Με αναγνωρίζετε και ας έλειπα καιρό...

«Δε μ’ αναγνωρίζετε γιατί έλειπα καιρό, τα δάκρυά μου δε σας λένε κάτι. Λοιπόν, διηγηθείτε μου τι έγινε εδώ, να βρω ξανά του νήματος την άκρη». Αυτοί είναι οι στίχοι με τους οποίους ξεκινά το γνωστό τραγούδι «San Michele» του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Αρκετοί θεωρούσαν πως η επιστροφή του Ματίας Λεσόρ στην ενεργό δράση ενδεχομένως θα συνοδευόταν με ανάλογο συναίσθημα. Από την πρώτη στιγμή που έκανε την εμφάνισή του, όμως, ο Γάλλος σέντερ έδειξε πως δεν είχε διάθεση για κάτι τέτοιο.

Σαν μικρό παιδί που έχει την ευκαιρία να «παίξει» ξανά μετά από τιμωρία, ο διεθνής ψηλός βγήκε στον αγωνιστικό χώρο του «Telekom Center Athens» μπροστά στην οικογένειά του και έδειξε μονομιάς τα στοιχεία που μπορεί να προσφέρει στον Παναθηναϊκό. Η απαράμιλλη ενέργειά του, η ξεχωριστή επικοινωνία του με τον κόσμο, αλλά και η θετική αύρα που φέρνει και μόνο με την παρουσία του, αρκούν για να δώσουν πνοή σε μία ομάδα που τη χρειάζεται επειγόντως.

Η συνεισφορά του, ωστόσο, δεν είναι μόνο πνευματική, αλλά και αγωνιστική. Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα έβαλε στην πλάτη του τον Μόουζες Ράιτ και τον πήγε μέχρι το καλάθι, με τρόπο που δεν έχουμε δει από κανέναν ψηλό του «τριφυλλιού» φέτος. Στη δεύτερη, έπαιξε άψογα το pick and roll με τον Κέντρικ Ναν και κρεμάστηκε από το αντίπαλο καλάθι, σαν να μην πέρασε ούτε δευτερόλεπτο από τη συγκλονιστική ατυχία του τον Δεκέμβρη του 2024. Όσο του έφταναν οι ανάσες, μπόρεσε να βγει στα hedge-out και να επιστρέψει εγκαίρως στη θέση του, κάτι που μοιάζει με... χαμένη τέχνη στον φετινό Παναθηναϊκό.



Το σημαντικότερο είναι όμως ότι έδειξε άφοβος παρά τη μακροχρόνια απουσία του, μπαίνοντας διαρκώς σε μάχες σώμα με σώμα χωρίς ενδοιασμούς. Κι αν ακόμη του λείπει αγωνιστικός ρυθμός, κάτι που έγινε φανερό από την έλλειψη αναπνοών όσο περνούσε η ώρα, αυτό το πρόβλημα θα λυθεί στη συνέχεια. Ακόμη και αν έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει, με αυτή την παρουσία μοιάζει ήδη το καλύτερο πεντάρι του Παναθηναϊκού. Κάτι που λέει, φυσικά, πολλά και για τα υπόλοιπα...

Βέβαια, ο Λεσόρ δεν ήταν ο μοναδικός παίκτης του «επτάστερου» που επέστρεψε. To ίδιο μπορεί να ισχυριστεί κανείς και για τον Τζέντι Όσμαν, που έκανε με διαφορά το καλύτερό του παιχνίδι μέσα στο 2026, πιάνοντας μετά από καιρό τα υψηλά στάνταρ που όλοι γνωρίζουμε πως μπορεί να φτάσει. Πέρα από τους 24 πόντους του και τους 36 βαθμούς αξιολόγησης, το νούμερο-κλειδί είναι οι 10 πόντοι που έβαλε στο ανοιχτό γήπεδο, δίνοντας στον Παναθηναϊκό εύκολο σκοράρισμα στο τρανζίσιον.

Από τους υπόλοιπους, ο Κέντρικ Ναν έβαλε 22 πόντους, όμως η αλήθεια είναι ότι αρκετές φορές υπέπεσε σε κατάχρηση της ντρίμπλας ή είδε την μπάλα να κολλάει στα χέρια του. Το 35,5% των κατοχών που χρησιμοποίησε όσο βρέθηκε στο glass floor είναι ένα πολύ υψηλό ποσοστό, κάτι που δείχνει ότι δεν βοηθήθηκε και ιδιαίτερα από τους υπόλοιπους περιφερειακούς της ομάδας του, με εξαίρεση την «αναλαμπή» του Κώστα Σλούκα στα τέλη του τρίτου δεκαλέπτου, όταν και σκόραρε 8 συνεχόμενους πόντους.

Με αυτούς τους πρωταγωνιστές, ο Παναθηναϊκός πήρε ένα πολύτιμο ροζ φύλλο απέναντι σε έναν άμεσο βαθμολογικό ανταγωνιστή του. Το σημαντικότερο, όμως, είναι η διαχείριση από εδώ και πέρα. Οι «πράσινοι» δεν πρέπει να πέσουν ξανά στην παγίδα του περίφημου «turning point» και να πιστέψουν πως αυτή η νίκη, σε συνδυασμό με την επιστροφή του Λεσόρ, θα λύσει όλα τους τα προβλήματα ως διά μαγείας.

Αυτό που χρειάζεται πρωτίστως είναι να επικεντρωθούν ο Αταμάν και οι παίκτες του στους «τελικούς» που ακολουθούν, χωρίς μεγάλα λόγια ή υποσχέσεις. Πρώτος στόχος πρέπει να είναι η βελτίωση της εικόνας και του πλασαρίσματος του Παναθηναϊκού στην τελική ευθεία της κανονικής περιόδου, όχι μέσα από θεωρίες για σημεία καμπής ή ξαφνικά γυρίσματα του διακόπτη, αλλά μέσα από τη συνέπεια.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube