Stoiximan Super League

Ρουίς: «Είμαι ευγνώμων στην ΑΕΚ»

Το χαμόγελο του Εμανουέλ Ρουίς λάμπει, όταν θυμάται όσα έζησε στην Ελλάδα. Στα 21 χρόνια του πήγε στην ΑΕΚ, η οποία έδωσε 1,6 εκατ. δολάρια για το 60% των δικαιωμάτων του. Γεννημένος ποδοσφαιρικά στην Αρχεντίνος Τζούνιορς, πήγε στην Μπόκα Τζούνιορς τον Αύγουστο του 1996 μαζί με τον φίλο του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε. Τρία χρόνια μετά απέρριψε μία καλή πρόταση της Σάντερλαντ, αν και είχε περάσει ήδη από ιατρικές εξετάσεις, και λίγο καιρό μετά μετακόμισε στην Αθήνα για να φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ, η οποία είχε αρκετά χρόνια να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σήμερα, στα 29 του χρόνια, ο «Suchard», παρατσούκλι που του έμεινε από το μελαψό χρώμα της επιδερμίδας του, όπως ένας τύπος σε μια διαφήμιση της καραμέλας Sugus, εδώ και ένα χρόνο δεν παίζει μπάλα και... πεθαίνει να ξαναγωνιστεί στην ΑΕΚ.

Το χαμόγελο του Εμανουέλ Ρουίς λάμπει, όταν θυμάται όσα έζησε στην Ελλάδα. Στα 21 χρόνια του πήγε στην ΑΕΚ, η οποία έδωσε 1,6 εκατ. δολάρια για το 60% των δικαιωμάτων του. Γεννημένος ποδοσφαιρικά στην Αρχεντίνος Τζούνιορς, πήγε στην Μπόκα Τζούνιορς τον Αύγουστο του 1996 μαζί με τον φίλο του Χουάν Ρομάν Ρικέλμε.

Τρία χρόνια μετά απέρριψε μία καλή πρόταση της Σάντερλαντ, αν και είχε περάσει ήδη από ιατρικές εξετάσεις, και λίγο καιρό μετά μετακόμισε στην Αθήνα για να φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ, η οποία είχε αρκετά χρόνια να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σήμερα, στα 29 του χρόνια, ο «Suchard», παρατσούκλι που του έμεινε από το μελαψό χρώμα της επιδερμίδας του, όπως ένας τύπος σε μια διαφήμιση της καραμέλας Sugus, εδώ και ένα χρόνο δεν παίζει μπάλα και... πεθαίνει να ξαναγωνιστεί στην ΑΕΚ.

«Εκεί γνώρισα πολύ ωραίους ανθρώπους. Οι Ελληνες είναι φανταστικοί. Επιπλέον, η ΑΕΚ ήταν μία από τις ομάδες που πέρασα πάρα πολύ όμορφα, καλύτερα μάλιστα απ' ό,τι στην Μπόκα και την Ουνιόν. Μου άρεσε πολύ η Ελλάδα, τα δύο χρόνια και κάτι που πέρασα εκεί. Φτάσαμε και στους “16” του ΟΥΕΦΑ μια χρονιά. Εγώ έζησα στην Αθήνα και δεν χρειάστηκα χρόνο προσαρμογής. Ισως στην αρχή λίγο, αλλά όταν άρχισα να γνωρίζω κόσμο αισθάνθηκα πολύ άνετα», λέει.

•Βελτιώθηκες εκεί;

«Ναι, βελτιώθηκα. Οι συνήθειες και η κουλτούρα είναι διαφορετικές σε σχέση με το πώς ζούμε στην Αργεντινή, αλλά στα 22 μου ήταν πιο εύκολο να προσαρμοστώ γρήγορα. Εγώ είμαι εξαιρετικά ευγνώμων στην ΑΕΚ, διότι μου άνοιξε πόρτες και έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις. Ηταν μια καλή περίοδος για μένα. Εμαθα και ελληνικά, αν και πίστευα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να μάθω μια τόσο δύσκολη γλώσσα».

•Συνέχισες να μιλάς ελληνικά;

«Είναι δύσκολο να τα χρησιμοποιώ εδώ, διότι στην Αργεντινή δεν συναντάς πολλούς που μιλούν ελληνικά. Μετά την Ελλάδα πήγα στο Ισραήλ και εξάσκησα λίγο τα ελληνικά μου, διότι συνάντησα εκεί Ελληνες. Αλλά επαναλαμβάνω, η Ελλάδα είναι μια χώρα που με σημάδεψε, με ενθουσίασε. Και πολλές φορές το συζητάμε αυτό με την οικογένειά μου».

•Τι τους λες;

«Οτι θα ήθελα να επιστρέψω και να παίξω μπάλα στην Ελλάδα. Ο κόσμος είναι εκπληκτικός. Εγώ είχα συμπαίκτες που έπαιζαν στα 36-37 τους και εγώ είμαι 29. Αν μου δινόταν η ευκαιρία να ξαναπαίξω στην Ελλάδα, δεν θα το σκεφτόμουν δεύτερη φορά. Θα έλεγα αμέσως "ναι"».

•Ενημερώνεσαι για το τι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Ναι, εννοείται ότι μαθαίνω τι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μάλιστα, ένας από τους καλούς φίλους μου παίζει εκεί και μιλάμε αρκετά. Με τον Κριστιάν Λεντέσμα, τον "λύκο", ήμασταν μαζί στις ακαδημίες της Αρχεντίνος Τζούνιορς. Σήμερα υπάρχει "εισβολή" Αργεντινών ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα κι αυτό είναι καλό. Οταν παίζαμε εμείς εκεί, ήμασταν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού. Εγώ είχα καλές σχέσεις με τον Πέρσι Ολιβάρες, με τον Γκαλέτο, με τον Ζιοβάνι, που είχε πάει στον Ολυμπιακό από την Μπαρτσελόνα, και με αρκετούς Ελληνες, με τους οποίους μιλάω μέχρι σήμερα στο τηλέφωνο».

•Εσείς ανοίξατε τον δρόμο για τη μετακίνηση τόσων Αργεντινών στην Ελλάδα;

«Ισως ναι. Θυμάμαι, πριν πάω στην Ελλάδα ο Κάρλος Μπιάνκι μού είχε πει ότι ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα στην καριέρα μου, γιατί θα έπαιζα στο ΟΥΕΦΑ, κι εγώ σκεφτόμουν "τι θα συναντήσω εκεί πέρα;". Ομως ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία. Και στο ΟΥΕΦΑ είχαμε αποκλείσει τη Ρόμα και τη Λεβερκούζεν, μέχρι που μας άφησε εκτός διοργάνωσης η Μπαρτσελόνα».

•Πώς είσαι σήμερα;

«Είχα έναν τραυματισμό πριν από έξι μήνες κι έτσι δεν μπόρεσα να βρω ομάδα. Τώρα, όμως, έχω αποθεραπευτεί πλήρως και προπονούμαι με τον κύριο Λεντίνι, ο οποίος ήταν γιατρός του Μαραντόνα και άλλων τοπ παικτών. Πριν από επτά μήνες ήμουν στο Ισραήλ. Τώρα θα περιμένω μέχρι τον Δεκέμβριο για να δω σε ποια ομάδα θα παίξω. Είμαι όπως ήμουν πάντα. Ζω στο Ντεβότο με τη γυναίκα μου, Μαρία Χοσέ, και τον εξάχρονο γιο μου, Μαρτίν –όπως ο Παλέρμο. Η γυναίκα μου έμεινε έγκυος όταν ήμασταν στην Ελλάδα, γι' αυτό σου λέω ότι όλες οι αναμνήσεις μου από την Ελλάδα είναι πολύ όμορφες. Εκεί, στην ΑΘήνα, είχα την οικογένειά μου, τα δύο μου σκυλιά... Θέλω να πάω να επισκεφτώ φίλους μου, να κάνω διακοπές και προφανώς να παίξω. Θέλω να χαιρετήσω τον φίλο μου στην καφετέρια στη γωνία, από όπου έπαιρνα τον καφέ φεύγοντας από το σπίτι».

Κοιτώντας πίσω, τι συμπεράσματα βγάζεις;

«Είμαι νέος και θέλω να επιστρέψω. Αν μπορούσα τώρα να δώσω μια συμβουλή σε κάποιον, θα του έλεγα να το σκεφτεί, ότι η ζωή στην Ελλάδα είναι πολύ όμορφη. Εχω κρατήσει φανέλες και φωτογραφίες από πολλές ελληνικές ομάδες. Εχω μεγαλώσει, αλλά έχω την ίδια όρεξη που είχα πάντα. Γνωρίζω ότι θα μπορούσα να αποδώσω εξαιρετικά στην Ελλάδα. Χρειάζομαι μόνο μία ευκαιρία».

Πηγή: SportDay

Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.

Σχετικά βίντεο

close menu
x