Ο Ολυμπιακός βγάζει από τη μύγα ξύγκι και ο Παναθηναϊκός «αφοπλίζει» τα πυρηνικά του όπλα

Ο Παναθηναϊκός έχει το καλύτερο ρόστερ στην Ευρώπη, αλλά ο Ολυμπιακός παραμένει καλύτερη ομάδα. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα και στο ντέρμπι του ΣΕΦ, εκεί που οι γηπεδούχοι υπερκάλυψαν τα τεράστια κενά τους με την εξαιρετική τους ομαδική λειτουργία και την άριστη τακτική προσέγγιση του προπονητή τους και οι φιλοξενούμενοι μπήκαν με χαλαρότητα που δεν συνάδει με την βαθμολογική τους θέση και για πολλοστή φορά δεν αξιοποίησαν τα υπερόπλα τους δείχνοντας φανερά απροετοίμαστοι.

Η ομάδα υπεράνω των ομάδων

Ο Ολυμπιακός κατέβηκε στο ΣΕΦ χωρίς τους δύο πιο βασικούς παίκτες της τελευταίας πενταετίας (Γουόκαπ, Βεζένκοφ), με τον Φουρνιέ σε κακή βραδιά (2/9 σουτ) και δύο σέντερ του από τραυματισμό. Συνταγή... αποτυχίας δηλαδή. Όμως όπως έχει πολλάκις αποδειχτεί, το… σύστημα Μπαρτζώκα είναι υπεράνω προσώπων και οι «ερυθρόλευκοι» αντιπαρήλθαν όλα αυτά τα μειονεκτήματα.

Οι γηπεδούχοι κέρδισαν το παιχνίδι πρώτα πνευματικά. Μολονότι έπαιζαν για το ευ ζην του πλεονεκτήματος έδρας, ενώ ο αντίπαλός τους θεωρητικά για την επιβίωσή του, οι Πειραιώτες μπήκαν στο ντέρμπι με το μαχαίρι στα δόντια. Η ήττα στον τελικό Κυπέλλου και οι απουσίες αντί να λυγίσουν ατσάλωσαν τον Ολυμπιακό που έμοιαζε πιο σκληρός και σβέλτος σε όλα.

Δεν αρκούσε όμως μόνο το πλεόνασμα πάθους. Ο Ολυμπιακός είχε ένα άριστο τακτικό πλάνο εστιασμένο στους δύο βασικούς «πόλους» της επίθεσης του Παναθηναϊκού. Ο Νιλικίνα έκανε εξαιρετική δουλειά στο πρώτο ημίχρονο (όταν και κρίθηκε το ματς) πάνω στον Ναν, ωστόσο είχε πολύτιμες βοήθειες στο μαρκάρισμά του, ειδικά όταν ο τελευταίος επιχειρούσε να πλησιάσει στο καλάθι. Κι επιπλέον, ο Ολυμπιακός ήταν αυτή τη φορά προετοιμασμένος για το post up του Χέιζ-Ντέιβις πιέζοντάς τον χαμηλά και στέλνοντας δεύτερο παίκτη πάνω του.

Οι «ερυθρόλευκοι» ευτύχησαν να πάρουν πράγματα από όλους ανεξαιρέτως τους παίκτες τους, με μοναδικό υστερήσαντα τον Πίτερς, ίσως και τον Τζόουνς αλλά μόνο επιθετικά. Οι σχεδόν 20 πόντοι που προσφέρει ανά αγώνα ο Βεζένκοφ (19,3) καλύφθηκαν ανέλπιστα από Νιλικίνα και Τζόζεφ (10+10), ο ΜακΚίσικ θαρρείς και περιμένει πάντα τα ντέρμπι για να αποδείξει γιατί επιβιώνει για έβδομη σεζόν στο ρόστερ του Ολυμπιακού, ο Γουόρντ μάρκαρε από το «1» ως το «4» με επιτυχία, ο Παπανικολάου υπενθύμισε την πολυτιμότητά του στις θέσεις των φόργουορντ, ο Ντόρσεϊ «μίλησε» σε κρίσιμα σημεία και συνέβαλε και στη δημιουργία, ενώ ο Μιλουτίνοφ χωρίς καν επαρκή δημιουργία επιβεβαίωσε την υπεροχή της ομάδας του στο «5», μέχρι τουλάχιστον να επανέλθει πλήρως ο Λεσόρ.

Ο Ολυμπιακός πλέον δεν χάνει το πλεονέκτημα έδρας, όχι μόνο λόγω της θέσης που έχει αυτή τη στιγμή στην κατάταξη, όσο εξαιτίας της σταθερότητας που έχει και της ικανότητάς του να αντιπαρέρχεται απουσίες ή κακά βράδια των πυλώνων του αναδεικνύοντας διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Κι αυτό είναι γνώρισμα ομάδων που φτάνουν ως το τέλος…

Στη θεωρία και στα λόγια ανώτερος, αλλά…

Ο Παναθηναϊκός μόνο με ομάδα σε κατάσταση εγρήγορσης δεν έμοιαζε κατεβαίνοντας στο ΣΕΦ για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Λες και είχε εξασφαλίσει το πλεονέκτημα έδρας και θεωρώντας πως θα κερδίσει εύκολα τον ελλιπή μεγάλο του αντίπαλο, παρουσιάστηκε στο παρκέ δύο ταχύτητες πίσω από τον αντίπαλό του. Για πολλοστή φορά οι δηλώσεις περί βέβαιας παρουσίας στο Final 4, περί καλύτερου ρόστερ και κορυφαίου προπονητή δεν επιβεβαιώθηκαν στο παρκέ και οι «πράσινοι» για τουλάχιστον ένα ημίχρονο έδειχναν ερωτευμένοι με την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους, αλλά η οποία ελάχιστες φορές έχει αποδειχτεί στην πράξη φέτος. Αυτή η νοοτροπία τιμωρήθηκε με ένα -17, που όσο κι αν προσπάθησε ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καθόλου εύκολο να καλυφθεί.

Ο Παναθηναϊκός ήταν και πάλι αδιάβαστος… Το πλάνο (;) «δώστε την μπάλα στον Ναν και κάτι θα κάνει αυτός» δεν οδηγούσε πουθενά στο πρώτο ημίχρονο, ενώ η μπάλα δεν ακούμπησε ποτέ σε σωστές θέσεις και με κατάλληλες προϋποθέσεις στα χέρια του Χέιζ-Ντέιβις. Κανένα σχέδιο για να απεμπλακεί ο Αμερικανός υπερσκόρερ από τις Συμπληγάδες, κανένα εναλλακτικό πλάνο δράσης, παρά μόνο ένα αδιάκοπο ένας εναντίον ενός… Οι επιθέσεις έγιναν προβλέψιμες, η μπάλα δεν κυκλοφορούσε και ένα ρόστερ 40 εκατ. ευρώ έφτασε να αγκομαχά για να βάλει 29 πόντους στα πρώτα 20 λεπτά αγώνα.

Παίζοντας με περισσότερη υπομονή και καλύτερη στόχευση στην επίθεση, η εικόνα βελτιώθηκε στο δεύτερο ημίχρονο αλλά δεν ήταν αρκετό, αφού βασικές αδυναμίες παρέμειναν και παραμένουν. Ο Παναθηναϊκός απέναντι σε μια ομάδα με αδυναμία στο «1» δεν έβαλε καν τη στοιχειώδη πίεση στην μπάλα για να μπλοκάρει την κυκλοφορία της και να σταματήσει την τροφοδότηση των ψηλών της, ενώ το «5» παραμένει αχίλλειος πτέρνα και η επιστροφή του Λεσόρ έστω και μετά από 15 μήνες μοιάζει με μάννα εξ ουρανού.

Χαρακτηριστικό της τρικυμίας στον πράσινο πάγκο ήταν όταν 35’’ πριν το τέλος ο Γκραντ μείωσε σε 83-78, ο Αταμάν φώναζε διαρκώς να ΜΗ γίνει φάουλ (!) κι αυτό τελικά έγινε μετά από τάιμ άουτ στα 16’’ πριν το τέλος. Απλώς ασχολίαστο...

Ο Παναθηναϊκός είναι πλέον σε κόκκινο συναγερμό, αφού μπορεί μεν η εξάδα να μην έχει απομακρυνθεί στον ορίζοντα αφού αρκετοί από πάνω του χάνουν, αλλά ταυτόχρονα αυξάνεται η απειλή εκτός δεκάδας, με πρώτη την Αρμάνι Μιλάνο. Και οι «πράσινοι» αντί να δείχνουν θορυβημένοι, εξακολουθούν να ζουν με την ψευδαίσθηση πως είναι οι καλύτεροι και πως έρχεται η ώρα της ανάκαμψης, αλλά στην πραγματικότητα ακόμη ψάχνονται. Μπήκαμε στον Μάρτιο κι ο Παναθηναϊκός έχει βαρεθεί να μετρά τα… turning point και κάτι να περιμένει… Πότε κάποιον ψηλό της προκοπής, πότε κάποιο 4άρι, πότε τον Λεσόρ… Ακόμη και η συνεχής κουβέντα για τη διαιτησία (που οδήγησε αυτή τη φορά σε αποκαθήλωση του παίκτη-θρύλου Μποντιρόγκα), άλλοτε δικαιολογημένη και άλλοτε όχι, δείχνει μια ομάδα που αρνείται να κοιτάξει στον καθρέφτη της, να αντικρίσει τις αδυναμίες της και να προσπαθήσει να τις διορθώσει.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube