Το προφίλ της Ακτής Ελεφαντοστού

Η ομάδα από την Αφρική είναι η «σταχτοπούτα» της διοργάνωσης, αφού στην προϊστορία δεν μπόρεσε να βρεθεί ξανά στα τελικά του Μουντιάλ. Με οδηγό τις Σενεγάλη στην Ιαπωνία-Κίνα το 2002 και Τζαμάικα στην Γαλλία το 1998, οι «ελέφαντες» θα επιδιώξουν να κάνουν την μεγάλη έκπληξη στα γήπεδα της Γερμανίας...

Πως προκρίθηκε: Οι «ελέφαντες» αν και γνώρισαν την ήττα από το Καμερούν και στις δύο αναμετρήσεις που βρέθηκαν αντιμέτωποι, μπόρεσαν να το ξεπεράσουν στην βαθμολογία του Γ’ ομίλου της Αφρικάνικης ζώνης και να καταλάβουν την πρώτη προνομιούχο θέση. Η ομάδα του Γιάγια Τουρέ έπαιζε μέχρι την τελευταία στιγμή την συμμετοχή της στα τελικά του Μουντιάλ, με την πρόκρισή της να «σφραγίζεται» και να πανηγυρίζεται, τελικά, εκτός έδρας απέναντι στο Σουδάν (1-3). Η ομάδα του Ανρί Μισέλ, πάντως παρουσιάστηκε αρκετά σταθερή, σ’ όλη της διάρκεια των προκριματικών, μετρώντας 7 νίκες στους δέκα αγώνες που έδωσε. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι η ομάδα του Ανρί Μισέλ στα προκριματικά δέχτηκε, μόλις, επτά γκολ σε δέκα αγώνες. Ωστόσο, πέντε γκολ (από τα επτά~!) έβαλε το Καμερούν, που αποτελούσε και τον πλέον σοβαρό αντίπαλο…

Προπονητής: Ο προπονητής της Ακτής Ελεφαντοστού είναι γνωστό μας γνώριμος από το πέρασμά του στην Ελλάδα και τον Άρη, Ανρί Μισέλ. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε μόνον στην Ναντ επί σειρά 16 ετών, όπου και κατέκτησε τρία πρωταθλήματα! Κατέχει, όπως είναι δυνατόν το ρεκόρ των περισσότερων συμμετοχών (μέχρι και σήμερα) με την φανέλα των «καναρινιών» οι οποίες φτάνουν τις 532...Έχει, ακόμη και 58 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα της Γαλλίας. Αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής και δεν προκάλεσε έκπληξη όταν αποφάσισε να αλλάξει πόστο και να ασχοληθεί με την προπονητική. Κατευθείαν, μάλιστα ανέλαβε την ομάδα νέων των «τρικολόρ», την οποία και οδήγησε στο χρυσό μετάλλιο στο Ολυμπιακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου το 1984

Ύστερα, ανέλαβε τα ηνία της Εθνικής ομάδας, αφότου ο Μάικλ Χιτάλγκο είχε καταφέρει να στείλει την Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο του 1984. Με παίκτες της κλάσης του Μισέλ Πλατινί, Ζαν Τιγκανά, Αλέν Τζιρέζ και του Λουίς Φερναντές ο Μισέλ κατέλαβε την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986. Μετά ανανέωσε το 1988 και έγινε τεχνικός διευθυντής, μένοντας μέχρι το 1990, όταν η Παρί Σεν Ζερμέν θέλησε να τον εντάξει στον δυναμικό της. Μια σεζόν στους Παριζιάνους ήταν αρκετή για να τον πείσει ότι χρειαζόταν μια νέα πρόκληση στο εξωτερικό. Έτσι ο πρώην τεχνικός του Άρη αποδέχτηκε την πρόταση του Καμερούν το 1994 και τους βοήθησε να φτάσουν στην τελική φάση του Μουντιάλ των Ηνωμένων Πολιτειών το 1994.

Το συμβόλαιό του, όμως δεν ανανεώθηκε με τα «λιοντάρια», λόγω της αποτυχίας να περάσουν στην δεύτερη φάση της διοργάνωσης. Μετά από μια μικρή περίοδο στην Αλ Νασρ της Αραβίας, η εθνική ομάδα του Μαρόκου τον ένταξε στο δυναμικό της, όπου και την «έστειλε» στο Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998, μένοντας στον πάγκο της για πέντε χρόνια. Συνέχισε στα Αραβικά Εμιράτα και στον Άρη Θεσσαλονίκης, προτού επιστρέψει στην Βόρειο Αφρική και πάλι για την Τυνησία. Το πέρασμα του εκεί δεν τα πήγε πολύ καλά, αφού αμφισβητήθηκε έντονα, αν και η ομάδα βρέθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κορέας και της Ιαπωνίας.

Όμως, στα γήπεδα της Άπω Ανατολής δεν πήρε νίκη, ενώ το μόνο που κατάφερε ήταν μια «λευκή» ισοπαλία, χωρίς να σκοράρει στην διοργάνωση. Έπειτα, ανέλαβε τα ηνία της Ράτζα Καζαμπλάνκα του Μαρόκο (2003), με την οποία κέρδισε το Αφρικάνικο Κύπελλο και το πρωτάθλημα της χώρας της (2004). Την διεθνή του καριέρα συνέχισε στην Ακτή Ελεφαντοστού, όπου αρχικά δέχτηκε αρνητική κριτική. Ωστόσο, γρήγορα απέδειξε την εμπειρία του. Οδήγησε τους Αφρικανούς στο ερχόμενο Μουντιάλ της Γερμανίας, ενώ έφτασε την ομάδα των Τουρέ και στον τελικό του Αφρικάνικου Κυπέλλου, γνωρίζοντας την ήττα στα πέναλτι κόντρα στην Αίγυπτο, που φιλοξενούσε την διοργάνωση.

Το ρόστερ:

Τερματοφύλακες: Ζαν-Ζακ Τιζιέ (Εσπεράνς-Τυνησία), Μπουμπακάρ Μπαρί Κοπά (Μπέβερεν), Ζεράρ Γκνανχουάν (Μονπελιέ).

Αμυντικοί: Σιρίλ Ντομορό (Κρετέιγ), Μπλεζ Κουασί (Τρουά), Αμπντουλαγιέ Μεϊτέ (Μαρσέιγ), Ετιέν Αρτούρ Μποκά (Στρασμπούρ), Κόλο Τουρέ (Άρσεναλ), Εμανουέλ Εμπουέ (Άρσεναλ), Μαρκ Ζορό (Μεσίνα).

Μέσοι: Ντιντιέ Ζοκορά (Σεντ Ετιέν), Εμέρς Φαέ (Ναντ), Κανγκά Γκοτιέ Ακαλέ (Οσέρ), Ρομαρίκ Εντρί Κόφι (Λε Μαν), Γιάγια Τουρέ (Ολυμπιακός), Ζιλ Γιάπι Γιάπο (Γιούνγκ Μπόις), Γκι Ρονάλντ Ντεμέλ (Αμβούργο).

Επιθετικοί: Μπακαρί Κονέ (Νις), Ντιντιέ Ντρογκμπά (Τσέλσι), Αρούνα Κονέ (Αϊντχόφεν), Μποναβεντούρε Καλού (Παρί Σεν Ζερμέν), Αμπντούλ Καντέρ Κεϊτά (Λιλ), Αρούνα Ντιντάν (Λανς).

Στην πρώτη της συμμετοχή σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου η Ακτή Ελεφαντοστού συμμετέχει στον τρίτο όμιλο, όπου θα αντιμετωπίσει διαδοχικά την Αργεντινή (10/6), την Ολλανδία (16/6) και την Σερβία / Μαυροβούνιο (22/6).


Ποιους να προσέξετε: Ο Ντινιέρ Ντρογκμπά αποτελεί τον ποδοσφαιριστή της Ακτής Ελεφαντοστού, που βρίσκεται ένα «σκαλί» παραπάνω από τους υπόλοιπους. Ο άσσος της Τσέλσι έχει αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί σε πολύ υψηλό επίπεδο και έχει όλα τα φόντα να γίνει ο «σωτήρας» των Αφρικανών και γιατί όχι να τους οδηγήσει λίγο μακρύτερα. Ωστόσο, πολλοί είναι αυτοί που... «πιστεύουν» στους «ελέφαντες» καθώς και οι Ντιντιέρ Ζοκορά από την Σεντ Ετιέν και Γιάγια Τουρέ από τον Ολυμπιακό μπορούν να κάνουν την διαφορά στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Σπουδαία η άμυνα με τους φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ με την Άρσεναλ, Κόλο Τουρέ και Εμανουέλ Έμπουε.