Ένας Παναθηναϊκός σε τρικυμία, υποτάχθηκε πλήρως στις ορέξεις της Αρμάνι Μιλάνο και υπέστη 2η διαδοχική ήττα στο γήπεδό του (74-87). Ο «επτάστερος» εμφάνισε εικόνα αποσύνθεσης, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, όπου τα παράτησε τελείως και δεν το πάλεψε σχεδόν καθόλου.
Η αλήθεια είναι ότι μετά τα πρώτα 17-18 λεπτά και με βάση την εξέλιξη του ματς μέχρι εκείνη τη στιγμή, τίποτα δεν προμήνυε τη συνέχεια του αγώνα. Οι «πράσινοι» ήλεγχαν πλήρως τον ρυθμό και είχαν σταθερά το προβάδισμα, φτάνοντας μέχρι και το +10. Μπορεί να μην έκαναν κάτι εντυπωσιακό, όμως ήταν διαβασμένοι και συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι.
Για παράδειγμα, η στόχευση να τροφοδοτηθεί ο Χολμς, απέδωσε τα μέγιστα, με τον Αμερικανό σέντερ να παίρνει μπάλες μέσα στη ρακέτα και να τελειώνει φάσεις, αλλά και παράλληλα να φθείρει τους αντίπαλους ψηλούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τρεις περιφερειακοί του «τριφυλλιού» που αγωνίστηκαν περισσότερο στο πρώτο 20λεπτο, μοίρασαν και τις 12 ασίστ της ομάδας (από 4 έκαστος).
Στο τελευταίο δίλεπτο του ημιχρόνου και μέχρι τα μέσα της 3ης περιόδου ωστόσο ο Παναθηναϊκός άρχισε να καταρρέει και να εμφανίζει τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια: το 43-33 μετατράπηκε σε 48-53 με επιμέρους σκορ 20-5 των Ιταλών μέσα σε 7 περίπου αγωνιστικά λεπτά. Εκεί λοιπόν άρχισε η… τρικυμία των «πράσινων», η οποία έγινε ακόμα πιο έντονη στην τελική ευθεία της αναμέτρησης.
Κάπου εκεί οι παίκτες του «επτάστερου» έδειχναν αποκαμωμένοι και πλήρως παραδομένοι στη μοίρα τους, ενώ στο glass floor εμφανιζόταν μια ομάδα δίχως αρχή, μέση και τέλος στο παιχνίδι της. Μια ομάδα που δεν είχε πλάνο και σχέδιο. Μια ομάδα που δεν έβγαλε καμία αντίδραση όταν οι αντίπαλοι απέκτησαν το μομέντουμ της αναμέτρησης και είχαν αποκτήσει ψυχολογία και αυτοπεποίθηση.
Στην επίθεση υπήρχαν κάκιστες αποστάσεις, το ένα λάθος διαδέχονταν το άλλο και μόνο ο Σλούκας προσπαθούσε -μέχρις ενός σημείου- να χτυπήσει στις αδυναμίες των αντιπάλων. Οι υπόλοιποι έδειχναν σαν να μην ήξεραν τι πρέπει να κάνουν μέσα στο ματς και… κουτούλαγαν μεταξύ τους. Είναι χαρακτηριστική η φάση που ο Παναθηναϊκός κλέβει την μπάλα και ο Όσμαν πετάει την μπάλα στο κεφάλι του Χουάντσο!
Την ίδια ώρα, ο Αταμάν έδειχνε να βρίσκεται σε σύγχυση και δεν παρείχε καμία βοήθεια στην ομάδα από τον πάγκο του. Ο Τούρκος προπονητής έδειχνε να παρατάει και εκείνος το ματς όταν «στράβωσε», δείχνοντας ότι έχει αποδεχθεί τη μοίρα της ομάδας του. Αυτό κι αν είναι ανησυχητικό. Προφανώς λοιπόν τα λάθη του έμπειρου τεχνικού είναι πολλά και στοιχίζουν σε αυτή τη φάση.
Αφενός, υπάρχει εμφανές πρόβλημα στο ζήτημα του ροτέισον. Οι επιλογές του σε αυτό το κομμάτι δεν αποδίδουν καθόλου και συγχρόνως «καίει» πολλούς παίκτες του, με πιο τρανταχτό παράδειγμα τον Σορτς, ο οποίος παίζει για 2-3 λεπτά και στην πρώτη «στραβή» τον αποσύρει (και τον ξεχνάει) στον πάγκο. Αφετέρου, είναι ένα ζήτημα η επιμονή του σε κάποιους παίκτες, ακόμα και όταν εκείνοι δεν βρίσκονται σε καλή μέρα. Για παράδειγμα, ο αρνητικός Όσμαν αγωνίστηκε για 32 λεπτά κόντρα στην Αρμάνι Μιλάνο.
Επίσης, για ποιο λόγο δεν αγωνίστηκε ούτε για ένα δευτερόλεπτο ο Ρογκαβόπουλος; Κι αν δεν ήταν έτοιμος (προερχόταν από μικροενοχλήσεις), τότε για ποιο λόγο επιλέχθηκε στη 12άδα και έμειναν εκτός ο Τολιόπουλος ή ο Σαμοντούροφ; Όλες αυτές είναι αστοχίες στις επιλογές του Αταμάν. Αν συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι δεν είναι καθόλου ευέλικτος ως προπονητής και δεν αλλάζει πλάνο, τότε καταλαβαίνουμε πόσο τον βαραίνει η ευθύνη για τα χάλια του «τριφυλλιού».
Από ‘κει και πέρα, ούτε οι παίκτες είναι άμοιροι ευθυνών. Δεν γίνεται να μην μπορούν να κάνουν ούτε τα απλά και να φοβούνται να… πιάσουν ακόμα και την μπάλα, παίζοντας πολύ κάτω από τις πραγματικές δυνατότητές τους. Αν εξαιρέσουμε τον συγκινητικό Σλούκα και τον βελτιωμένο Χουάντσο, τότε οι υπόλοιποι ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Ο αρχηγός του «επτάστερου» τελείωσε το ματς 13 πόντους και 10 ασίστ. Μάλιστα, είχε 10 πόντους και 6 ασίστ στο δεύτερο ημίχρονο, όταν όλη η ομάδα πέτυχε συνολικά 31 πόντους! Κοινώς ήταν σχεδόν όλη η ομάδα μετά την ανάπαυλα.
Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός υποχρεώθηκε σε μια «κακή» ήττα και έπεσε στο 12-8, ενώ χάνει σημαντικό έδαφος στην κούρσα για την τετράδα και το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs. Ανησυχητικό προφανώς ότι έχει ήδη υποστεί 4 ήττες στο γήπεδό του. Κλείνοντας, θα θέλαμε να σταθούμε και σε κάτι ακόμα. Όποιος παικταράς και να αποκτηθεί, δεν πρόκειται να αλλάξει δραματικά την εικόνα της ομάδας αν δεν αλλάξει πρώτα η νοοτροπία όλων στο «πράσινο» στρατόπεδο…
Υ. Γ. Η εικόνα της ομάδας ενοχλεί ακόμα περισσότερο αν αναλογιστούμε την αποθεωτική υποδοχή που είχε από εκατοντάδες φίλους του συλλόγου, οι οποίοι θέλησαν με αυτόν τον τρόπο να εκφράσουν τη στήριξή τους.
Υ. Γ. 2 Το ματς με τη Βίρτους Μπολόνια μετατρέπεται πλέον σε must-win και κυρίως αποκτά ενδιαφέρον για να δούμε την αντίδραση του Παναθηναϊκού, κυρίως όσον αφορά την απόδοσή του.
Υ. Γ. 3 Απαράδεκτα τα πλάνα της συνδρομητικής που έδειξαν μικρά παιδιά να κλαίνε στο γήπεδο.
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.






