Έστω και με μεγάλη δυσκολία, η Βραζιλία κατάφερε να κερδίσει με 2-0 την Αυστραλία, προβληματίζοντας και πάλι τους φίλους της. Ο Κακά, ήταν από τους λίγους παίκτες της «σελεσάο» που κατάφερε να ξεχωρίσει από τη μετριότητα της ομάδας του. Ο άσος της Μίλαν, ήταν αρκετά κινητικός και με τις εμπνεύσεις του κατάφερε να δώσει το κάτι παραπάνω στην αναμέτρηση. Από την Αυστραλία που αγωνίσθηκε με περισσό πάθος, ο Έμερτον ήταν όλα τα «λεφτά» για τα «καγκουρό».
Βραζιλία :
Ντίντα: Σταθερός τις περισσότερες φορές που χρειάστηκε να επέμβει. Μεγάλο το λάθος του στο 56ο λεπτό. Δεν είχε παρά ελάχιστη δουλειά, μιας και λίγες φορές απειλήθηκε από τους Αυστραλούς
Καφού: Σε κακή μέρα βρέθηκε ο δεξιός μπακ της «σελεσάο». Αβίαστα λάθη και κακές επιλογές.
Λούσιο: Ο πιο αξιόπιστος παίκτης στην τετράδα αμύνης των Βραζιλιάνων. Πολύ καλός χειριστής της μπάλας και με τα δύο πόδια. Συχνά προωθείται και βγάζει μπροστά την ομάδα του.
Ζουάν: Καλός στα ανασταλτικά του καθήκοντα. Έχει πρόβλημα όποτε περνάει το κέντρο.
Ρομπέρτο Κάρλος: Επηρεάστηκε από το κακό παιχνίδι της ομάδας του. Έχασε αρκετές «μάχες» από τον Έμερτον.
Έμερσον: Έτρεξε αρκετά, χωρίς όμως να δώσει ουσιαστική βοήθεια στους συμπαίκτες του.
Ζε Ρομπέρτο: Με πολλές διακυμάνσεις στην απόδοσή του. Έδωσε αρκετές βοήθειες μπροστά, αλλά δεν κάλυπτε παρά ελάχιστα τον Έμερσον.
Κακά: Μεστό παιχνίδι από τον επιτελικό μέσο της Μίλαμ. Έτρεξε ασταμάτητα, κόβοντας πολλές επιθέσεις των φιλοξενούμενων, ενώ παράλληλα ήταν ο «συνδετικός κρίκος» με τους επιθετικούς.
Ροναλντίνιο: Δε θυμίζει τίποτα από τον παίκτη που όλοι θαυμάσαμε. Απλώς υπήρχε στο γήπεδο.
Ρονάλντο: Μία ακόμη κακή «μέρα» για τον άσο της Ρεάλ. Δε θυμίζει τίποτα από τον παλιό σούπερσταρ του Μουντιάλ του 2002.
Αντριάνο: Μέσα στις φάσεις και αρκετά μαχητικός. Με το γκολ του «άνοιξε» το δρόμο για τη νίκη-πρόκριση της «σελεσάο».
Αυστραλία :
Σβάρτσερ: Θετικός όποτε χρειάστηκε να επέμβει. Δεν φέρει ευθύνη σε κανένα από τα δύο γκολ που δέχτηκε.
Μουρ: Σταθερός στα αμυντικά του καθήκοντα, κέρδισε σχεδόν όλες τις «μονομαχίες» από τους προσωπικούς του αντιπάλους.
Νιλ: Με πολλές διακυμάνσεις στο παιχνίδι του. «Χάθηκε» πολλές φορές από τη ροή του ματς.
Τσίπερφιλντ: Καλός στα ανασταλτικά του καθήκοντα, δεν πήρε επιθετικές πρωτοβουλίες.
Γκρέλα: Ένας από τους καλύτερους παίκτες των «καγκουρό» στο συγκεκριμένο παιχνίδι. «Βράχος» στην άμυνα έκανε ένα από τα καλύτερά του ματς με το εθνικό του συγκρότημα.
Κάχιλ: Από τους λίγους ποδοσφαιριστές των Αυστραλών που δεν ξεχώρισαν. Ξεκίνησε βασικός μετά τα δύο γκολ που πέτυχε κόντρα στην Ιαπωνία, αλλά δεν μπόρεσε να διακριθεί στο συγκεκριμένο ματς.
Έμερτον: Ο καλύτερος παίκτης των «καγκουρό». Μόνιμη «πηγή κινδύνου» για την άμυνα της «σελεσάο» από τη δεξιά πλευρά, βοήθησε παράλληλα και στην άμυνα της ομάδας του.
Κούλινα: Προσπάθησε να δώσει ότι μπορούσε στον αγωνιστικό χώρο, αλλά στην επανάληψη «προδόθηκε» από τις δυνάμεις του.
Πόποβιτς: Βοήθησε αρκετά την Αυστραλία κυρίως στον οργανωτικό τομέα, χωρίς όμως ν’ αφήνει και τα ανασταλτικά του καθήκοντα.
Στεργιόφσκι: Έπαιξε σαν παρτενέρ του Βίντουκα, δίνοντας πολλές βοήθειες στον στράικερ της Μίντλεσμπρο.
Βίντουκα: Έδωσε πολλές «μονομαχίες» με τα σεντερ μπακ της Βραζιλίας, στις περισσότερες των οποίων βγήκε νικητής. Θα μπορούσε σε μια-δυο φάσεις να σκοράρει.
Επιμέλεια: Δημήτρης Ζαχάρης