Δεν έτυχε, πέτυχε ο Ζαγοράκης

Η επιτυχία του Θόδωρου Ζαγοράκη δεν εξαντλείται σε κάποια μεγάλα αποτελέσματα σε Ελλάδα και Ευρώπη ή σε κάποια βαριά ονόματα που έφερε στην Τούμπα.

Ο πρώην πια πρόεδρος του ΠΑΟΚ, μάζεψε ξανά τον κόσμο στο γήπεδο και με τα καλά του και τα κακά του, έβγαλε τον «Δικέφαλο του Βορρά» από την ανυποληψία των προηγούμενων χρόνων. Και όλα αυτά δεν ήταν προϊόν τύχης, αλλά ικανότητας και σκληρής δουλειάς.

Ο «Ζαγόρ» αναδείχθηκε από τον ΠΑΟΚ, «δέθηκε» όσο λίγοι με την εξέδρα και στη «δύση» της καριέρας του επέστρεψε για να συμβάλει όπως μπορεί στο να επουλωθεί το πληγωμένο γόητρο του συλλόγου που πέρασε τα πάνδεινα στα χέρια ανθρώπων που ήθελαν μόνο να αποκομίσουν κέρδος από αυτόν και τίποτα περισσότερο.

Το 2007 ηγήθηκε μια τεράστιας προσπάθειας, που αγκαλιάστηκε από την πρώτη στιγμή από τον κόσμο που έψαχνε καιρό έναν αληθινό ηγέτη, με μοναδικό γνώμονα το καλό του ΠΑΟΚ και μόνον αυτό. Η φυσιογνωμία του συσπείρωσε τον κόσμο και από εκεί που η Τούμπα παρουσίαζε σημάδια εγκατάλειψης, δεν έφτανε για να χωρέσει τον λαό του δημοφιλέστερου συλλόγου στην Βόρεια Ελλάδα που δίψαγε για μια διάκριση.

Από τότε μέχρι και σήμερα με ένα διάλειμμα λόγω της αποχώρησής του επικαλούμενος προσωπικούς λόγους τα κατάφερε. Διότι ένας τίτλος μπορεί να μην ήρθε, αλλά ποιος αμφισβητεί ότι ο ΠΑΟΚ δεν αποτελεί ξανά ένα από τα βαριά χαρτιά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Με πικ του την δεύτερη θέση, συνεχόμενες εξόδους στην Ευρώπη και εξαιρετικά αποτελέσματα εντός και εκτός των συνόρων.

Και φυσικά αφήνει μεγάλη παρακαταθήκη τις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στην περιοχή της Νέας Μεσημβρίας και ένα στρωτό πλάνο για την επίτευξη της οικονομικής εξυγίανσης του ΠΑΟΚ. Ένας βραχνάς χρόνων από αμαρτίες του παρελθόντος… Πλέον, περνάει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και εκείνος που αναλαμβάνει να σηκώσει το φορτίο είναι ο Ζήσης Βρύζας.