Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: Αυτός που είναι πιο έτοιμος ή αυτός που το έχει ανάγκη περισσότερο;

Ας αρχίσουμε από τα βασικά: Η κατάκτηση ή μη του Κυπέλλου δεν θα χαρακτηρίσει τη σεζόν για Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Η ταμπέλα ως επιτυχημένη ή αποτυχημένη θα μπει ανάλογα με τα πεπραγμένα τους στην Ευρωλίγκα, ίσως ούτε καν από το ποιος εκ των δύο θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Ασφαλώς όμως αυτό δεν σημαίνει ότι κατέβηκαν για τουρισμό στο Ηράκλειο ή πως βλέπουν το τρόπαιο ως… Κυπελλάκι. Μην γελιέστε, αμφότεροι το θέλουν πολύ, ως αδηφάγα κλαμπ με ακόμη πιο… αχόρταγο κοινό.

Η μάχη του Σαββατόβραδου μοιάζει με μια αναμέτρηση μεταξύ δύο ομάδων που βρίσκονται σε διαφορετική «σελίδα». Από τη μία ο Ολυμπιακός, που είναι στο καλύτερο φεγγάρι του στη σεζόν. Έχει βρει ρόλους, χημεία, ισορροπία μεταξύ άμυνας και επίθεσης, λύσεις με προσθήκες σε θέσεις που «πονούσε» και ακόμη και οι ατυχίες με κάποιους τραυματισμούς δεν έχουν διαταράξει τον καλό ρυθμό που έχει από τα τέλη του 2025. Από την άλλη ο Παναθηναϊκός, που στο αντίστοιχο διάστημα περνά τη μεγαλύτερη κρίση του από τότε που επέστρεψε στην κανονικότητα, αναζητεί σταθερότητα, δείχνει ακόμη να ψάχνεται σε ρόλους και προσπαθεί να εντάξει παίκτες, νεόφερτους και μη, μέσα σε κλίμα αμφισβήτησης.



Ας είμαστε ειλικρινείς: Η μία ομάδα, ο Ολυμπιακός, δείχνει αμιγώς αγωνιστικά πιο έτοιμος για την περίσταση και σε καλύτερη κατάσταση, ενώ η άλλη, ο Παναθηναϊκός, μοιάζει να έχει μεγαλύτερη ανάγκη αυτόν τον τίτλο και αυτό το στοιχείο σε τέτοια παιχνίδια πολλές φορές αρκεί για να αντισταθμίσει αγωνιστικές αδυναμίες.

Μην ξεχνάμε πως όλα είναι εύθραυστα στον… κόσμο των «αιωνίων». Τέλη Δεκέμβρη, μόλις 5-6 εβδομάδες πίσω και όχι πριν μήνες, οι όροι του κλάσματος ήταν ανεστραμμένοι, με τον Παναθηναϊκό τότε καβάλα στ’ άλογο, με καλό ρυθμό και διαδοχικές νίκες, ενώ ο Ολυμπιακός είχε προβληματικό πρόσωπο και αρκετή γκρίνια. Συχνά αρκεί μια νίκη ή ήττα στο ντέρμπι για να αλλάξει τα δεδομένα, για άλλους να δώσει αέρα στα πανιά και για άλλους να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου.

Αμιγώς αγωνιστικά, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν την αγωνία με την κατάσταση των ψηλών και το δίλημμα για τα γκαρντ. Ο Μιλουτίνοφ παρά το κάταγμα στον αντίχειρα είχε στην προπόνηση εικόνα παίκτη που θα αγωνιστεί κανονικά. Κι αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα για τον αντίπαλο που δεν έχει 5άρι στα δικά του κυβικά. Η γλώσσα του σώματος πρόδιδε πως περισσότερο… αμφίβολος από τον Σέρβο είναι ο Τζόουνς. Με αυτά και με αυτά, ο τρίτος στην ιεραρχία Χολ μοιάζει πιο έτοιμος από τα τρία 5άρια του ρόστερ, σε μια front line που-πάντως-με όποιο δίδυμο κι αν παραταχθεί μοιάζει να υπερέχει αυτής του Παναθηναϊκού. Όσο για τα γκαρντ, ο Μόρις έδειξε ανέλπιστα έτοιμος για παίκτη που προέρχεται από απραξία 40 ημερών, αλλά ο Νιλικίνα μοιάζει να έχει προβάδισμα, εκτός κι αν γίνει η έκπληξη και «θυσιαστεί» κάποιος εκ των Γουόρντ ή Πίτερς για να μπουν δύο γκαρντ στην εξάδα των ξένων.



Στον Παναθηναϊκό, τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Ο Χέιζ-Ντέιβις πολύ απλά δεν… νοείται να μείνει εκτός εξάδας ξένων. Λόγω του συνδυασμού εμπειρίας, ποιότητας και αντίληψης, λόγω του υψηλού βαθμού προσαρμοστικότητας που έδειξε με μόλις 2-3 προπονήσεις, λόγω της κατάστασης που έδειξε παρά τη φετινή απραξία του στο ΝΒΑ, λόγω και του ματσαρίσματος με τον φορμαρισμένο Βεζένκοφ. Τα προβλήματα τραυματισμών του Ολυμπιακού στο «5» κάνουν λιγότερο… ανησυχητική την αναγκαστική επιλογή να πάνε οι «πράσινοι» με τον Χολμς και τον Μήτογλου ως λύσεις στη θέση. Ταυτόχρονα, παρά την καλή εικόνα του Σορτς στα ματς με Φενέρμπαχτσε και Ηρακλή, το γεγονός ότι η δύναμη πυρός του αντιπάλου είναι από το… «2» και πάνω και όχι στο «1» οδηγεί στο να θυσιαστεί ο βραχύσωμος Αμερικανός. Άλλωστε Γκραντ, Ναν, Όσμαν και Χουάντσο απλώς δεν γίνεται να λείπουν.



Τα σπουδαία έρχονται για τους αιώνιους μετά το Ηράκλειο. Και παρότι το Κύπελλο δεν θα αποτελέσει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας, μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την υπόλοιπη σεζόγια νικητές και ηττημένους.