Ούτε οι γκολάρες, ούτε η νίκη, ούτε οι τρεις βαθμοί: Αυτό είναι το πραγματικό όφελος του ΠΑΟΚ

Η αγωνιστική σεζόν έχει ξεκινήσει για τα καλά και η δικαιολογία ότι οι ομάδες ακόμη δεν είναι έτοιμες μπορεί να στέκει, ωστόσο σιγά-σιγά ολοένα και φθίνει, με τους απαιτητικούς αγώνες να διαδέχονται ο ένας τον άλλον.

Κοντεύουμε να αποχαιρετήσουμε τον Αύγουστο και το ρόστερ του ΠΑΟΚ είναι πολύ μακριά από το επιθυμητό. Από αυτό που θα ήθελε να έχει ο προπονητής του, Αλέσιο Λίσι, από αυτό που ήλπιζαν οι οπαδοί στο φινάλε της περσινής σεζόν και από αυτό που επιβάλλεται για να μπορέσει να γίνει ανταγωνιστικός σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Το ποδόσφαιρο, όμως, όπως και η ίδια η ζωή, πολλές φορές δεν πηγαίνει προς τα εκεί που πιστεύουμε ή έστω ελπίζουμε, αλλά χαράζει μια δική του, εντελώς διαφορετική πορεία, αναγκάζοντας τους πάντες, θέλοντας και μη, να την ακολουθήσουν. Έτσι και ο ΠΑΟΚ ξεκινάει αυτό το πρωτάθλημα και έχει μπροστά του έναν τελικό στη Νορβηγία, όπου θα παίξει την ευρωπαϊκή του επιβίωση, γεμάτος κενά και απουσίες.



Από το ρεπορτάζ της ομάδας επικοινωνείται ότι στόχος είναι να πραγματοποιηθούν τουλάχιστον ακόμη έξι μεταγραφές, ενώ οι νεοαποκτηθέντες παίκτες σίγουρα δεν βρίσκονται στο 100% ώστε να προσφέρουν τα μέγιστα στον «Δικέφαλο του Βορρά», ο οποίος φέτος έχει βουτήξει απευθείας με το κεφάλι στα πολύ βαθιά.

Η πρεμιέρα της Stoiximan Super League έφερε τον Λεβαδειακό στον δρόμο των «ασπρόμαυρων», με την ομάδα-έκπληξη της περσινής σεζόν να φιλοξενείται στην Τούμπα, σε ένα κλίμα ιδιαίτερο, διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Ο κόσμος ήταν, είναι και θα παραμείνει δίπλα στους παίκτες και τον προπονητή, ωστόσο η παγωμάρα που υπάρχει με τη διοίκηση σπάει κόκαλα.

Υπό αυτές τις συνθήκες και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κάθε πρεμιέρα ελλοχεύει κινδύνους, η αναμέτρηση με τους Λιβαδειώτες μύριζε γκέλα...

Ο Λίσι αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει αλλαγές στην 11άδα του με σκοπό να ανανεώσει την ομάδα, έχοντας πάντοτε το μυαλό του ταυτόχρονα και στην αναμέτρηση με την Μπραν που πλησιάζει. Ο ξεχασμένος από πολλούς Σορετίρε ξεκίνησε βασικός, το ίδιο και ο Τέιλορ, με τον Σκωτσέζο να τοποθετείται στη μεσαία γραμμή του γηπέδου, ενώ οι καινούργιοι Λουσέ και Εντιαγέ μπήκαν για πρώτη φορά στο αρχικό σχήμα.

Και όμως, ο ΠΑΟΚ ήταν ακριβώς αυτός που έπρεπε. Κυνικός, αποτελεσματικός και, όταν είδε ότι το παιχνίδι κλειδώνει, ένιωσε την άνεση να βγάλει και μια αλεγρία στο παιχνίδι του, ώστε να γίνει και πιο γλυκός στο μάτι του ΠΑΟΚτζή.

Απίθανο γκολ με ψαλίδι από τον Σορετίρε στο 36'. Επίσης, γκολάρα από τον αιώνιο έφηβο Πέλκα στο 41', ενώ άνοιξε λογαριασμό και ο Μύθου στη σεζόν, πετυχαίνοντας το 3-0 στο 72ο λεπτό. Και, για κερασάκι στην τούρτα, ο αρχηγός Ζίβκοβιτς, μετά τις δύο ασίστ που μοίρασε, χρίστηκε και σκόρερ στο 89' από τα 11 βήματα για το εμφατικό 4-0.

Άκρως σημαντική η ψυχολογία με την οποία φούσκωσε ολόκληρη η ομάδα. Σπουδαίο που διαφορετικοί παίκτες πέτυχαν γκολ, ώστε να πάρουν μπρος για τη δύσκολη συνέχεια και, εννοείται, η ιστορία των προηγούμενων πρωταθλημάτων μάς έχει αποδείξει ότι ο κάθε βαθμός μετράει.



Ωστόσο, άλλο ήταν το μεγαλύτερο κέρδος του ΠΑΟΚ από αυτήν την αναμέτρηση.

Ο Δημήτρης Πέλκας, μετά το υπέροχο τέρμα που σημείωσε, στον πανηγυρισμό του έδιωχνε οποιονδήποτε συμπαίκτη του ερχόταν κοντά για να πανηγυρίσει. Ήταν αποφασισμένος να περάσει ένα μήνυμα στους πάντες. Ο Πέλκας πήγε στον πάγκο, έδειξε τον Λίσι και τον πήρε μια σφιχτή αγκαλιά, με την κάμερα να απαθανατίζει το κάθε δευτερόλεπτο.

Όταν στον περίγυρο η εσωστρέφεια είναι αυτή που κυριαρχεί, ο μόνος τρόπος, όχι απλώς για να την κερδίσεις, αλλά για να τη συνθλίψεις, είναι ακριβώς αυτός: μια αγκαλιά. Και προφανώς όλη η σημασία που κρύβεται πίσω από αυτή.

Ο Πέλκας έδειξε, με τον μοναδικό τρόπο που μπορεί ένας ποδοσφαιριστής να επικοινωνήσει μέσα από το γήπεδο, ότι η ομάδα είναι εδώ, η ομάδα είναι ενωμένη και η ομάδα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την κάθε δυσκολία που φαντάζει βουνό, κι αυτό επειδή υπάρχει αρκετό πάθος, πίστη και, κυρίως, τρέλα.



Στη συνέχεια της αναμέτρησης, το συνδρομητικό κανάλι μετέφερε το ρεπορτάζ ότι ο Δημήτρης Πέλκας είχε μια μεγάλη κουβέντα με τον ποδοσφαιρικό διευθυντή της ομάδας, Λέο Μάτος, στην οποία του έγινε ξεκάθαρο ότι η ομάδα υπολογίζει σε αυτόν και ότι στις φουρτούνες πρέπει οι παίκτες που γνωρίζουν καλά τι ακριβώς σημαίνει η λέξη ΠΑΟΚ να κάνουν το βήμα μπροστά και να σπρώξουν το κάρο, ώστε να βγει από τη λάσπη.

Ο Πέλκας δεν χρειάστηκε να ακούσει κάτι παραπάνω. Φόρεσε τη φανέλα με το «10», έδεσε σφιχτά τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και μπήκε αποφασισμένος στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπας για να αποδείξει σε όλους και, πρώτα απ' όλα, στους ίδιους τους συμπαίκτες του ότι απαγορεύεται στον οποιονδήποτε να ξεγράψει τόσο εύκολα τον ΠΑΟΚ.

Σε όλο αυτόν τον αγώνα, βέβαια, οι ποδοσφαιριστές δεν είναι μόνοι τους, διότι ο κόσμος, παρά την πίκρα και τις έντονες διαμαρτυρίες του, παραμένει εκεί και πηγαίνει στο γήπεδο για να δείξει έμπρακτα την υποστήριξή του, διαχωρίζοντας ξεκάθαρα τα προβλήματα που υπάρχουν με τη διοίκηση από τη σχέση του με το ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο στην πραγματικότητα δεν έχει κανένα μερίδιο ευθύνης.