Το ''αντίο'' του μεγάλου Ραούλ

Μοιάζει να είναι ειρωνεία της τύχης! Κι όμως… Ο Ραούλ δεν θα ολοκληρώσει (πιθανότατα) την καριέρα του στη Ρεάλ. Το «σύμβολο» της Μαδρίτης επισημοποίησε την αποχώρησή του από τον σύλλογο τον οποίο δόξασε, αλλά και δοξάστηκε. Έπειτα από 16 χρόνια συνεχούς παρουσίας, ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ, αποφάσισε να αλλάξει «στρατόπεδο», κι αυτό γιατί κόντευε να ξεχάσει αυτό που είναι. Ένας από τους καλύτερους επιθετικούς των τελευταίων χρόνων. Το www.sport-fm.gr ακολουθεί την πορεία της «σημαίας» της Ρεάλ, μέχρι αυτή να κατέβει από τον ιστό της.

Του Βαγγέλη Αυγουστή

Η Σαν Κριστομπάλ θα έχει να υπερηφανεύεται ότι είναι η πρώτη ομάδα το κατώφλι της οποίας πέρασε ο Ραούλ Γκονζάλες Μπλάνκο (όπως είναι το πλήρες όνομά του). Έστω κι αν έκατσε μόλις μέχρι τα 12 του. Το ταλέντο είναι κάτι που φαίνεται από την αρχή, γι’ αυτό και ο πατέρας του (φανατικός οπαδός της Ατλέτικο) τον στέλνει στις ακαδημίες της αγαπημένης του ομάδας, (1989) για να δει το «καμάρι» του να πετυχαίνει τα 65 από τα 308 γκολ της Ατλέτικο. Στα παιδικά τμήματα των «κολτσονέρος» βρήκε 319 φορές τα αντίπαλα δίχτυα, σε μόλις 80 αγώνες.

Όπως, αναφέρθηκε στον πρόλογο, όμως, η ζωή και η τύχη καμιά φορά παίζουν περίεργα παιχνίδια. Σ’ αυτήν την ιστορία, το πρόσωπο που σηματοδότησε την μετέπειτα πορεία του Ραούλ ήταν ο τότε πρόεδρος της Ατλέτικο, Χέσους Χιλ. Με ποιο τρόπο; Με το να διαλύσει την ακαδημία των «ροχιμπλάνκος» το 1992!

«Δωράκι; Ευχαριστώ Ατλέτικο»

Τα «λαγωνικά» της «μισητής» Ρεάλ άδραξαν της ευκαιρίας και τον έφεραν στις δικές τους εγκαταστάσεις. Έτσι, από τις νότιες συνοικίες του Μανθανάρες βρέθηκε στο «χλιδάτο» Τσαμαρτίν. Ξεκινώντας από τη Ρεάλ Μαδρίτης C, ο 15χρονος Ραούλ εντυπωσίαζε συνεχώς, σκοράροντας σε όσα φιλικά (Καρλσρούη, Οβιέδο) τον έβαζε ο Χόρχε Βαλντάνο. Ο Αργεντινός τεχνικός πήρε το ρίσκο και «έριξε» στο χορτάρι το παιδί με τη φανέλα με το Νο7 στην πλάτη (από τότε) κόντρα στη Σαραγόδα, στις 29 Οκτωβρίου του 1994. Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι του, ο Ισπανός είδε την ομάδα του να ηττάται με 3-2, αλλά ο 17χρονος τότε νεαρός, θα έχει να θυμάται ότι ήταν συμπαίκτης με τους Μπούγιο, Κίκε Σάντσεθ Φλόρες, Λουίς Ενρίκε, Ιέρο, Ρεντόντο, Σαντσίς, Μίτσελ, Ζαμοράνο, Αμαβίσκα, Λάουντρουπ.

Η ημερομηνία όμως, που δεν πρόκειται ποτέ να σβηστεί από το μυαλό του Ραούλ είναι η 5η Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Η επόμενη Κυριακή δηλαδή του αγώνα στο «Λα Ρομαλέδα». Για την 10η αγωνιστική της Πριμέρα Ντιβιζιόν, η Ρεάλ Μαδρίτης αντιμετώπιζε στο ντέρμπι μίσους την Ατλέτικο. Απέναντι στην ομάδα που άρχισε στην ουσία να δείχνει τα διαπιστευτήρια του, ο Ραούλ πέτυχε το πρώτο του γκολ με τη λευκή φανέλα της πρώτης ομάδας, στο 36ο λεπτό. Νωρίτερα, είχε κερδίσει το πέναλτι, με το οποίο άνοιξε το σκορ ο Μίτσελ. 3-0 το τελικό αποτέλεσμα και η «Marca» -πάντοτε «κοντά» στη Ρεάλ- έκανε λόγο για τον… «πιτσιρικά που θα αφήσει ιστορία»!

Τι κι αν οι φήμες της επόμενης ημέρας ήθελαν τον Βαλντάνο να «υποβιβάζει» εκ νέου τον Ραούλ στη Ρεάλ C για να μη του κλέψει τη δόξα της νίκης; Ο μετέπειτα νονός του πρωτότοκου γιου του, θα τον εμπιστευόταν αργότερα και θα εξελισσόταν στο βασικότερο γρανάζι της ομάδας του. Η Ρεάλ θα σταματούσε το σερί της Μπαρτσελόνα και στην πρώτη του ολοκληρωμένη χρονιά στην πρώτη ομάδα (’95), ο Ραούλ θα έχει αγωνιστεί σε 28 παιχνίδια, με 9 τέρματα και 4 ασίστ. Το Σεπτέμβρη του 1995 θα έκανε το ντεμπούτο του και στο Τσάμπιονς Λιγκ, με αντίπαλο τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ. Και αυτό συνοδεύτηκε με ήττα (1-0), αλλά στα έξι παιχνίδια του ομίλου, ο ταλαντούχος αριστεροπόδαρος θα σημείωνε τέσσερα γκολ. Αυτό ήταν! Η συνέχεια της ιστορίας γνωστή!

Συνεπής με την ιστορία και τα ρεκόρ!

O Ραούλ έγινε ο μεγαλύτερος σκόρερ στην ιστορία του σύγχρονου ισπανικού ποδοσφαίρου. Σε 550 παιχνίδια πρωταθλήματος, ο Ισπανός πέτυχε 228 γκολ, ενώ στις διοργανώσεις που συμμετείχε συνολικά με τη φανέλα των «μερένχες» βρήκε 323 τα αντίπαλα δίχτυα σε 741 εμφανίσεις. Οι αριθμοί αυτοί τον έχρισαν πρώτο σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία του συλλόγου. Παράλληλα, έγινε και ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ με 66 γκολ σε 135 συμμετοχές. Με την αγαπημένη του ομάδα πανηγύρισε τρία Τσάμπιονς Λιγκ, έξι πρωταθλήματα, τέσσερα Σούπερ Καπ Ισπανίας, δύο ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ και ένα Διηπειρωτικό. Ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για τη «βασίλισσα» έγινε αρχηγός της ομάδας το 2003, όταν αποχώρησε ο Φερνάντο Ιέρο.

Το κεφάλαιο Ισπανία και η… «αδικία»

Τα αντίπαλα δίχτυα «μάτωναν» και όταν ο Ραούλ φορούσε την κόκκινη φανέλα. Αυτή της Εθνικής Ισπανίας. Αγωνιζόμενος σε 102 παιχνίδια με τους «φούριας ρόχας», ο μεγάλος αρχηγός πέτυχε 44 γκολ. Πρώτος σκόρερ και με το εθνόσημο στο στήθος, με τον Νταβίντ Βίγια να τον απειλεί όμως! Ο αστέρας της Μπαρτσελόνα υπολείπεται κατά ένα, αλλά αυτό που θα «ενοχλεί» τον Ραούλ περισσότερο είναι ο τίτλος του παγκόσμιου πρωταθλητή που κατέκτησε ο συμπατριώτης του, παρά το ρεκόρ που ενδεχομένως να του σπάσει. Ο Ραούλ δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε κανένα τρόπαιο με την Εθνική, παρά το γεγονός πως έκανε ό,τι περνούσε από τα… πόδια του. Ο 33χρονος, πλέον, άσος, δεν ήταν μέλος της ούτε στο EURO 2008 ούτε και στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Προφανώς και δεν ευνοήθηκε από τις συνθήκες, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι σε αυτό το κεφάλαιο, η τύχη του είχε γυρίσει, πλέον, την πλάτη της. Η… σταδιοδρομία στην Εθνική για τον Ραούλ διήρκησε μια δεκαετία (1996 - 2006).

Συνυφασμένος με τη Μαδρίτη

Οι φίλοι της Ρεάλ διχασμένοι. Οι ultas του συλλόγου, ήθελαν να δουν τον ιστορικό αρχηγό τους, τη «σημαία» τους, να κρεμάει τα παπούτσια του φορώντας τη φανέλα με την οποία δοξάστηκε. Γι’ αυτό και «μουρμουράνε» που επέλεξε στα 33 του να αλλάξει ομάδα και δεν κάθισε στη Μαδρίτη. Έστω, χωρίς να έχει προφανή ρόλο στα σχέδια του Μουρίνιο. Ο Ραούλ όμως, είναι γεννημένος ηγέτης. Κάτι που είχε ξεχάσει τα τελευταία δύο χρόνια… Όποια κι αν είναι η συνέχεια, οι απανταχού φίλοι του ποδοσφαίρου θα έχουν μια εικόνα στη μνήμη τους. Τον Ραούλ, με τη φανέλα της Ρεάλ, να πανηγυρίζει φιλώντας τη βέρα του!

Αξιοσημείωτο ότι:

- δεν αντίκρισε ποτέ την κόκκινη κάρτα, γεγονός που αποδεικνύει το ήθος του.
- πολύ καλός του φίλος, αλλά και νονός του πρώτου του παιδιού είναι ο Χόρχε Βαλντάνο, ο προπονητής που τον «έριξε στα βαθειά».
- είναι παντρεμένος με την Μαμέν. Μαζί της, έχει αποκτήσει και τρία παιδιά.
- εκδηλώνει στη σύζυγό του την αγάπη του σε κάθε γκολ που πετυχαίνει. Η σκηνή που φιλάει τη βέρα του (στο αριστερό χέρι) μετά από κάθε του γκολ, γνωστή!
- είναι ζωόφιλος και αγαπάει πολύ τα σκυλιά του.
- τρελαίνεται να παρακολουθεί ταυρομαχίες.


Ο «θρύλος» της Ρεάλ


Με αντίπαλο τη Μπαρτσελόνα


Ο «βασιλιάς» της Μαδρίτης


Κι άλλα γκολ από τον πρώτο σκόρερ της Ρεάλ


O Ραούλ στο Τσάμπιονς Λιγκ


Σκοράροντας με την κόκκινη φανέλα:


Αναλυτικά οι τίτλοι και οι διακρίσεις του:
• 6 πρωταθλήματα Ισπανίας (1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008)
• 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας (1997, 2001, 2003, 2008)
• 3 Champions League (1998, 2000, 2002)
• 1 Σούπερ Καπ Ευρώπης (2002)
• 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα (1998, 2002)
• 2 φορές 1ος σκόρερ του Champions League (1999-00 & 2000-01)
• 2 φορές μέλος της ιδανικής ενδεκάδας της UEFA (1999 & 2001)
• 2 φορές κορυφαίος επιθετικός της UEFA (1999-00 & 2000-01)
• 1 φορά κορυφαίος επιθετικός στον κόσμο (1999)
• 5 φορές κορυφαίος Ισπανός ποδοσφαιριστής (1997, 1999, 2000, 2001, 2002)
• 1 φορά κορυφαίος Ισπανός αθλητής (2000)
• Μέλος της λίστας «FIFA 100» με τους κορυφαίους παίκτες του 20ου αιώνα
• 2 φορές χάλκινο παπούτσι (3ος Ευρωπαίος σκόρερ) (1999 & 2001)
• 3ος κορυφαίος παίκτης στον κόσμο το 2001 (πίσω από Φίγκο και Μπέκαμ)
• 2ος κορυφαίος παίκτης στην Ευρώπη το 2001 (πίσω από τον Όουεν)
• MVP του Διηπειρωτικού Κυπέλλου το 1998
• 2 Τρόπαια Pichichi (1ος σκόρερ του ισπανικού πρωταθλήματος) (1999 & 2001)
• Κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών
• Κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Ισπανίας με 44 γκολ
• Έχει σκοράρει σε 3 διαφορετικά Μουντιάλ (1998, 2002, 2006)
• Κορυφαίος σκόρερ της Εθνικής Ισπανίας σε Μουντιάλ μαζί με τους Μπουτραγκένιο, Ιέρο, Μοριέντες, Βιγιά (από 5 γκολ ο καθένας).
• Είναι ο νεότερος σκόρερ της Εθνικής Ισπανίας σε Μουντιάλ (1998, εναντίον της Νιγηρίας, σε ηλικία 20 ετών).

Παράλληλα:
• 1ος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης με 323 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις και 228 στο πρωτάθλημα.
• Είναι ο παίκτης που έχει φορέσει περισσότερες φορές στην ιστορία τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης σε επίσημες διοργανώσεις. 741 στον αριθμό!
• Είναι ο παίκτης που έχει σκοράρει περισσότερες φορές στην ιστορία στα «el clasico», έχοντας σημειώσει 15 γκολ.
• Υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Champions League που σκόραρε σε δύο διαφορετικούς τελικούς, το 2000 (εναντίον της Βαλένθια) και το 2002 (εναντίον της Λεβερκούζεν). Την επίδοσή του έχει ισοφάρισε αργότερα ο Ετό με την Μπαρτσελόνα.
• Από τους εν ενεργεία παίκτες του ισπανικού πρωταθλήματος είναι ο νούμερο 1 σε γκολ συνολικά, σε ασίστ, σε γκολ με κεφαλιές, σε γκολ με σουτ εκτός περιοχής και σε δοκάρια.
• Είναι ο νεότερος παίκτης που συμπλήρωσε 100 παιχνίδια (19 ετών), 200 παιχνίδια (22 ετών), 300 παιχνίδια (25 ετών) και ούτω καθεξής.
• Είναι ο 1ος σκόρερ στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με 66 γκολ.
• Υπήρξε 10 φορές υποψήφιος για τη «Χρυσή Μπάλα»