Μπάσκετ… Ναν χωρίς Ναν ο Παναθηναϊκός, «ληστεία» ο Ολυμπιακός

Η νίκη του Παναθηναϊκού επί της Βιλερμπάν, όπως και καμία νίκη, δεν πρέπει να κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Ειδικά αν είναι τόσο εμφανή, όπως αυτά των «πράσινων». Γιατί οι μέρες περνούν και η εικόνα της ομάδας παραμένει σταθερά προβληματική, με λίγο-πολύ τις ίδιες παθογένειες. Και-επαναλαμβάνουμε-ότι δεν είναι τόσο η ένατη θέση της κατάταξης που προβληματίζει, όσο οι εμφανίσεις που δεν πείθουν όχι για πλεονέκτημα έδρας, αλλά ίσως ούτε καν για εξάδα και κυρίως για πρόκριση στο Final 4.

Τι είδαμε από τον Παναθηναϊκό στη Λιόν; Μια από τα ίδια… Τον Εργκίν Αταμάν να κάνει ακατανόητες επιλογές, όπως το δίδυμο Σορτς-Τολιόπουλου, που λόγω του ελλείματος μεγέθους επέτρεψε στην αθλητική ASVEL να βρει ρυθμό και να φτάσει στο +11 νωρίς. Και στη συνέχεια τον Τούρκο να παρκάρει για όλο το ματς τον Τολιόπουλο (θαρρείς και έφταιγε αυτός που κλήθηκε να υπηρετήσει ένα εντελώς ασύμβατο δίδυμο στα γκαρντ) και να βάλει για λίγες κατοχές τον Σορτς, που χωρίς ίχνος αυτοπεποίθησης πια δεν κάνει ούτε τα στοιχειώδη και είδε στο τέλος του ματς τον προπονητή του να τον «φωτογραφίζει» διαπομπεύοντάς εμμέσως πλην σαφώς έναν ακόμη παίκτη του στις δηλώσεις του.



Είδαμε, επίσης, τον Αταμάν να «ξεζουμίζει» παίκτες όπως ο Σλούκας, ο Γκραντ, ο Χολμς και ο προερχόμενος από τραυματισμό Όσμαν, ενώ ακολουθούν την Κυριακή ο Άρης στη Θεσσαλονίκη, η Ρεάλ την Τρίτη στο Telekom Center και η Παρτίζαν την Πέμπτη στο Βελιγράδι. Και ασφαλώς διόλου τυχαίο είναι πως για πολλοστή φορά ο Παναθηναϊκός έχασε κατά κράτος την τελευταία περίοδο αφού οι παίκτες που έσυραν το κάρο από τη λάσπη έφτασαν σκασμένοι στην τελική ευθεία του ματς.

Ακόμη είδαμε τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί να παίξει hero-ball χωρίς… hero. Ο Κέντρικ Ναν είναι εκτός και ποιος ξέρει πότε θα επιστρέψει, αλλά οι «πράσινοι» μοιάζουν να προσπαθούν να παίξουν με τον ίδιο τρόπο. Χωρίς κάποιον αυτοματισμό, χωρίς καλές αποστάσεις, χωρίς πλάνο… Πάλι καλά που ο Κώστας Σλούκας είχε την κλάση και την προσωπικότητα να συγκεράσει τη δημιουργία με το σκοράρισμα, καθώς ήταν υπεύθυνος για τους 45 από τους 79 πόντους της ομάδας του, αφού πέτυχε 26 και «σέρβιρε» άλλους 19.



Η άμυνα έχει σκληρύνει τις τελευταίες εβδομάδες, αφού το ένστικτο της αυτοσυντήρησης έχει πλέον ενεργοποιηθεί. Ωστόσο ο Παναθηναϊκός έχει σαφές επιθετικό πρόβλημα και στα τρία τελευταία εκτός έδρας παιχνίδια του-απέναντι σε ομάδες που είναι εκτός «κάδρου» ακόμη και για τα play in (Μπάγερν, Μακάμπι και Βιλερμπάν)-δεν έχει ξεπεράσει τους 80 πόντους. Η επιστροφή του Ναν στη δράση και του Όσμαν σε φόρμα θα βελτιώσει τα πράγματα, αλλά τα προβλήματα του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή μοιάζουν πολύ μεγαλύτερα από αυτά. Και με 13 παιχνίδια να απομένουν εύλογα αμφιβάλλει κανείς αν υπάρχει πλέον χρόνος για να διορθωθεί ό,τι δεν έχει διορθωθεί εδώ και τέσσερις και πλέον μήνες.

Ταϊρίκ Τζόουνς, η «ληστεία» του Ολυμπιακού

Ότι το chart του Ολυμπιακού έχει σταθερά ανοδική τάση εδώ και έναν μήνα είναι πασιφανές. Η πρόοδος αυτή ήρθε μέσα από την αποκρυστάλλωση κάποιων σχημάτων και ρόλων, αλλά και μέσα από τις μεταγραφές. Κι αν ακόμη αυτές στο «1» δεν έχουν κάνει τη διαφορά, αφού ο μεν Μόντε Μόρις φρέναρε από τραυματισμό και ο Κόρι Τζόζεφ μετρά μέρες στην Αθήνα μετά από σχεδόν οκτάμηνη αγωνιστική απραξία, ο Ταϊρίκ Τζόουνς έχει κάνει αμέσως διαφορά.

Η εμφάνισή του απέναντι στην Μπαρτσελόνα ήταν απλώς η αρχή. Σε ένα παιχνίδι απέναντι σε μια ομάδα που ο Ολυμπιακός για να κερδίσει έπρεπε να επενδύσει στη διαφορά αθλητικότητας και έντασης που έχει από τις παλιοσειρές των Καταλανών, ο Αμερικανός σέντερ ενσάρκωσε ακριβώς αυτό. Αυτό που αποτυπωνόταν και στο πρόσωπό του κάθε φορά που κρεμιόταν με μανία από το αντίπαλο καλάθι ή που κατέβαζε τον γενικό με τις τάπες του σηκώνοντας στο πόδι το ΣΕΦ που ξέρει να εκτιμά τους Βεζένκοφ και τους Μιλουτίνοφ του αθλήματος, αλλά λατρεύει τους «δυναμίτες» σαν τον Τζόουνς.



Καταπληκτικός στην άμυνα με αλλαγές, εξαιρετικός στην προστασία της ρακέτας, κέρδισε το 25% των διαθέσιμων επιθετικών ριμπάουντ όσο ήταν στο παρκέ και τελείωσε όλες τις φάσεις που «ταΐστηκε» όπως του αρέσει από τους συμπαίκτες του. Στα περίπου 21 λεπτά που αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός ήταν στο εκκωφαντικό +50 ανά 100 κατοχές και στο +20 σε πραγματικό σκορ, ταιριάζοντας πολύ περισσότερο στις ανάγκες του συγκεκριμένου παιχνιδιού από τον Μιλουτίνοφ, που όσο ήταν στην πεντάδα, οι «ερυθρόλευκοι» ήταν στο -10. Σε άλλο ματς ο Σέρβος θα είναι αυτός που θα έχει υπέρ του τους αντίστοιχους αριθμούς και αυτό ακριβώς είναι το ευτύχημα για τον Ολυμπιακό: να διαθέτει πλέον τον καλύτερο 7 footer αλλά και τον καλύτερο mobile ψηλό της Ευρωλίγκας, με «κάλυψη» για παν ενδεχόμενο τον «τίμιο» αλλά άτυχο που έμπλεξε σε τέτοιο ανταγωνισμό Ντόντα Χολ.

Σε μια Ευρωλίγκα όπου οι καλοί ψηλοί αναζητούνται με το… δίκανο, ο Ολυμπιακός έκανε «ληστεία» με την απόκτηση του Τζόουνς. Ήταν ένα λαχείο που βρέθηκε στο δρόμο του και δεν το… σνόμπαρε, όπως έκαναν άλλες ομάδες με πολύ μεγαλύτερη ανάγκη ενίσχυσης στη θέση «5». Όπως λόγου χάρη η Φενέρμπαχτσε που προτίμησε τον Σίλβα, η Ρεάλ που δεν παίρνει τίποτα από τον Λεν ή ο Παναθηναϊκός που ανανέωσε την εμπιστοσύνη του στον… Γιούρτσεβεν. Ούτε παραγγελία να είχε κάνει μια τέτοια εξέλιξη ο Γιώργος Μπαρτζώκας, που βρήκε ξάφνου διαθέσιμο έναν παίκτη τέτοιου επιπέδου, αυτών των χαρακτηριστικών και χωρίς καμία ανάγκη προσαρμογής.



Μπορεί να είναι πρώιμο, αλλά ίσως αυτή η προσθήκη να εξελιχθεί σε game changer για όλη την Ευρωλίγκα. Όπως ο Κέντρικ Ναν πρόπερσι για τον Παναθηναϊκό, ο Έρικ ΜακΚόλουμ πέρσι για τη Φενέρ ή-αν θέλετε να γυρίσουμε τόσο πίσω-ο Έισι Λο και ο Τζόι Ντόρσεϊ για τον Ολυμπιακό το 2012.