ΓΑΛΛΙΑ – ΕΛΒΕΤΙΑ στο «μικροσκόπιο»

Δύσκολα βρίσκει κανείς διακριθέντες σε ένα παιχνίδι που οι δύο ομάδες… ταλαιπώρησαν τη μπάλα επί ενενήντα λεπτά. Λίγες οι αξιοσημείωτες επιθετικές προσπάθειες στο ματς, οπότε μοιραία ελάχιστοι και οι παίκτες που έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Κορυφαίος του αγώνα και πιθανώς ο μοναδικός που η απόδοσή του κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα ήταν ο αριστερός χαφ των Ελβετών, Τρανκουίλο Μπαρνέτα. Για τους «τρικολόρ» πολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησε ο Κλοντ Μακελελέ, ο οποίος... έτρεχε και για όλους τους υπόλοιπους.

ΓΑΛΛΙΑ

Μπαρτέζ: Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν ασταθής, όταν χρειάστηκε να επέμβει (στη φάση του 65ου λεπτού) πραγματοποίησε την απόκρουση του αγώνα και πιθανώς του τουρνουά μέχρι στιγμής.

Αμπιντάλ: Επιθετικά δεν βοήθησε ούτε κατά διάνοια, ενώ και στην άμυνα απλώς διεκπεραίωσε τα καθήκοντα του χωρίς… πολλά πολλά.

Γκαλάς: Δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα, αφού η πίεση στην άμυνά του δεν ήταν μεγάλη. «Βοηθήθηκε» πάντως και από την μετριότατη μέρα στην οποία βρέθηκαν οι Ελβετοί επιθετικοί

Τουράμ: Και για αυτό ισχύει ότι και για τον Γκαλάς. Όταν χρειάστηκε να επέμβει, η κλάση του φάνηκε παρά το ότι το έργο του δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο

Σανιόλ: Έκανε αρκετά καλό παιχνίδι από τη δεξιά πλευρά, κυρίως όμως όταν περνούσε το κέντρο, βγάζοντας ορισμένες πολύ καλές σέντρες. Στην άμυνα ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα από τον Μπαρνέτα και μάλλον θα έπρεπε να αντικατασταθεί.

Βιεϊρά: Άφαντος. Η ανύπαρκτη συμβολή του στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και το γεγονός ότι παραμέλησε και τα αμυντικά του καθήκοντα είναι στοιχεία που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό.

Μακελελέ: Ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του. Ως συνήθως βρισκόταν σε όποιο σημείο του γηπέδου υπήρχε για την ομάδα του πρόβλημα, ενώ βλέποντας και το ότι δεν είχε βοήθειες από τον παρτενέρ του στα αμυντικά χαφ, πήρε αρκετές επιθετικές πρωτοβουλίες.

Ζιντάν: Η απόδοσή του κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα. Λίγο τρέξιμο, αρκετή «φλυαρία» με ορισμένες μόνο εκλάμψεις (κυρίως μια-δυο εξαιρετικές πάσες) για να θυμίζουν την -αδιαμφισβήτητη- κορυφαία κλάση του.

Βιλτόρ: Μέτριος και αυτός, όπως και η υπόλοιπη Γαλλία από τη μέση και μπροστά. Στο ενεργητικό του υπάρχουν μόνο μια-δυο καλές σέντρες από τα δεξιά. Έπρεπε ίσως να αντικατασταθεί αρκετά νωρίτερα.

Ριμπερί: Ήταν αρκετά κινητικός, πραγματοποίησε ορισμένες καλές ατομικές προσπάθειες από τις οποίες ξεκίνησαν καλές ευκαιρίες για την ομάδα του. Την κρίσιμη στιγμή όμως που έπρεπε να «τελειώσει» τη φάση, έκανε πάντα λάθος.

Ανρί: Ήταν μέσα σε 3-4 φάσεις, όμως δεν κατάφερε να διακριθεί. Ήταν εμφανώς εκτός κλίματος του αγώνα.

ΕΛΒΕΤΙΑ

Ζουμπερμπούλερ: Δεν χρειάστηκε να επέμβει, αφού -ευτυχώς για αυτόν- οι μεγάλες ευκαιρίες των Γάλλων κατέληξαν άουτ.

Μανίν: Δεν αντιμετώπισε προβλήματα, αφού η πίεση των Γάλλων από τα δύο άκρα της επίθεσης ήταν ελάχιστα.

Σεντέρος: Σταθερός και «μετρημένος» στις ενέργειές του. Τα πήγε έξοχα κόντρα στον Ανρί τον οποίο φυσικά γνωρίζει άριστα, όντας συμπαίκτης του στην Άρσεναλ.

Μούλερ: Δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα, αφού οι αντιδράσεις του ήταν σωστές.

Ντεγκέν: Δεν βοήθησε καθόλου στην επίθεση, ενώ και στην άμυνα είχε ορισμένα μικροπροβλήματα στο μαρκάρισμα του Ριμπερί.

Μπαρνέτα: Ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου. Όλες οι φάσεις των Ελβετών προήλθαν από δικές του ενέργειες. Ήταν ο μοναδικός κίνδυνος για την άμυνα των Γάλλων.

Φόγκελ: Έκανε απλά αυτό που πρέπει να κάνει αυτός που αγωνίζεται στη θέση του: Ένα πολύ καλό παιχνίδι στον ανασταλτικό τομέα.

Βίκι: Ο ρόλος του ήταν ίδιος με του Φόγκελ και τα κατάφερε και αυτός μια χαρά.

Καμπάνας: Εάν δεν βοηθούσε τόσο πολύ στην άμυνα πιθανώς θα είχε αντικατασταθεί από το πρώτο ημίχρονο.

Φρέι: Μια μόλις φορά βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση και την πέταξε στα «σκουπίδια». Κάκιστο παιχνίδι, αφού δεν πίεσε καθόλου την αντίπαλη άμυνα/

Στρέλερ: Το γεγονός ότι αντικαταστάθηκε στο 57΄ τα λέει όλα. Ήταν «χαμένος» ανάμεσα σε 2 και 3 αμυντικούς επί μία ώρα αγώνα.