Για το 3x3...

Το σημαντικότερο παιχνίδι έως το… επόμενο, είναι για την εθνική μας αυτό με αντίπαλο την Αυστραλία (10.30, ΝΕΤ), που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή την ώρα στη "Χαμαμάτσου Αρένα". Από τη στιγμή μάλιστα που μπορέσαμε να κάνουμε το 2/2 μέχρι την ημέρα… της ξεκούρασης, το παιχνίδι με τους Αυστραλούς θα μας δείξει το δρόμο (με νίκη εννοείται…) για τις δύο πρώτες θέσεις στον όμιλό μας. Καλύτερα όμως να μην βιαζόμαστε, και να βλέπουμε τα παιχνίδια ένα προς ένα, όπως τονίζει ο ομοσπονδιακός προπονητής Παναγιώτης Γιαννάκης: «Τι θέλουμε; Να κερδίσουμε την Αυστραλία. Κι αυτό ισχύει για κάθε ομάδα που θα βρεθεί στον δρόμο μας». Σε εξέλιξη η δράση στον τρίτο και τον τέταρτο όμιλο. Ευνοϊκή παράδοση, κόντρα στους Αυστραλούς.

Καλύτερα όμως να μην βιαζόμαστε, και να βλέπουμε τα παιχνίδια ένα προς ένα, όπως τονίζει ο Ομοσπονδιακός προπονητής Παναγιώτης Γιαννάκης: «Τι θέλουμε; Να κερδίσουμε την Αυστραλία. Κι αυτό ισχύει για κάθε ομάδα που θα βρεθεί στον δρόμο μας».

Οι Αυστραλοί μπορεί να… «καίγονται» για τη νίκη, αυτό όμως καθόλου δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει, αφού και καλύτερη ομάδα διαθέτουμε, και την παράδοση έχουμε με το μέρος μας (μετράμε 5 συνεχόμενες νίκες και συνολικά 8-2 στις δέκα τελευταίες αναμετρήσεις).

Φυσικά για τους προπονητές τα στατιστικά έρχονται σε… δεύτερη μοίρα, και άλλα είναι τα στοιχεία που έχουν σημασία: «Να παίξουμε καλό μπάσκετ, ελαχιστοποιώντας τα κακά μας διαστήματα, όπως ας πούμε στο πρώτο ημίχρονο με την Λιθουανία όπου δεν είχαμε καλή αμυντική συμπεριφορά. Έτσι κι αλλιώς όμως, το παιχνίδι είναι ένα από τα πέντε δύσκολα, που είχαμε βάλει στο πρόγραμμά μας, για την πρώτη φάση. Παίζουμε με ομάδες, οι οποίες έχουν κίνητρο εναντίον μας και φυσικά βαθμολογικό ενδιαφέρον για να μας νικήσου. Η Αυστραλία είναι μια δυνατή, πειθαρχημένη ομάδα, που παίζει γρήγορο μπάσκετ, της αρέσουν οι σύνθετες άμυνες ζώνης, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες του Μπόγκουτ και να βγάλει ελεύθερα σουτ, καμιά φορά με αρκετή δόση ρίσκου».

Όσον αφορά τον Σι Τζέϊ Μπρούτον, ο Γιαννάκης δήλωσε: «Είναι καλός παίκτης, εξαιρετικός σουτέρ και ο άνθρωπος που ως πόιντ γκαρντ έχει την μπάλα στα χέρια του».

Αυτό σημαίνει ότι θα εξασκηθεί η ανάλογη πίεση εναντίον του; «Προφανώς» απαντάει χαμογελώντας ο Γιαννάκης, που δίνει βάση και στο αγαπημένο physical game των Αυστραλών: «Περιμένω δυνατές μονομαχίες, γιατί οι αντίπαλοί μας αρέσκονται σε αυτό το παιχνίδι. Θα μας κάνει καλό ό,τι περάσαμε κόντρα στη Λιθουανία, αλλά και όλα τα δυνατά μας που για αυτό τον λόγο προσθέσαμε στην διάρκεια της προετοιμασίας. Πάνω απ' όλα, όμως, χρειάζεται υπομονή, πίστη και συγκέντρωση. Η ομάδα δείχνει να έχει πάρει τα μαθήματά της, τόσο από τα φιλικά, όσο και από το περσινό Ευρωμπάσκετ. Είναι δυνατή, αντέχει και πρέπει να αποφεύγει τις σπασμωδικές αντιδράσεις, μετά από μια κακή εμφάνιση, ή ένα ατυχές αποτέλεσμα. Μέχρι τώρα κάτι τέτοιο δεν συνέβη, άρα μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένος από την εν γένει λειτουργία μας».

Ο Ομοσπονδιακός τεχνικός αναφέρθηκε και στα συνολικά συμπεράσματα που έχει μέχρι στιγμής για τη διοργάνωση: «Θα έλεγα ότι ο δικός μας όμιλος εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτός. Σε γενικές γραμμές είδα ό,τι περίμενα. Εντάξει ήταν μια μικρή έκπληξη η νίκη της Αυστραλίας επί της Βραζιλίας, όχι όμως ότι δεν περίμενα την νίκη των Τούρκων επί των Βραζιλιάνων. Η Τουρκία, με δυο νίκες ως τώρα, σίγουρα ξεπέρασε τις προσδοκίες, δεν μου προκαλεί έκπληξη, ωστόσο, η εμφάνισή της, ίσως γιατί είχα μια εικόνα της καλής ομάδας που διαθέτει».

Για τα υπόλοιπα γκρουπ; «Με εξαίρεση την εμφάνιση της Ανγκόλας που πραγματικά εντυπωσιάζει, αλλά δεν ξέρω αν είναι σε θέση να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, στα νοκ-άουτ παιχνίδια, Ισπανία, Αμερική και Αργεντινή, έχουν δείξει τη δύναμή τους. Ίσως να ήταν έκπληξη η νίκη της Ιταλίας επί της Σλοβενίας, σε καμιά περίπτωση όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί εκτός προγράμματος».

Τελικά υπάρχει κάτι που φοβάται ο Παναγιώτης Γιαννάκης; «Το μόνο που πρέπει να αποφύγουμε είναι ο εφησυχασμός. Να συνειδητοποιήσουμε ότι παίζουμε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όλες οι ομάδες είναι δυνατές και θα πρέπει να είμαστε δυνατοί και αποφασισμένοι ως το τέλος».

Επιμέλεια: Αντώνης Μπότσικας