Σα να λέμε, από… Γ’ Εθνική, παίζουμε Τσάμπιονς Λιγκ!
Στο πρώτο μας στούντιο –στριμωγμένο σε ένα μικρό διαμέρισμα 2ου ορόφου- υπήρχε μια ξύλινη, απλή εσωτερική πόρτα. Κάτι το ρικοφόν που είχαμε κολλήσει πάνω της και την «σφήνωνε», κάτι το υπερβολικό «άνοιξε –κλείσε», σε συνδυασμό με την πόρτα της διπλανής τουαλέτας, που δημιουργούσε ρεύμα, το στούντιο του αέρα έμενε ουσιαστικά «εκτεθειμένο»… και εν τέλει «ευάερο». Πάντα, η πόρτα ανοιχτή και όλοι… γνωστοί και άγνωστοι, καλοδεχούμενοι!
Gossip
