Στους τελικούς, οι λεπτομέρειες γράφουν την ιστορία, αλλά τα κίνητρα τη διαμορφώνουν. Όλοι θυμούνται το γκολ του Ματ Ντάρμπισιρ στο 90+6' που έστειλε στην παράταση τον καλύτερο τελικό Κυπέλλου όλων των εποχών ανάμεσα σε ΑΕΚ και Ολυμπιακό, ή τη βολίδα του Λέτο που χάρισε το νταμπλ στον Παναθηναϊκό κόντρα στον Άρη. Ωστόσο, πριν από αυτά, υπάρχει κάτι το οποίο δεν μνημονεύεται, αλλά είναι πιο καθοριστικό και αφορά τους λόγους που παίζεις έναν τελικό.
Γιατί οι δύο φιναλίστ στο Πανθεσσαλικό Στάδιο μπαίνουν στο γήπεδο με κοινή αφετηρία την κατάκτηση του Κυπέλλου, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Ο ΠΑΟΚ μπαίνει με την πίεση και την υποχρέωση να... σώσει μια σεζόν που δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε. Από την άλλη, ο ΟΦΗ μπαίνει με τη δίψα της υπέρβασης.
Με την ΑΕΚ στο +8 και το πρωτάθλημα να έχει ουσιαστικά απομακρυνθεί, ο Δικέφαλος κινδυνεύει να ολοκληρώσει τη χρονιά των 100 χρόνων άτιτλος. Για αυτό και το Κύπελλο έχει μετατραπεί σε σημείο ισορροπίας, έτσι ώστε να μην θεωρηθεί η σεζόν αποτυχημένη, χωρίς φυσικά να λησμονούνται όλα αυτά που έχει «τραβήξει» φέτος ο σύλλογος.
Υπάρχει, βεβαίως, και η πρακτική διάσταση. Σε ένα σενάριο όπου ο ΠΑΟΚ ολοκληρώσει τη σεζόν στην τρίτη θέση, η κατάκτηση του τροπαίου θα στερήσει από τον ΟΦΗ το καλό εισιτήριο στο Europa League και θα ανοίξει έναν πιο βατό ευρωπαϊκό δρόμο για τον ίδιο, με συμμετοχή στα playoffs και εξασφαλισμένη παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Επομένως, μια ενδεχόμενη κατάκτηση δεν θα διαγράψει φυσικά τα κακώς κείμενα της σεζόν, αλλά θα δώσει αφενός κατεύθυνση σε όσα θα ακολουθήσουν και αφετέρου θα αφαιρέσει αρκετό άγχος από την ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου ενόψει των αγώνων με τον Ολυμπιακό και τον στόχο της 2ης θέσης.
Στον αντίποδα, ο ΟΦΗ προσεγγίζει τον τελικό από μια εντελώς διαφορετική αφετηρία. Δεν βλέπει το Κύπελλο ως έναν τρόπο για να ισορροπήσει τη χρονιά του, αλλά για να την υπερβεί. Για αυτό και η δεύτερη διαδοχική του παρουσία σε τελικό αντιμετωπίζεται ως βήμα πριν την ολοκλήρωση, αφού αποτελεί επιβεβαίωση της προόδου της ομάδας από τη στιγμή που ανέλαβε τις τύχες της ο Μιχάλης Μπούσης.
Μάλιστα, για τους Κρητικούς, το μεγάλο γεγονός θα έπεται του τελικού. Θα είναι οι πανηγυρισμοί που θα ακολουθήσουν στην Κρήτη. Η περηφάνεια και η συγκίνηση, που φυσικά υπάρχουν εκ των προτέρων. Άλλωστε, ο μικρός φίλαθλος του ΟΦΗ που βάζει τα κλάματα τη στιγμή που ο πατέρας του τού κάνει δώρο το εισιτήριο για τον τελικό, αντικατοπτρίζει πλήρως το διακύβευμα.
Εκτός των άλλων, ενδεχόμενη κατάκτηση θα αποτελέσει για τον ΟΦΗ την επιστροφή του σε μια ευρωπαϊκή πραγματικότητα που έχει να βιώσει πάνω από δύο δεκαετίες. Είναι η δυνατότητα να ξαναγράψει ευρωπαϊκές στιγμές όπως εκείνη η νίκη απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης το 1993, αφού ο κάτοχος του Κυπέλλου έχει εξασφαλισμένο ευρωπαϊκό εισιτήριο. Η προοπτική, επομένως, είναι τεράστια για την ομάδα του Χρήστου Κόντη, η οποία μπορεί εν μια νυκτί να γιγαντωθεί.
Δύο κόσμοι, λοιπόν, συναντιούνται στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, με τον ΠΑΟΚ να αναζητά την κατάκτηση του τροπαίου για να θωρακίσει το παρόν και να οργανώσει το αύριο, την ώρα που ο ΟΦΗ έχει την ευκαιρία να δώσει υπόσταση σε ένα όνειρο και να αναγεννηθεί. Για αυτό και για τον ΠΑΟΚ το τρόπαιο είναι ανάγκη, ενώ για τον ΟΦΗ πεπρωμένο. ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube