«Η καλή Εθνική δεν έχει να φοβηθεί τίποτα», λέγαμε τα προηγούμενα χρόνια. «Από τα δικά μας χέρια περνάει η διάκριση». Για μία φορά, όμως, η κατάσταση αντιστρέφεται –ή τουλάχιστον περιπλέκεται. Τον Σεπτέμβριο στο Βελιγράδι θα εξαρτηθούν πολλά, όχι μόνο από την απόδοση της ελληνικής ομάδας, αλλά και από την απόδοση των αντιπάλων της. Ο όμιλος είναι γεμάτος από ομάδες-αινίγματα. Στις προηγούμενες διοργανώσεις, τόσο η Σλοβενία όσο και η Γαλλία εμφάνισαν σύνολα πολύ κατώτερα από το «άθροισμα των μερών» που τα αποτελούσαν. Και έδωσαν νέες διαστάσεις στην έννοια του «underachieving».
Ειδικά οι Σλοβένοι, αποδείχθηκαν μετρ της πανωλεθρίας, παρά τις σημαντικές ενέσεις ΝΒΑ που δεχόταν ο οργανισμός τους: εκτός 12άδας πρόπερσι στη Σουηδία (όπου πήγαν με προπονητή τον... Σούμποτιτς), εκτός 12άδας και το 2001 στην Τουρκία. Γελάσαμε με την ψυχή μας τότε, αλλά τώρα μπορεί να μας βγει το γέλιο ξινό. Κανείς δεν δικαιούται να καγχάζει βλέποντας το πληθωρικό ταλέντο που είναι συσσωρευμένο στις δύο ομάδες.
Η Σλοβενία παρατάσσει τέσσερις παίκτες με αξιοσημείωτη θητεία σε ομάδες του ΝΒΑ: Νεστέροβιτς, Μπρέζετς, Νάχμπαρ, Ούντριχ. Ακόμη, τον Λάκοβιτς, τον αναγεννημένο Μπετσίροβιτς, τους πολυτάλαντους Λόρμπεκ και Σλόκαρ, τον Γιούρακ. Χημεία χρειάζονται και ομαδικό πνεύμα. Από μπασκετική αξία δεν υστερούν έναντι κανενός. Τη 13άδα συμπληρώνουν ο ξεχασμένος Μίλιτς, ο Γιοξίμοβιτς, ο Μάραβιτς και ο Τσάπιν του... Πανελληνίου. O Σούμποτιτς, επικηρυγμένος από το 2003 στη Σλοβενία, άφησε τη θέση του στον Αλες Πίπαν.
Η Γαλλία έχει κινητήριο άξονα τον πρωταθλητή με τους Σπερς Τόνι Πάρκερ και δύο ακόμα «πενταδάτους» νεαρούς από το ΝΒΑ, τον Πιετρίς των Ουόριος και τον Ντιό, ο οποίος μόλις δόθηκε από την Ατλάντα στους Σανς. Και στρατηγό, μαντέψτε ποιον. Τον... Ριγκοντό! Περνάει δεύτερη νιότη ο... Αντωνάκης. Στη διάθεση του Κλοντ Μπεργκό είναι ακόμη οι έμπειροι Ντιγκμπέ, Ζιλιάν, ο φέρελπις Ζελαμπάλ της Ρεάλ, οι άγνωστοι Φουτό, Ντιαρά, Μασίνγκ, Μαρκί, Σμιτ και ο Ζιφά του... Ιωνικού.
Ούτε η Βοσνία/Ερζεγοβίνη είναι του πεταματού. Δεν έχει πια τον Νέναντ Μάρκοβιτς, ούτε τον Μουγεζίνοβιτς, αλλά απέκτησε «πρώτο βιολί» ποιότητας στο πρόσωπο του Αμερικανού Ντόμερκαντ (της Εφες Πίλσεν). Στην Αττάλεια, αν θυμάστε, κόντεψαν να μας νικήσουν τα «παιδιά του πολέμου». Και εδώ υπάρχει παίκτης του Πανελληνίου, ο Κράσιτς! Δίπλα του οι Χούκιτς, Μπαϊράμοβιτς, Τελέτοβιτς, Οβτσίνα και οι γνωστοί Μρσιτς, Ραντόγεβιτς.
Δεν είναι λοιπόν και τόσο ευνοϊκή όσο μας φάνηκε αρχικά η κλήρωση. Υπενθυμίζω ότι ο πρώτος κάθε ομίλου προκρίνεται απευθείας στα προημιτελικά, ενώ οι 2οι και οι 3οι από τα τέσσερα γκρουπ βγάζουν τα μάτια τους μεταξύ τους σε αγώνες μπαράζ. Συνεπώς, η Εθνική μπορεί να προχωρήσει στα προημιτελικά ακόμα κι αν κάνει δύο ήττες στον πρώτο γύρο. Τότε τερματίζει 3η στον όμιλό της και διασταυρώνεται σε «όλα ή τίποτα» αναμέτρηση με τον 2ο του Δ' Ομίλου, στον οποίο μετέχουν Σερβία, Ισπανία, Λετονία (και η 16η ομάδα που προκύπτει από το προκριματικό τουρνουά αυτών των ημερών).
«Ολα ή τίποτα» σε 40 λεπτά αγώνα απέναντι στη χωρίς Γκασόλ και χωρίς Λόπεθ Ισπανία; Μπορώ να σκεφτώ και πιο δυσοίωνα σενάρια. Αλλωστε, εάν δεν μπορούμε να νικήσουμε ούτε τη Σλοβενία ούτε τη Γαλλία ούτε την Ισπανία σε ένα τουρνουά 10 ημερών, διάολε, δεν έχουμε δικαίωμα να κοιτάζουμε ψηλά!
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
