Σπανούλης: «Υπάρχει θετικό κλίμα»

Για πολλά θέματα βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει ο Βασίλης Σπανούλης στο επίσημο blog του, τη Δευτέρα. Ο διεθνής γκαρντ του Παναθηναϊκού αναφέρθηκε στα της Εθνικής ομάδας, ενόψει των επικείμενων υποχρεώσεών της, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα και όσα έγιναν στους περυσινούς τελικούς των πλέι οφ.

«Η αλήθεια είναι ότι οι φετινές διακοπές μας ήταν ελάχιστες. Δεν φτάνουν τόσο λίγες ημέρες για να ξεκουραστεί το μυαλό και το κορμί, αλλά αυτή είναι η ζωή μας και, αυτό που κάνουμε, το αγαπάμε. Εξάλλου, θα είχε αρνητικό αντίκτυπο, αν σκεφτόμασταν συνεχώς ότι το φετινό καλοκαίρι είναι γεμάτο υποχρεώσεις. Εδώ, δεν πρόκειται για καταναγκαστικά έργα, αλλά για το άθλημα που μας αρέσει και αγαπάμε. Και πρόκειται για μια ομάδα, που η Ελλάδα έχει αγαπήσει όλα αυτά τα καλοκαίρια. Συνεπώς, οι απαιτήσεις είναι αυξημένες και φέτος το κίνητρο όλων των παιδιών τεράστιο, όπως και πριν από κάθε σπουδαία διοργάνωση», ήταν οι αρχικές δηλώσεις του 25χρονου άσου.

Στη συνέχεια, συμπλήρωσε πως: «Αυτό φάνηκε από την πρώτη συγκέντρωση της ομάδας. Η παρέα μαζεύτηκε ξανά και είναι έτοιμη να δώσει τη «μάχη» της και να βγει νικήτρια, μέσα από νέες αγωνιστικές «περιπέτειες» και προκλήσεις. Το κλίμα είναι απίστευτο, οι δεσμοί φιλίας πολύ ισχυροί. Όλοι είμαστε φίλοι και αυτό μας κάνει «ένα» στον «βωμό» της σκληρής δουλειάς. Γιατί, στο Προολυμπιακό τουρνουά δεν πρόκειται να μας χαριστεί κανένας, επειδή είμαστε «οικοδεσπότες». Πόσο μάλλον, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, όπου, πρώτα ο Θεός, θέλουμε να συμμετάσχουμε, γιατί αποτελεί ύψιστη τιμή για κάθε αθλητή. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και πιστεύω ότι θα ταξιδέψουμε στην Κίνα για να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας. Τα συμπεράσματα που έχουν βγει μέχρι στιγμής είναι θετικά, αν και δεν είναι ασφαλές να κρίνεις με βάση την απόδοση στους φιλικούς αγώνες. Εγώ, όμως, που ζω μέσα σε αυτήν την ομάδα, το βλέπω διαφορετικά. Είναι η πρώτη φορά, τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια, που η ομάδα παίζει τόσο γρήγορα! Αυτό δε σημαίνει τίποτα, όμως. Το σημαντικό είναι να κερδίζεις και, αν με ρωτούσατε τι προτιμώ, θα σας έλεγα ότι προτιμώ να κερδίζω με μέτριο μπάσκετ, παρά να χάνω, παίζοντας θεαματικά. Το ιδανικό είναι να συνδυάζονται το θέαμα και η ουσία, αλλά εμένα με ενδιαφέρει να νικάω, με όποιον τρόπο να είναι και, πιστεύω, ότι έτσι αισθάνονται όλοι οι συμπαίκτες μου».

Αναφέρθηκε στη νέα Εθνική ομάδα. «Όπως γνωρίζετε, στη φετινή ομάδα υπάρχουν αρκετά νέα παιδιά και παίκτες που πρωτοεμφανίζονται στην Εθνική. Ε, λοιπόν, με έχει εντυπωσιάσει η ευκολία με την οποία όλοι τους εγκλιματίστηκαν στην ομάδα. Μπήκαν γρήγορα στο "πνεύμα", τους βοήθησαν και οι παλαιότεροι και αμέσως άρχισαν να λειτουργούν, με βάση τη φιλοσοφία που έχει κτιστεί τα τελευταία χρόνια. Προσωπικά, με κάνει ευτυχισμένο το γεγονός ότι μοιράζομαι ξανά το ίδιο δωμάτιο με τον Νίκο τον Ζήση, με τον οποίο είχαμε καιρό να βρεθούμε, λόγω του ότι εκείνος αγωνίζεται στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και εγώ στον Παναθηναϊκό. Τώρα, όμως, είμαστε και πάλι συγκάτοικοι και είναι πολύ ευχάριστο το ότι περνάμε μαζί τις ελεύθερες ώρες μας, παίζοντας χαρτιά και τάβλι ή παρακολουθώντας ταινίες. Θα ήμουν λάθος, αν δεν ανέφερα ότι μου έχουν λείψει και τα παιδιά που δεν είναι φέτος μαζί μας. Ο Δήμος Ντικούδης, ο Μιχάλης Κακιούζης, ο Λάζος ο Παπαδόπουλος και ο Νίκος Χατζηβρέττας έδωσαν και τη ψυχή τους για αυτήν την ομάδα, συμβάλλοντας καταλυτικά στις επιτυχίες της, όλα αυτά τα χρόνια. Και εμείς, όμως, στη θέση τους θα βρεθούμε μια μέρα. Τα πάντα λειτουργούν νομοτελειακά. Η Εθνική εξελίσσεται και δε στέκεται στα πρόσωπα. Η ομάδα προχωράει, δε σταματάει ποτέ, συνεπώς, ουδείς αναντικατάστατος και θα έρθει η ώρα και για τη δική μας αποχώρηση».

Στο τέλος, τόνισε πως: "Στο ξενοδοχείο, όπου έχει καταλύσει η αποστολή, συζητάμε διάφορα θέματα με τα παιδιά. Περί «ανέμων και υδάτων». Αν ήθελα, όμως, να απομονώσω έναν από τους πολλούς προβληματισμούς που έχουμε, θα ήταν η συνεχής αύξηση της βίας στα ελληνικά γήπεδα. Κάτι πρέπει να γίνει με αυτό το θέμα. Είναι ντροπή εμείς, οι παίκτες, να δίνουμε το καλό παράδειγμα και κάποιοι να έρχονται στο γήπεδο για «πόλεμο». Με τα παιδιά από τον Ολυμπιακό είμαστε φίλοι, κάνουμε παρέα, κλαίμε και γελάμε στην Εθνική, συνεπώς, δεν καταλαβαίνω τι πρέπει να γίνει για να τελειώσει αυτό το μίσος στις κερκίδες. Ας το πάρουμε χαμπάρι. Κάθε χρόνο συμβαίνουν και χειρότερα! Εντάξει, «βράζει» το αίμα του Έλληνα, αλλά αυτό το πράγμα είναι ανεξήγητο. Οι παίκτες δεν παίζουν μπάσκετ, αλλά προσέχουν, ώστε να διαφυλάξουν τη σωματική τους ακεραιότητα. Άλλο να σε βρίζουν και άλλο να εκσφενδονίζουν πέτρες και βόμβες! Ίσως, κάποια στιγμή, να πρέπει να εφαρμόσουμε αυτό που συζητάμε μεταξύ μας στα δωμάτια. Να πάρουμε τον "νόμο στα χέρια μας" και, την επόμενη φορά που θα δημιουργηθούν επεισόδια, να αποχωρήσουμε αγκαλιασμένοι από το γήπεδο. Και μετά ας παίξουν μπάσκετ οι ταραξίες"...

Επιμέλεια: Παναγιώτης Βλαχαδάμης