Πάμε για φινάλε για γερά νεύρα στην Ευρωλίγκα. Ο Παναθηναϊκός πήρε μια νίκη που σώζει για την ώρα τη χρονιά του και του προσφέρει πολλά διδάγματα για τη συνέχεια, την ώρα που ο Ολυμπιακός πατά ακόμη πιο γερά στην τετράδα βασιζόμενη σε δύο παίκτες που έχουν απίστευτη σταθερότητα και συνέπεια.
Ο οδηγός του… +20 και το παράδειγμα προς αποφυγή
Για 28 λεπτά ο Παναθηναϊκός έμοιαζε με την ομάδα που λίγο-πολύ βλέπαμε όλη τη σεζόν. Ασύνδετη, αδιάβαστη, ανισόρροπη, να βλέπει τους αντιπάλους του να ξεμακραίνουν και να τρέχει και (συνήθως) να μην φτάνει. Το τελευταίο δωδεκάλεπτο έσωσε όχι απλώς την παρτίδα, αλλά πιθανώς και όλη τη σεζόν, αρκεί να αποτελέσει στη συνέχεια τον κανόνα και όχι την εξαίρεση για τους «πράσινους».
Στο -12 ο Παναθηναϊκός έμοιαζε χαμένος, αλλά έστω και αργά βρέθηκε ένα άκρως λειτουργικό σχήμα, με άριστη ισορροπία σε άμυνα και επίθεση αλλάζοντας το μομέντουμ του «τελικού» με τον Ερυθρό Αστέρα. Η πεντάδα Σλούκας, Ναν, Ρογκαβόπουλος, Χέιζ-Ντέιβις και Χουάντσο έφερε τούμπα το ματς. Στα 11,1 λεπτά που χρησιμοποιήθηκε αυτό το σχήμα οι «πράσινοι» πέτυχαν 32 πόντους και δέχτηκαν 12, δηλαδή ήταν στο +20!
Είχε 6/10 δίποντα και 6/12 τρίποντα και 7 ασίστ για 2 λάθη, ενώ αντίθετα ο Ερυθρός Αστέρας στο διάστημα αυτό είχε 3/11 δίποντα, 2/9 τρίποντα και 2 ασίστ για 4 λάθη. Ακόμη και η μάχη των ριμπάουντ που ήταν κατά κράτος χαμένη για τρία δεκάλεπτα με τους Σέρβους να έχουν +11 κατοχές, κερδήθηκε με +3 κατοχές στο τέταρτο δεκάλεπτο. Για να το πούμε και με advanced stats, ο Παναθηναϊκός με αυτό το σχήμα είχε 160 πόντους ανά 100 κατοχές ενεργητικό και 60 πόντους παθητικό, ήτοι +100 στο net rating! Εξωπραγματικό!
Αφήνοντας στην άκρη τους αριθμούς, ας δούμε τι έφερε αυτή η πεντάδα αμιγώς μπασκετικά. Ο Παναθηναϊκός παρέταξε μια πεντάδα five-out, δηλαδή χωρίς σέντερ και με σουτέρ από όλες τις θέσεις, που είχε την ικανότητα να αλλάζει στα σκριν παίζοντας ακόμη και την όχι αγαπημένη του Αταμάν αλλά αναγκαία συχνά άμυνα με αλλαγές. Πιέζοντας καλύτερα στην μπάλα οδήγησε σε πολλά λάθη και κακές εκτελέσεις τον Ερυθρό Αστέρα, ενώ στην επίθεση βασίστηκε όχι αποκλειστικά στο ταλέντο του, αλλά και στις αποστάσεις που δημιούργησε αυτό το σχήμα.
Ο Σλούκας μπορεί να μην σκόραρε, αλλά πήρε όλες τις σωστές αποφάσεις και σε αντίθεση με τα πρώτα τρία δεκάλεπτα, όπου γινόταν «στόχος» της αντίπαλης επίθεσης, έβγαλε ένταση στην άμυνα και… κράτησε στον πάγκο τον πολύτιμο Γκραντ. Ο Ναν που είχε 6 πόντους με κακές επιλογές και ήταν φάντασμα στην άμυνα ως το 30, πήγε σε beast mode στην τέταρτη περίοδο με 2/3 δίποντα και 3/3 τρίποντα έχοντας να τα βάλει με μια πλήρως προσαρμοσμένη πάνω του άμυνα. Ο Ρογκαβόπουλος, που αδικήθηκε από τον Αταμάν στο πρώτο ημίχρονο, πρόσφερε μάκρος και ενέργεια στο «3», επιτέθηκε στα close out και έβαλε μεγάλα καλάθια. Ο Χέιζ-Ντέιβις με την απίστευτη ηρεμία στο παιχνίδι του διάβασε εξαιρετικά το παιχνίδι, δημιούργησε από το post, έβαλε πολύ οικονομικά 20 πόντους και συνέβαλε αποφασιστικά στην άμυνα. Κι ο Χουάντσο ήταν ο… superman της άμυνας και των ριμπάουντ, βάζοντας και πάλι ένα clutch τρίποντο.
Ο Παναθηναϊκός απέφυγε μια καταστροφική ήττα που θα τον έφερνε πιθανότατα να παλεύει για την κατάταξη στα play in και την αποφυγή του απόλυτου εφιάλτη να μείνει εκτός δεκάδας. Πλέον φαίνεται στον ορίζοντα ο ρεαλιστικός στόχος της έκτης θέσης, αλλά ακόμη και ο μακρινός (και ίσως ουτοπικός) της τετράδας. Για να συμβεί αυτό, ωστόσο, θα πρέπει οι «πράσινοι» να μην μείνουν στη… μέθη της ανατροπής, αλλά στο γιατί βρέθηκαν σε έναν μεγάλο λάκκο για 28 λεπτά. Μόνο έτσι θα έχουν τύχη αρχικά για να μπουν στα playoffs και εν συνεχεία για να πάνε στο Final 4, με μειονέκτημα ή πλεονέκτημα έδρας.
Νίκο, εσύ MVP (ή ο Σάσα;)
Το βραβείο MVP της κανονικής περιόδου δύσκολα θα ξεφύγει από τα χέρια του Σάσα Βεζένκοφ. Κι όμως, ο πραγματικός MVP του Ολυμπιακού ίσως να μην είναι αυτός, αλλά ο Νίκολα Μιλουτίνοφ. Ίσως και γιατί οι… εκνευριστικά σταθερά πολύ καλοί παίκτες τείνουν να θεωρούνται δεδομένοι παρά τα επιτεύγματά τους, όπως λόγου χάρη όσα κάνουν καθημερινά στο ΝΒΑ παίκτες όπως ο Γιόκιτς, ο Ντόντσιτς ή ο δικός μας Γιάννης. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τον Βεζένκοφ, που δεν είναι πλέον έκπληξη να έχει 20+ πόντους και 8+ ριμπάουντ σε κάθε αγώνα.
Ξέχωρα πάντως από την όποια αδικία στο πρόσωπο του Βούλγαρου διεθνή, ο Σέρβος σέντερ θα άξιζε ένα βραβείο τουλάχιστον από την ομάδα του. Στην πρώτη σεζόν που είναι ξεκάθαρα το νούμερο «1» στην ιεραρχία των «5» του Ολυμπιακού, ο Νίκο παρουσιάζει την με διαφορά πιο ώριμη, επιδραστική και συνεπή εκδοχή του εαυτού του στην καριέρα του.
Οι αριθμοί του δεν «τρελαίνουν», αλλά οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, ακόμη και στο μπάσκετ. Οι 10,9 πόντοι που πετυχαίνει μπορεί να τον καθιστούν μόλις τέταρτο σκόρερ στην ίδια του την ομάδα και εκτός Top 50 σε όλη τη λίγκα, ωστόσο έρχονται με 79,7% στις βολές, 70,6% στα δίποντα και σε πολύ οικονομική συσκευασία: έχει μόλις το δέκατο usage στην ομάδα, ενώ παίρνει μόνο 7,4 προσπάθειες για σουτ ανά αγώνα, πολύ πίσω από Βεζένκοφ (14,4), Ντόρσεϊ (13,7) και Φουρνιέ (10,7).
Στα ριμπάουντ είναι ο κορυφαίος της Ευρωλίγκας με 7,2, αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι πως μαζεύει το 19% των διεκδικούμενων όσο είναι στο παρκέ, εκ των οποίων το 20,6% των αμυντικών και το 17,4% των επιθετικών. Η συμβολή του είναι τεράστια και στο αμιγώς αμυντικό κομμάτι προστατεύοντας τη ρακέτα του και λειτουργώντας αρκετά καλά ακόμη και στις σπάνιες φορές που καλείται να υπηρετήσει αλλαγές.
Πραγματικά, δεν υπάρχει παιχνίδι φέτος που να έχασε στη μονομαχία με τα αντίπαλα 5άρια, πλην ίσως από αυτή με τον Καμπενγκέλε στο Ντουμπάι. Σε όλα τα υπόλοιπα, απέναντι σε εξαιρετικούς αντιπάλους, από τον Ταβάρες (που άλλοτε ήταν φόβητρό του) μέχρι… κάθε άλλον, ο Μιλουτίνοφ είχε το πάνω χέρι δίνοντας στον Ολυμπιακό ένα σταθερό προβάδισμα στη θέση του σέντερ.
Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο για τον «Μίλου» είναι πως… βρίσκεται εκεί. Έχει αγωνιστεί στα 30 από τα 33 φετινά ματς της Ευρωλίγκας-μόνο Ντόρσεϊ και Πίτερς έχουν παίξει περισσότερα (33)-ήδη πάνω από τα 27 και 29 που είχε παρουσιαστεί στην προηγούμενη διετία του στο λιμάνι, σε όλη τη σεζόν. Πιο πολλές συμμετοχές είχε ως… 22χρονος το 2016/17. Το γεγονός ότι το κάνει αυτό σε πάνω από 22 λεπτά ανά αγώνα για μόλις τέταρτη σεζόν στην καριέρα του, στα 31 του και μετά από Ευρωμπάσκετ, τον καθιστά ακόμη πολυτιμότερη σταθερά.
ΥΓ: Κακή η κλήρωση για την ΑΕΚ, η χειρότερη δυνατή. Αλλά και για την Μπανταλόνα το ίδιο ισχύει. Μπορεί τελικά να βγει σε καλό. Γιατί ίσως είναι προτιμότερο να... ξεσπιτώσεις την οικοδέσποινα με πλεονέκτημα έδρας στα playoffs, παρά να πας για να κερδίσεις ένα ματς στο σπίτι της σε Final 4. Με γεμάτη τη Sunel Arena και την εξαιρετική ομάδα που έχει, η ΑΕΚ μπορεί να αποκλείσει μια ομάδα με υπερτριπλάσιο μπάτζετ. Κι αν δεν τα καταφέρει, τουλάχιστον θα το παλέψει μέχρι εσχάτων. ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube
_012042.jpg?w=350&f=bicubic&um=VerySharp)
