Το να δεχτείς πέντε τέρματα από την Μάντσεστερ Σίτι, είτε εκτός, είτε εντός έδρας, δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις φυσιολογικό, εξαιτίας της βαρύτητας που έχει μια τέτοια ήττα επειδή οι Έλληνες οπαδοί, ανεξαρτήτως ομάδας, δεν μπορούν να το χωνέψουν. Προφανώς, γιατί στον παραλογισμό τους και όχι αν το σκεφτούν λογικά, οι ομάδες τους είναι κάτι ανάμεσα σε… Μπαρτσελόνα και ΠΣΖ. Η πραγματικότητα υποδεικνύει με βάση την τεράστια διαφορά ποιότητας που υπάρχει, ότι είναι πολύ πιθανό να συμβεί, αν όχι το πιθανότερο. Η συντριβή, δεν παύει να είναι συντριβή και αυτό δεν χρυσώνει το χάπι με κανέναν τρόπο. Αλλά αυτή είναι ρεαλιστικά και η απόσταση από αυτές τις ομάδες. Δεν το γράφω επειδή είναι η ΑΕΚ. Άλλωστε και πέρσι, ο Ολυμπιακός, μετά τη βαριά ηττα από την Μπαρτσελόνα, κατάφερε να σηκώσει κεφάλι και να πάει τελικά στην ενδιάμεση φάση. Όμως δεν είναι αυτό το αντικείμενο απόψε.
Η επιλογή της 11άδας από τον Μάρκο Νίκολιτς, είχε δεδομένα τεράστιο ρίσκο και ήταν πάρα πολύ πιθανό η βραδιά να στράβωνε από νωρίς. Φυσικά η ΑΕΚ δεν πήρε τον Ζοάο Μάριο για να αγωνίζεται σε τέτοιες βραδιές βασικός, είναι γνωστό πως με τους δύο φορ μπροστά, αυτοί που μένουν να μαρκάρουν είναι λιγότεροι. Είναι πολύ λογικό οι ακραίοι μπακ, να εκτεθούν μη έχοντας την κατάλληλη κάλυψη από τους μπροστινούς, είναι φυσικό επακόλουθο ένας ποδοσφαιριστής που μόνο με την Ένωση ως σύλλογο, τους τελευταίους 15 μήνες σχεδόν, έχει δώσει 60 ματς, σχεδόν όλα, βασικός και αναντικατάστατος, κάποια στιγμή να μην αντέξει και αναφέρομαι στον Μαρίν. Όλα αυτά είναι απόλυτα λογικό. Το μη λογικό, δεν είναι ότι χρησιμοποιήθηκε απόψε ο Αριάγκα, αλλά το γεγονός ότι τον έριξες να παίξει σε ένα τέτοιο παιχνίδι, δίχως πριν να έχει πάρει ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής, που να μπορείς να κρίνεις ότι θα σταθεί σε τέτοιο ματς.
Εξαιτίας όλων αυτών των λεπτομερειών που περιγράφω παραπάνω, θεωρώ πως η επιλογή της ενδεκάδας, δεν έγινε με γνώμονα να ρισκάρουμε, να πάρουμε κάτι ουσιαστικό, αλλά για να γίνει διαχείριση δυνάμεων και καταμερισμού χρόνου, ενόψει της συνέχειας. Όσο κυνικό και μη ανεκτό ίσως από μεγάλη μερίδα του κόσμου, να φανεί αυτό, στη δική μου συνείδηση, αυτή μοιάζει σαν λογική εξήγηση. Γιατί αλλιώς, δεν μπορεί να αποτελέσει μια λογική επιλογή, μια ενδεκάδα με τεράστια ρίσκα και μόνον δύο χαφ και επιθετικούς που δεν θα μπορούσαν ποτέ, σε μια λογική ενός παιχνιδιού που θες να χτυπήσεις θεωρητικά μια άμυνα που παίζει ψηλά, να την πετύχεις μπόσικη στο χώρο. Ακόμα όμως και είχε προηγηθεί η ΑΕΚ νωρίς, θεωρώ πως δύσκολα η κατάληξη και το εύρος της ήττας θα ήταν πολύ πιο περιορισμένο. Γιατί δεν υπάρχει ούτε το μάτι που γυαλίζει, ούτε η φρεσκάδα, ούτε οι αντοχές αυτή τη στιγμή. Γι’ αυτόν τον λόγο, είπα και πριν το ματς στο σύντομο σχόλιο μου πως το ματς σχεδιάζεται για δύο ημίχρονα. Είχε μια λογική, αν υπήρχε καν στρατηγική σε αυτό το ματς, να βάλουμε μια ομάδα που ίσως σημείωνε κάποιο γκολ στο πρώτο μέρος, για να πάρουμε κάτι στο 2ο αν ήμασταν μέσα στο παιχνίδι με πιο φρέσκους παίκτες. Ακόμα και με τη μείωση του σκορ, αυτό δεν ήταν εφικτό, γιατί μόλις η Σίτι πάτησε το γκάζι, το σκορ βάρυνε πολύ.
Θεωρώ πως είναι τζάμπα κατανάλωση νεύρων να εκνευριστεί κάποιος φίλαθλος ή οπαδός της Ένωσης απόψε. Απλά αυτό είναι το αποτέλεσμα, ενός ρόστερ που είναι πολύ περιορισμένο αριθμητικά και ποιοτικά έχει πολλές ατέλειες και δεν βρίσκεται σε βαθμό που να είναι αντιπροσωπευτικός για το επίπεδο του Champions League. Aυτό συνέβη λόγω των καλοκαιρινών αστοχιών σε μεταγραφές που έγιναν και εξαιτίας εκείνων που δεν έγιναν. Για παράδειγμα η περίπτωση του Ρότα, μου θυμίζει εκείνη του Χατζισαφί που ίσως είχαν κάποιοι την εντύπωση ότι μετά την μαγική χρονιά που έκανε στο νταμπλ του 2023, ο Ιρανός θα μπορούσε να ανταποκριθεί και στην επόμενη. Στην περίπτωση του Ρότα μιλάμε για έναν παίκτη που παίζει ασταμάτητα και περιμένουν να κάνει την ίδια χρονιά. Το ίδιο είναι πολύ πιθανό να συμβεί και με άλλους παίκτες που μοιάζουν να μην έχουν αλλαγή, όπως ο Ρουμάνος ή όπως οι κεντρικοί αμυντικοί.
Καταλήγουμε λοιπόν στο πλέον ανησυχητικό από την ίδια την ήττα για την ΑΕΚ. Η Ένωση, έχει να δώσει ακόμα τρία ματς για το Τσάμπιονς Λιγκ μέχρι να βγει ημερολογιακά ο χρόνος (θα έχει και δύο μετά τον Γενάρη) και έχει μπροστά της ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα για πρωτάθλημα και Κύπελλο. Κάτι που με την κατάσταση στην οποία μοιάζει να βρίσκεται το ρόστερ αυτή τη στιγμή, μοιάζει με…βουνό και με πολλούς παίκτες από τα ατού της, να μοιάζουν ήδη από την εκκίνηση της χρονιάς πολύ επιβαρυμένοι. Άρα αυτό που θα πρέπει να απασχολεί τους φίλους της Ένωσης, δεν είναι το αποτέλεσμα του αγώνα με τη Σίτι, αλλά το πώς θα βρει την ΑΕΚ η χειμερινή διακοπή και με ποιους στόχους να μην έχουν δυσκολέψει σε μεγάλο βαθμό.
Επίσης ο Μάρκο Νίκολιτς, όπως πιστώθηκε την περσινή θριαμβευτική σεζόν, μαζί με τον Ριμπάλτα, οφείλει φέτος να δει την αλήθεια κατάματα και να συνειδητοποιήσει πως ακόμα και αν οι επιλογές που έκαναν με τον Καταλανό, δεν βγήκαν, δεν μπορεί να μην εμπιστεύεται εκείνους που ήρθαν καθόλου. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, αν το βάρος εξακολουθήσει να πέφτει στους περσινούς πρωταγωνιστές η καθίζηση θα είναι ολοκληρωτική πολύ σύντομα, σε όλα τα μέτωπα. Ακόμα και αν αυτός ήταν ένας λόγος που τον ώθησαν σε κάποιες παράξενες επιλογές στο Έτιχαντ, είναι πιθανό να είναι πλέον ήδη αργά.
ΥΓ: Το υστερόγραφο γράφεται λίγο μετά την λήξη του αγώνα της U19 και το 1-1 με την αντίστοιχη ομάδα της Μάντσεστερ Σίτι. Ανεξάρτητα από το πώς θα πάει η σεζόν για τους μεγάλους, αυτή που τρέχουμε αποτελεί σημείο αναφοράς, πως η Ένωση, μπορεί να ελπίζει για το μάλλον της, βασιζόμενη στα δικά της σπλάχνα. Τα αποτελέσματα, για το τμήμα της ομάδας, που η προηγούμενη διοίκηση είχε εντελώς παραμελημένο, για να μην γράψω παρατημένο, φέτος είναι εξαιρετικά και τα συγχαρητήρια πάνε σε όλους τους ανθρώπους, που έχουν την φροντίδα για αυτό το κομμάτι με πρώτον και καλύτερο τον ΓΧ Γεωργιάδη.
Τολμώ να διαπιστώσω, ότι ειδικά κάποια παιδιά, θα άξιζαν μια πιο άμεση ευκαιρία στη μεγάλη ομάδα, ακόμα και φέτος, αν παραστεί ανάγκη. Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη, που θα μπορούσε να αφήσει οποιοσδήποτε προπονητής της 1ης ομάδας και στην προκειμένη περίπτωση ο Μάρκο Νίκολιτς, θα ήταν να ανεβάσει, έστω ένα παιδί αυτής της ομάδας και να του δώσει την ευκαιρία και αναφέρομαι σε παίκτες πλην του Αργυρίου. Απλά αξίζει να σημειώσουμε πως απέναντι σε αυτά τα θηρία, αγωνίστηκε σε όλο το β’ μέρος, ο 16χρονος Στέφανος Τσαντήλας, που είναι γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 2010!
Η προσπάθεια του Μάριου Ηλιόπουλου, να αναστήσει την ΑΕΚ στον τομέα των Ακαδημιών, είναι καταλυτικής σημασίας και αυτό είναι κάτι που αν έχει την προσδοκώμενη συνέχεια, θα έχει πολύ μεγάλη αξία, εξίσου με την κατάκτηση τίτλων. Θα ήταν δε, παράλειψη, να μη γράψω, πως ένα μεγάλο μπράβο ώστε να λυθούν σοβαρά ζητήματα αναφορικά με την συμμετοχή της ΑΕΚ στο φετινό Youth League, αξίζει στον Μηνά Λυσσάνδρου.
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
