Την ανάγκη ριζικής αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της Ελλάδας, με αναδιάρθρωση ιδιωτικών χρεών, ενίσχυση της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, παρουσιάζοντας επτά βασικούς άξονες οικονομικής πολιτικής στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής», την Τετάρτη (18/11).
Στην ομιλία του, με αντικείμενο τη «νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής οικονομίας», ο κ. Σαμαράς άσκησε κριτική στη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος και στον ενεργειακό σχεδιασμό. Έδωσε επίσης ιδιαίτερη έμφαση στη στεγαστική κρίση και στην υποχώρηση της αγροτικής παραγωγής.
Κατά τον πρώην πρωθυπουργό, η οικονομική πολιτική δεν αρκεί να επικεντρώνεται στη διαχείριση του ΑΕΠ, του πληθωρισμού, των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους, καθώς η χώρα διαθέτει παραγωγικούς πόρους που δεν αξιοποιούνται επαρκώς.
«Έχουμε αποθέματα πλούτου που δεν παράγει εισόδημα. Περιουσία που δεν αξιοποιείται. Επιχειρήσεις που δεν μπορούν να αναπτυχθούν», ανέφερε, θέτοντας ως στόχο τη μετάβαση «από τη διαχείριση των οικονομικών ροών στην απελευθέρωση των παραγωγικών αποθεμάτων της χώρας».
Σαμαράς: Αναδιάρθρωση χρεών προς Εφορία και ασφαλιστικά ταμεία
Ως πρώτο πεδίο παρέμβασης παρουσίασε την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, υποστηρίζοντας ότι σημαντικό μέρος του παραμένει οικονομικά εγκλωβισμένο εξαιτίας των συσσωρευμένων οφειλών προς το Δημόσιο.
Επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, στο τέλος του 2025, περίπου 1,66 εκατ. ΑΦΜ βρίσκονταν υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης. Όπως ανέφερε, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΑΑΔΕ ξεπερνούσαν τα 114 δισ. ευρώ, ενώ τα χρέη προς τον ΕΦΚΑ ανέρχονταν σε περίπου 52 δισ. ευρώ.
Ο πρώην πρωθυπουργός πρότεινε ριζική αναδιάρθρωση των οφειλών, με περιορισμό υπερβολικών προσαυξήσεων και τόκων, καθώς και ουσιαστικό «κούρεμα», ώστε να δημιουργηθούν βιώσιμα σχήματα αποπληρωμής.
Σύμφωνα με τον υπολογισμό που παρουσίασε, από τα 114 δισ. ευρώ των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών θα μπορούσαν να εισπραχθούν 35 δισ. ευρώ σε ορίζοντα δεκαετίας, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως.
«Δεν πρόκειται για επιβράβευση των ασυνεπών. Πρόκειται για την αποκατάσταση της οικονομικής τους δυνατότητας να γίνουν συνεπείς», υπογράμμισε, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια παρέμβαση θα επέτρεπε σε περισσότερους πολίτες και μικρές επιχειρήσεις να επιστρέψουν στην οικονομική δραστηριότητα.
Κόκκινα δάνεια και νέο Ταμείο Παραγωγικής Χρηματοδότησης
Στο δεύτερο σκέλος της πρότασής του, ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε στα κόκκινα δάνεια και στις επιπτώσεις τους στην αξιοποίηση της ιδιωτικής περιουσίας.
Υποστήριξε ότι ακίνητα και επιχειρήσεις παραμένουν δεσμευμένα από οφειλές που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με τους σημερινούς όρους. Ζήτησε βαθύτερη αναδιάρθρωση των μη βιώσιμων χρεών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και δυνατότητα μακροχρόνιας αποπληρωμής με λογικά επιτόκια.
Άσκησε επίσης κριτική στο τραπεζικό σύστημα, επισημαίνοντας ότι οι φορολογούμενοι συνέβαλαν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση σε χρηματοδότηση.
Ως τρίτη παρέμβαση πρότεινε τη δημιουργία Ταμείου Παραγωγικής Χρηματοδότησης. Σύμφωνα με την πρότασή του, πριν από τη διανομή τραπεζικών μερισμάτων θα πρέπει να αφαιρείται το ποσό που αντιστοιχεί στον αναβαλλόμενο φόρο και να κατευθύνεται, μέσω ειδικού θεσμικού μηχανισμού, στο νέο Ταμείο.
Οι πόροι του θα χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αγροτικών εκμεταλλεύσεων και επενδύσεων εκσυγχρονισμού, με προτεραιότητα σε δραστηριότητες που μπορούν να ενισχύσουν την παραγωγή, τις εξαγωγές και την απασχόληση.
Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι η χρηματοδότηση της ιδιωτικής οικονομίας από τις ελληνικές τράπεζες παραμένει χαμηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ περιορισμένο μέρος των χορηγήσεων κατευθύνεται στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Στεγαστική κρίση: Κίνητρα για να ανοίξουν οι κλειστές κατοικίες
Η αξιοποίηση του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών αποτέλεσε το τέταρτο πεδίο της οικονομικής πρότασης του πρώην πρωθυπουργού.
Ο Αντώνης Σαμαράς συνέδεσε τη στεγαστική κρίση με την ύπαρξη εκατοντάδων χιλιάδων κλειστών ή αναξιοποίητων ακινήτων, προτείνοντας φορολογικά κίνητρα για την επαναφορά τους στην αγορά, απλούστευση των διαδικασιών και άρση θεσμικών εμποδίων που δυσχεραίνουν την αξιοποίησή τους.
Αντί της συνεχούς επέκτασης της οικοδομικής δραστηριότητας και της αύξησης της πυκνότητας δόμησης, τάχθηκε υπέρ της ενεργοποίησης των ήδη διαθέσιμων κατοικιών.
«Είναι ταχύτερο, οικονομικότερο και κοινωνικά δικαιότερο να αξιοποιήσουμε ένα υπάρχον απόθεμα κατοικιών, παρά να προσπαθούμε κάθε φορά να καλύψουμε το έλλειμμα στέγης τσιμεντώνοντας τα πάντα», δήλωσε.
Συνέδεσε την αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος με το δημογραφικό, υποστηρίζοντας ότι η πρόσβαση των νέων ζευγαριών σε οικονομικά προσιτή κατοικία αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη δημιουργία οικογένειας.
Πρωτογενής παραγωγή: Μεγαλύτερα αγροτικά σχήματα και χαμηλότερο κόστος
Στην κατάσταση της ελληνικής υπαίθρου επικεντρώθηκε το πέμπτο μέρος της ομιλίας του. Ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε την υποχώρηση της αγροτικής δραστηριότητας, τον κατακερματισμό των καλλιεργούμενων εκτάσεων και τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού, προειδοποιώντας ότι «η περιφέρεια πεθαίνει».
Κατά τον κ. Σαμαρά, οι αγροτικές επιδοτήσεις δεν επαρκούν για τη διατήρηση και την ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής. Πρότεινε τη συγκρότηση μεγαλύτερων και ανταγωνιστικότερων παραγωγικών σχημάτων, με κοινή διαχείριση γης, σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό και ενίσχυση της συμβολαιακής γεωργίας.
Αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη δημιουργίας καθετοποιημένων παραγωγικών μονάδων και μείωσης του ενεργειακού κόστους για τους αγρότες.
Ως παράδειγμα επικαλέστηκε τη Γαλλία, η οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, προωθεί επενδυτικά σχέδια ύψους περίπου 8,7 δισ. ευρώ στον αγροδιατροφικό τομέα, αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στην επισιτιστική επάρκεια και τη διατροφική ασφάλεια.
«Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη γεωργία ως στρατηγικό παραγωγικό τομέα και όχι ως διαρκές πρόβλημα προς επιδότηση», ανέφερε.
Ενέργεια: Κριτική για τις ΑΠΕ χωρίς επαρκή αποθήκευση
Ο έκτος άξονας αφορούσε το ενεργειακό κόστος και τον σχεδιασμό του ελληνικού συστήματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Ελλάδα προχώρησε σε σημαντικές επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, χωρίς να αναπτύξει παράλληλα τις απαραίτητες υποδομές αποθήκευσης.
Ζήτησε ένα πιο διαφοροποιημένο ενεργειακό μείγμα, με αξιοποίηση διαφορετικών πηγών παραγωγής, συμπεριλαμβανομένου του λιγνίτη, καθώς και ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης με μπαταρίες και υδροηλεκτρικών έργων.
Αναφέρθηκε ειδικότερα στην ολοκλήρωση εκκρεμών υποδομών, όπως τα έργα της Μεσοχώρας και των Συκιών, ενώ πρότεινε και την ενεργειακή αξιοποίηση απορριμμάτων και αγροτικών αποβλήτων.
Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι η ενεργειακή στρατηγική δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με περιβαλλοντικά κριτήρια, καθώς επηρεάζει άμεσα το κόστος παραγωγής και την οικονομική δραστηριότητα.
«Είναι πολιτική παραγωγής, βιομηχανίας και εθνικής ανταγωνιστικότητας», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η μείωση του ενεργειακού κόστους θα μπορούσε να ενισχύσει τις επιχειρήσεις και να περιορίσει τις επιβαρύνσεις των νοικοκυριών.
Δημόσια περιουσία: Πρόταση για κρατικό επενδυτικό ταμείο
Ως έβδομο πεδίο παρέμβασης ο Αντώνης Σαμαράς παρουσίασε την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, προτείνοντας τη συγκρότηση ενός οργανωμένου εθνικού επενδυτικού αποθέματος.
Σύμφωνα με την πρότασή του, η συστηματική διαχείριση δημόσιων ακινήτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων θα μπορούσε σταδιακά να αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία κρατικού επενδυτικού ταμείου (Sovereign Fund).
Υποστήριξε ότι η δημόσια περιουσία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παραγωγικό κεφάλαιο που μπορεί να δημιουργεί σταθερά έσοδα και υπεραξίες, αντί να αξιοποιείται αποκλειστικά μέσω περιστασιακών εκποιήσεων.
Τα σχετικά έσοδα, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που παρουσίασε, θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην ταχύτερη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους, σε επενδύσεις υποδομών, στην ενίσχυση της άμυνας και σε μέτρα στήριξης της οικογένειας.
Σαμαράς: Η ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει καρτέλ και ολιγοπώλια
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι οι επτά παρεμβάσεις αποτελούν μέρη ενός ενιαίου παραγωγικού σχεδίου. Κατά την εκτίμησή του, η αναδιάρθρωση του ιδιωτικού χρέους, η πρόσβαση στη χρηματοδότηση, η αξιοποίηση των ακινήτων, η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και η μείωση του ενεργειακού κόστους μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία νέας οικονομικής δραστηριότητας.
Αναφερόμενος στη λειτουργία της αγοράς, διαχώρισε την ελεύθερη οικονομία από την κυριαρχία ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων, ζητώντας πραγματικό ανταγωνισμό και περιορισμό των ολιγοπωλιακών πρακτικών.
«Πραγματική ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει να αφήνουμε την αγορά στα χέρια των ισχυρότερων», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι η φιλελεύθερη οικονομική πολιτική πρέπει να περιορίζει τη γραφειοκρατία, να μειώνει το κόστος ενέργειας και χρηματοδότησης και να δημιουργεί ευκαιρίες για περισσότερους πολίτες και επιχειρήσεις.
Κλείνοντας την ομιλία του, επανήλθε στην κεντρική του θέση ότι η Ελλάδα διαθέτει οικονομικές δυνατότητες που παραμένουν αναξιοποίητες.
«Η Ελλάδα είναι – δυνητικά τουλάχιστον – πλούσια χώρα. Απλώς δεν το ξέρουμε», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι η οικονομική πολιτική πρέπει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στη δημιουργία νέου πλούτου και όχι αποκλειστικά στη διανομή του ήδη παραγόμενου εισοδήματος.
«Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να απελευθερώσει τον πλούτο που ήδη διαθέτει», κατέληξε, συνδέοντας την αλλαγή παραγωγικού μοντέλου με την ανάπτυξη μιας πιο ανταγωνιστικής οικονομίας και τη δημιουργία συνθηκών που θα επιτρέπουν στους πολίτες να εργάζονται και να παραμένουν στον τόπο τους.
Πηγή: skai.gr
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.






