Δεν έστρωσε το δρόμο η ΑΕΚ μέχρι το 60' και μοιραία ηττήθηκε

Πολλές φορές, υπάρχουν ορισμένα κλισέ, ειδικά σε βραδιές που το αποτέλεσμα δεν είναι καλό, για τις ελληνικές ομάδες, που προσπαθούν να γλυκάνουν την πραγματικότητα. Ναι, υπάρχει τεράστια απερισκεψία από την πλευρά του Γιόβιτς στη φάση της αλλαγής, όπου η ΑΕΚ υποχρεώνεται να παίξει με δέκα παίκτες, επειδή ο Σέρβος άργησε να βγει. Θυμίζω ότι το ίδιο συνέβη την Κυριακή στο ντέρμπι αιωνίων με τον Ολυμπιακό να παίζει με εννιά για ένα λεπτό, αφού είχε και αποβολή. Αλλά μόλις συνέβη, αυτόματα η σκέψη που ήρθε στο μυαλό μου είναι ότι θα το πληρώσει. Δεν μπορούσα βέβαια να φανταστώ, ότι στην φάση αυτή και ο Μπρινιόλι, θα είχε την χειρότερη δυνατή αντίδραση. Ωστόσο, θα πρέπει κανείς, να διαπιστώσει τι έχει συμβεί μετά το 55-60', όταν μετά τη φάση του φάουλ του Μαρίν που βγάζει ο Ουκρανός πορτιέρε και στην ίδια φάση, τον Μουκουντί που πιάνει κεφαλιά από το κόρνερ, η ΑΕΚ σταδιακά χάνει μέτρα.

Ο Βιτάλις χάνει μπάλες, ο Ρότα είναι ολοφάνερο πως έχει κουραστεί, ο Μαρίν και ο Μάγερ είναι φορτωμένοι με κάρτες και ο Κοϊτά, έχει σιγά σιγά κοπιάσει πάρα πολύ. Στους τέσσερις πλην του Μαγυάρου, συνοψίζονται και οι ποδοσφαιριστές που απέδειξαν απόψε, ότι είναι για να παίζουν σε αυτό το επίπεδο. Ή αν θέλετε απόψε οι υπόλοιποι απ' όσους ξεκίνησαν δεν μπόρεσαν να το αποδείξουν. Κι όσοι αναφέρουν πως ίσως αδικείται ο Πήλιος από μια τέτοια κουβέντα, θα πάω στις αντιδράσεις του συνολικά, όχι μόνο στην πάσα του Γιόβιτς, όπου χάνει την ευκαιρία, αλλά δεν είμαι βέβαιος, αν υπάρχει ή όχι οφσάιντ, αλλά και σε πολλές αμυντικές του αντιδράσεις, που δεν ήταν οι δέουσες. Η ΑΕΚ λοιπόν, χάνει γιατί δεν μπορεί να έχει σε καλή βραδιά, παραπάνω ποδοσφαιριστές, απ΄όσους ήταν σε μέτρια ή κακή. Στα δικά μου μάτια, είναι ξεκάθαρο ποιοί μπορούν και ποιοί δεν μπορούν να σταθούν σε αυτό το επίπεδο. Αλλά πέρα απ' αυτό, δεν υπάρχει και η έγκαιρη βοήθεια από τον πάγκο.



Το ματς φωνάζει πως μετά τη μία ώρα αγώνα, ναι μην η ΑΕΚ, δεν δέχεται τη μεγάλη απειλή, αλλά είναι φανερό, ότι και λόγω του χτυπήματος που είχε ο Μαρίν στον ώμο και της κόπωσης που είχε ο Βιτάλις και της αδυναμίας του Μάγερ, που πλέον έχει κουραστεί, ότι αρχίζουν και φτάνουν έξω από την περιοχή της Ένωσης, πολύ πιο εύκολα οι Ουκρανοί. Ναι μεν, δεν έρχεται κάποια φάση για να ανησυχήσεις ιδιαίτερα, αλλά είναι ολοφάνερο, πως αρχίζεις και χάνεις σημαντικά μέτρα στο γήπεδο. Ναι έρχονται ο Γκατσίνοβιτς και ο Ζοάο Μάριο στο γήπεδο, προκειμένου να σε βοηθήσουν, αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Τολμώ να γράψω μάλιστα, πως σε αυτό το σετ αλλαγών, εκείνος εκείνος που χρειαζόταν επειγόντως να μπει στο γήπεδο, ίσως ήταν παραπάνω ο Κάιρινεν και λιγότερο ο Γκατσίνοβιτς. Γιατί εκεί χρειάζονται δύο ποδοσφαιριστές να μπουν στο κέντρο και ας αφαιρεθεί ένας επιθετικός, από τη στιγμή που είναι ολοφάνερο πως έχεις χάσει μέτρα στο γήπεδο.



Το τερέν στο Champions League, είναι το αυστηρότερο που μπορεί να υπάρξει. Ναι η ΑΕΚ μετά το δικό της γκολ, με τον Μάγερ, είχε δύο στιγμές, να βρει την σαστισμένη Σαχτάρ να της βάλει ένα 2ο γκολ, και να έχει βάλει βάσεις για θρίαμβο, από το 1ο μέρος. Όμως αυτό δεν συνέβη και από τη στιγμή που ήρθε η φάση αυτού του πέναλτι, όπου δεν είμαι βέβαιος, αν θα δινόταν, αν γινόταν αντίστοιχα στην άλλη περιοχή για όποιον λόγο και αν αποφάσισαν τελικά πως έδωσαν πέναλτι.

Γενικά η διαχείριση του Άγγλου ρέφερι, ήταν άνιση, ειδικά στο πειθαρχικό έλεγχο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η ήττα της ΑΕΚ, ήρθε αποκλειστικά εξαιτίας της διαιτησίας ή κυρίως λόγω αυτής. Η Ένωση έχει περιορισμένες ποιοτικές επιλογές και αυτή τη στιγμή, το πώς ο Νίκολιτς θα διαχειριστεί ένα έτσι και αλλιώς επιβαρυμένο ρόστερ και στη συνέχεια, σε όλες τις διοργανώσεις, είναι μεγαλύτερο στοίχημα και από την ίδια τη συνολική παρουσία της ομάδας.

Υ.Γ. Για την αποψινή ήττα δεν φταίει ο Γιόβιτς, ή αποκλειστικά αυτός, αλλά ο Νίκολιτς θα έπρεπε να κάνει μια αποφασιστική συζήτηση μαζί του για το αν ειδικά σε τέτοιας έντασης παιχνίδια, μπορεί η ομάδα να αντέξει αυτή την ποσότητα προσπάθειας από τον Σέρβο.