και μοίραζε παιχνίδι στους συμπαίκτες του.

Παουλέτα: Ήταν ο σκόρερ της ομάδας του και δημιούργησε κάποιους κινδύνους στο πρώτο ημίχρονο, δε τον βοήθησε στο δεύτερο το παιχνίδι της ομάδας του.

Κοστίνια: Βοήθησε ανασταλτικά, δεν πήρε πολλές επιθετικές πρωτοβουλίες.

Μανίς: Έκανε αυτό ακριβώς που του ζήτησε ο Σκολάρι, δηλαδή καθυστερούσε την ανάπτυξη των αντιπάλων.


Επιμέλεια: Παναγιώτης Βλαχαδάμης