Το πρωτάθλημα των Λέικερς ήταν απόλυτα δίκαιο και… σωστό. Σε μία λίγκα που ούτως ή άλλως λατρεύει τις ωραίες ιστορίες, σε σημείο που συχνά τις… δημιουργεί η ίδια, η ομάδα του LA κατέκτησε πανάξια τον τίτλο μόλις 259 μέρες μετά την αποφράδα μέρα που ο Κόμπι Μπράιαντ έφευγε από τη ζωή με τραγικό τρόπο. Οι Λέικερς τίμησαν με κάθε τρόπο τον θρύλο τους στις μέρες, εβδομάδες και μήνες που ακολούθησαν, αλλά ένας γεννημένος νικητής σαν τον εκλιπόντα θα νιώθει ακόμη πιο χαρούμενος που οι συνεχιστές του αποδείχτηκαν αντάξιοί του με πράξεις και όχι στα λόγια και μεγαλώνοντας την κληρονομιά που παρέλαβαν.

Οι Χιτ αποτελούν την επιτομή της ομάδας, αλλά οι Λέικερς αποδείχτηκε πως δεν υπολείπονταν σε ομαδική λειτουργία και φυσικά υπερτερούσαν σε ατομική ποιότητα. Η έμφαση στην κλάση των ηγετών τους, Λεμπρόν Τζέιμς και Άντονι Ντέιβις, αδίκησε την αξία του συνόλου και ο συνδυασμός της αξεπέραστης ποιότητας των δύο σούπερ σταρ με ένα εξαιρετικό supporting cast δεν μπορούσε να αποτύχει. Από τη στιγμή που και οι Χιτ εμφανίστηκαν στους τελικούς καραβοτσακισμένοι από τους τραυματισμούς των υπερπολύτιμων Αντεμπάγιο και Ντράγκιτς, η μοίρα τους ήταν προδιαγεγραμμένη. Τα ηρωικά του Μπάτλερ, που ανήλθε δικαίως φέτος στο κορυφαίο επίπεδο leader του ΝΒΑ, απλά έδωσαν μικρή παράταση στη στέψη, και το Μαϊάμι, που αδίκησε την προσπάθειά του στον έκτο τελικό, θα έχει όλο το χρόνο (και το απαραίτητο salary cap) για να επιστρέψει του χρόνου δριμύτερο και να φτάσει ως το τέλος. Αν τους αφήσει ο Λεμπρόν…



Ο «βασιλιάς» σε όλη αυτή τη διαδρομή μεγάλωσε τον προσωπικό του μύθο. Πιστοποίησε πως ο ίδιος αποτελεί τον πιο σύντομο δρόμο για το πρωτάθλημα που θα μπορούσε να πάρει ένα franchise που δεν έχει την υπομονή του rebuilding, φτάνοντας στο τέταρτο δαχτυλίδι του με ισάριθμα βραβεία MVP τελικών. Η επιλογή του να πάει στου παρηκμασμένους Λέικερς το καλοκαίρι του 2018 είχε συνδεθεί από κάποιους βιαστικούς με απόφαση να οδηγηθεί σταδιακά στη συνταξιοδότηση εστιάζοντας πλέον στην καριέρα παραγωγού (ενίοτε και ηθοποιού) στο Hollywood. Κι επειδή «γηράσκω, αεί διδασκόμενος», μετά το περσινό πάθημα που αποδείχτηκε ότι ακόμη κι αυτός αδυνατούσε να αναγεννήσει μόνος του την ομάδα, αναλαμβάνοντας ξανά άτυπα χρέη general manager προσέλκυσε στο πλευρό του τους κατάλληλους παραστάτες.

Ο τύπος που σε δυόμισι μήνες κλείνει τα 36 αλλά εξακολουθεί να έχει δίψα και κορμί… ρούκι έκλεισε στόματα. Κι επειδή κανένας σούπερ σταρ, ακόμη κι αν λέγεται Λεμπρόν ή Τζόρνταν, δεν μπορεί να κερδίσει μόνος του, η πλαισίωσή του από τον κορυφαίο ψηλό του ΝΒΑ, Άντονι Ντέιβις (μάλλον τον καλύτερο παρτενέρ που είχε ποτέ ο Λεμπρόν), αλλά και από παίκτες που πίστεψαν στο πρότζεκτ κάνοντας… σκόντο στο κασέ τους ολοκλήρωσε ιδανικά το παζλ.



Πλάι τους οι δύο σούπερ σταρ είχαν τον Ραζόν Ρόντο που παραδοσιακά ανθίζει στα playoffs, τον ρολίστα πολυτελείας Κεντάβιους Κάλντγουελ-Πόουπ, τον Ντουάιτ Χάουαρντ που κάποτε έφυγε ως αποτυχημένος σταρ από το LA αλλά επέστρεψε ως χαμάλης και πέτυχε, τον λιγότερο ταλαντούχο δίδυμο από τους Μόρις αλλά πλέον πρωταθλητή (σε αντίθεση με τον Μάρκους) Μαρκίφ, τον Κάιλ Κούζμα που ωρίμασε σε αυτή την πορεία πρωταθλητισμού, τον Ντάνι Γκριν που δεν ήταν τυχαία μέλος τόσων πρωταθληματικών ομάδων (κι ας απέτυχε να γίνει για τον Λεμπρόν ό,τι ο Κερ και ο Πάξον στο Game 5), τον αντιτουριστικό πλην όμως ουσιαστικό Άλεξ Καρούζο και όχι μόνο...

Το πρωτάθλημα αυτό, αν και όχι ανάλογα… επικό με εκείνο του 2016, γιγαντώνει την κληρονομιά του Λεμπρόν και ρίχνει ακόμη περισσότερο νερό στο μύλο της συζήτησης για τα περί GOAT. Μια κουβέντα… άδικη, μάλλον ανούσια, αλλά σίγουρα ενδιαφέρουσα. Ο μύθος του Μάικλ Τζόρνταν των 6/6 τελικών και ισάριθμων MVP μοιάζει απίθανο να καταρριφθεί, αλλά αν και μάλλον όχι ο κορυφαίος όλων των εποχών, ο Λεμπρόν αξίζει να αποκαλείται ο καλύτερος της γενιάς του, ίσως ο πιο επιδραστικός ever και πιθανότατα ο κορυφαίος αθλητής όλων των εποχών. Δεν είναι και λίγο, ε;

Μοιάζει, δε, πως για όσο ο ίδιος έχει ακόμη την ίδια κάψα, διατηρείται σε τέτοια εξωπραγματική φυσική κατάσταση και παραμένει άφθαρτος, θα συνεχίσει να διαφεντεύει το ΝΒΑ αφήνοντας τον ανταγωνισμό να ψάχνει τρόπους και... συναστρίες για να τον εκθρονίσουν.

*Την Κυριακή τα λέμε στον ΣΠΟΡ FM, 12:00-14:00, παρέα με τον Παναγιώτη Κεφαλά. Κουβέντα με πολύ μπάσκετ, ρεπορτάζ, ενδιαφέροντες καλεσμένους, κουιζάκια. Όσοι πιστοί της πορτοκαλί, κοπιάστε στην παρέα μας.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του ΣΠΟΡ FM στο youtube