Κέρδος ο πόντος με βάση την απόδοση, αλλά η εμφάνιση ήταν καμπανάκι

Για να πάρει το διπλό στο «Κλ. Βικελίδης», χρειαζόταν να έχει σε πολύ καλύτερη μέρα πολλά από τα ατού της. Από τη στιγμή που, εξαιτίας και της λάθος εκτίμησης του Νορβηγού ρεφ, δόθηκε το κόρνερ, ενώ ίσως έχει προηγηθεί και χέρι στη φάση όπου γίνεται το σουτ και η μπάλα φεύγει έξω, εκεί που δίνεται το κόρνερ (λανθασμένα), έρχεται ένα γκολ που σβήνει το όποιο μομέντουμ θα μπορούσε να έχει δημιουργηθεί. Επειδή όμως η ΑΕΚ δέχτηκε τρία σουτ μέσα ή γύρω από την περιοχή σε ελάχιστο χρόνο, αυτό είναι που θα πρέπει να την απασχολήσει ως προς το πώς θα το διορθώσει.

Μετά το καυτό δίμηνο που προηγήθηκε, ήρθε ένα αποτέλεσμα που, για να είμαι ειλικρινής, όσος ενθουσιασμός και προσδοκία κι αν υπήρχε, δεν ήταν εντελώς εκτός προγράμματος. Πρώτα απ' όλα γιατί η διακοπή δεν κάνει ποτέ καλό στην ομάδα που έχει το μομέντουμ τη στιγμή που σταματά η δράση. Από την άλλη, ο Άρης με τις επιστροφές του είναι σαφώς πιο δυνατός και συμπαγής. Ο ένας βαθμός είναι πάντοτε προτιμότερος από το τίποτα. Με αυτό το σκεπτικό, η ΑΕΚ έχασε μια ευκαιρία, αλλά δεν πρόκειται για απώλεια πόντων εκτός προγράμματος.

Η αλήθεια είναι πως τη στιγμή που με την παρέμβαση του VAR ορθώς δεν μέτρησε το γκολ του Άρη, αφού έχει γίνει φάουλ στον Ζοάο Μάριο στην αρχή της φάσης, λες ότι αν μου δώσουν τώρα το Χ, το παίρνω και φεύγω. Από την άλλη, η τελευταία εικόνα με τη διπλή ευκαιρία των Ελίασον και Γιόβιτς και τη φάση όπου ο Μάνταλος με την κόντρα στέλνει την μπάλα ελάχιστα δίπλα από το αριστερό δοκάρι του Αθανασιάδη, σε αφήνει με το «αχ». Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Η Ένωση έχει πάρει πολλά στα τελευταία λεπτά των αγώνων, αλλά αν δεν έχει χτίσει η ίδια την κατάσταση νωρίτερα, όπως έκανε πανάξια σε αρκετές περιπτώσεις, δεν μπορεί να τα περιμένει όλα από πέντε ή δέκα λεπτά σωστού ποδοσφαίρου.

Με τις συνθήκες του αγώνα να είναι λόγω του τσουχτερού κρύου όχι και οι πλέον ευνοϊκές, η γενικότερη διστακτικότητα, μαζί με το γεγονός πως η μπάλα δεν μπορούσε να φύγει με απομακρύνσεις, μείωσε και το πλεονέκτημα που θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί η ΑΕΚ με την είσοδο του Βάργκα. Δεν έφταναν εύκολα μπάλες στο αντίπαλο μισό στο δεύτερο μέρος για να μπορέσεις να παίξεις με το κεφάλι του Ούγγρου φορ, λόγω της δύναμης του κόντρα ανέμου. Η Ένωση ήταν πολύ δύσκολο να φύγει με αποτέλεσμα.

Το ζήτημα είναι πως δεν μπόρεσε να κάνει παιχνίδι, με τον Πινέδα σε πολύ κακή μέρα, με τους Ζοάο Μάριο και Λιούμπιτσιτς ακατάλληλους για τέτοιου είδους ματς, και τον Μαρίν να μην μπορεί να οργανώσει και να περιορίζεται σε κάποιες θετικές ενέργειες στο ανασταλτικό κομμάτι. Αν προσθέσει κανείς και τα άκρα, όπου ο Πήλιος, παρά το ότι βρήκε χώρους, δεν μπόρεσε να βγάλει μια σέντρα της προκοπής, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη.

Μπορεί να γίνεται πολλή κουβέντα για την απουσία του Μορόν, αλλά η γενικότερη παρουσία του Καντεβέρε στο ματς είχε επίδραση. Ο φορ από τη Ζιμπάμπουε ταλαιπώρησε πολύ την ΑΕΚ στο χτίσιμο του παιχνιδιού της και μπορεί να πει κανείς ότι για έναν προπονητή όπως ο Χιμένεθ ίσως ήταν πιο κατάλληλος για αυτό το είδος παιχνιδιού και τον συγκεκριμένο αντίπαλο. Εδώ φάνηκε πως η ΑΕΚ, για να προχωρήσει στην επόμενη πίστα, χρειάζεται άμεσα έναν χαφ που θα της δώσει δύναμη και σιγουριά σε φάσεις πίεσης, αλλά και ένα δεξί μπακ, αφού όσο φιλότιμος και αν είναι ο Οντουμπάτζο, πρακτικά δεν μπορούσε να αναπτυχθεί σωστά από το δεξί άκρο.