Καμπανάκι για την ΑΕΚ ωστε μην ζήσει ξανά 2018-19 και 2023-24

Όχι ότι δεν είχαμε πάρει μια ιδέα στα περισσότερα φιλικά, ούτε και από τα περσινά παιχνίδια σε έναν μεγάλο βαθμό της σεζόν. Όμως η κατάκτηση του τίτλου, που οδήγησε την ΑΕΚ στην κορυφή, όπως και η αμυντική της απόδοση στα πλέι οφ, είναι πιθανό να άφησαν μια λανθασμένη εντύπωση. Η διατήρηση της κορυφής απαιτεί σοβαρή αναβάθμιση. Όπως και η αύξηση του βαθμού δυσκολίας και των απαιτήσεων στη νέα περίοδο. Γιατί φέτος η Ένωση δεν θα παίξει σίγουρα στο Κόνφερενς. Θα παίξει στην Ευρώπη, είτε στο Champions League ή στο Europa League. Κι εκεί τα λάθη, δεν συγχωρούνται. Όπως αποδείχτηκε και όταν η ΑΕΚ για ένα ημίχρονο, στο Βαγιεκας, δεν μπορούσε να έχει τον έναν από τους δύο πυλώνες στο κέντρο της.

Πριν πάμε παρακάτω, να σημειώσουμε ότι, ενόψει του αγώνα της Σόφιας, δεν μπορεί να διορθωθεί κάτι. Η ομάδα θα πάει να παίξει με αυτούς που έχει, εξαιρουμένου του Βιτάλις. Το πρώτο λοιπόν είναι αυτό. Το δεύτερο είναι ότι καμία ομάδα που φτάνει στα πρόθυρα να μπει στη League Phase του Champions League, δεν μπορεί να είναι ή να χαρακτηρίζεται σαν βατος αντίπαλος. Ειδικά όταν στον δρόμο της έχει ήδη αποκλείσει τρεις αντιπάλους. Θα είχα την ίδια εκτίμηση ακόμα και αν η ΑΕΚ είχε επικρατήσει κόντρα στην ομάδα του Κοντή , ακόμα και με ένα άνετο σκορ. Υπάρχουν μόνον ωραία ταξίδια. Το αν μια κλήρωση είναι καλή ή κακή αποδεικνύεται μετά το τέλος των αναμετρήσεων. Το ζητούμενο είναι τι θα συμβεί μετά τα ματς με τους Βούλγαρους. Όπου είτε προκριθεί, είτε αποκλειστεί, χρειάζεται όχι μια-δυο, αλλά τουλάχιστον τρεις-τέσσερις, πολύ ποιοτικές, προσθήκες.

Από εκεί και μετά τα πράγματα είναι πολύ απλά στη φάση της συνειδητοποίησης. Η ΑΕΚ εδώ και καιρό συνεχίζει να αγνοεί την ποιοτική αναβάθμιση των άκρων της στην άμυνα.. Όχι φυσικά δεν φταίνε ο Ροτα και ο Πηλιος, εξαιτίας του ότι για τον πρώτο δεν έρχεται ένας τουλάχιστον ισάξιος αντικαταστάτης ή κάποιος καλύτερος. Ή δεν φταίει ο δεύτερος που έρχεται εδώ και καιρό ,κάποιος καλύτερος του. Για τον 2ο τα λεγόμενα του όμως μετά την. ανανέωση του, δείχνουν ότι δεν έχει εξαλειφθεί η νοοτροπία πως δεν αποτελεί αντίπαλο του, ώστε να τον πικάρει, το κομμάτι του κόσμου, που απαιτεί κάτι καλύτερο. Η ΑΕΚ επιπλέον δεν παίρνει έναν παίκτη , που θα βάλει δύσκολα στον Μουκουντι. Θυμάμαι ακόμα, γιατί δεν πέρασε καιρός, η δήλωση του Νίκολιτς, για το ότι κάποιοι, θεωρούν δεδομένη την παρουσία τους στην ενδεκάδα. "Κάποιοι είναι άνετοι γιατί δεν υπάρχει ανταγωνισμός στη θέση τους" είπε ο Σέρβος μετά το φιλικό ματς με την Φίτεσε. Μέσα σε όλα αυτά βάλτε ότι ακόμα η ΑΕΚ δεν έχει πάρει έναν παίκτη, ή για την ακρίβεια, δεν έχει πάρει ακόμα εκείνον που θα της δίνει την απόλυτη ασφάλεια μπροστά από την άμυνα της. Γιατί σε μια ομάδα, ακόμα και από τον πάγκο να έρχεται, ένας τέτοιος παίκτης είναι απαραίτητος. Κι επειδή φέτος οι αντίπαλοι δεν θα είναι ούτε επιπέδου Conference, αλλά επειδή ακόμα και στο εγχώριο πρωτάθλημα,. Ένα πρωτάθλημα που οι ανταγωνιστές θα θέλουν να σου αφαιρέσουν τα σκήπτρα,.ενώ οι μικρές ομάδες, θα είναι βελτιωμένες ώστε να σου κάνουν ζημιές. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να καμουφλάρεις πάντα ελλείψεις με τα κάποια τρικ.

Η ουσία είναι πολύ απλή. Είναι στο χέρι του Μάριου Ηλιοπούλου πρώτα, μετά του Ριμπαλτα και ύστερα του Νίκολιτς, η ΑΕΚ να μην μείνει στις δάφνες της προηγούμενης πρωταθληματικης σεζόν, όπως συνέβη το 2018, όταν έκανε να συνέλθει τέσσερα χρόνια και άλλα δύο, μετά το νταμπλ του 2023. Όχι κανείς δεν σου εξασφαλίζει ότι θα πάρεις και πάλι τον τίτλο. Όμως είναι απαραίτητο να εξελισσεσαι σαν ομάδα. Τα παραδείγματα προς αποφυγή πολλά και από την ίδια την ΑΕΚ στο παρελθόν, αλλά και από άλλες περιπτώσεις του εγχώριου ανταγωνισμού...