Η Μαρία Πρεβολαράκη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πάλης έκανε αυτό που γνωρίζει καλύτερα από όλους: να δοξάζει την Ελλάδα! Η Μεγάλη Κυρία της ελληνικής πάλης κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο και έφτασε τα 10 μετάλλια στην κορυφαία διοργάνωση της γηραιάς ηπείρου, όντας η πιο επιτυχημένη αθλήτρια στη χώρα μας.
Η Μαρία Πρεβολαράκη δεν έκρυψε τη χαρά της για τη νέα μεγάλη επιτυχία, αναφέρθηκε στην αγάπη του κόσμου και εξήγησε τους λόγους που είναι τόσο... ανανεωμένη!
Η συμβολή της ελληνικής ομοσπονδίας, της ΕΟΕ και των χορηγών της ήταν καθοριστική και η Μαρία Πρεβολαράκη, μέσω της συνέντευξής της, αναπτέρωσε όλες τις ελπίδες της οικογένειας της πάλης... Οι βλέψεις για το Λος Άντζελες υπάρχουν και ευχή όλων είναι να έρθει η πολυπόθητη διάκριση!
Αναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίας Πρεβολαράκη:
Μαρία, συγχαρητήρια! Κατέκτησες το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Πώς βιώνεις ακόμα μία μεγάλη επιτυχία;
«Χαίρομαι πάρα πολύ που έχω μια διαχρονικά καλή πορεία στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και σίγουρα το να κατακτώ το 10ο ευρωπαϊκό μετάλλιο με κάνει και εμένα να συνειδητοποιώ πόση αγάπη έχω για αυτό το άθλημα, ώστε να συνεχίζω ακόμη να αγωνίζομαι τόσα χρόνια με την ίδια θέληση και το ίδιο πάθος για διάκριση και να τα καταφέρνω».
Αναμφίβολα ο δεύτερος συνεχόμενος τελικός έδειξε ότι είσαι σε εξαιρετική κατάσταση. Πίστευες ότι θα είχες μία παρόμοια πορεία με πέρυσι;
«Ήξερα ότι και φέτος ήμουν αρκετά καλά αγωνιστικά, το έβλεπα στις προετοιμασίες που συμμετείχα πριν το Ευρωπαϊκό, οπότε αυτό με έκανε να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ πώς θα εξελιχθεί ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αλλά σίγουρα στόχευα και πάλι το χρυσό. Την έκπληξη όμως τελικά την έκανε η Ουκρανή αθλήτρια».
Ο τελικός ήταν πολύ οριακός. Τώρα που έχουν περάσει οι ώρες, θα άλλαζες κάτι;
«Ο τελικός ήταν ένα πολύ κλειστό παιχνίδι και από τις δυο μας. Εγώ, έχοντας κάνει λάθη ανοίγματα στον ημιτελικό, δεν ήθελα να επαναληφθούν και στον τελικό, γι’ αυτό ήμουν αρκετά κλειστή καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Επίσης, την Ουκρανή αθλήτρια δεν τη γνώριζα καλά ως αντίπαλο, καθώς δεν είχε τύχει να αναμετρηθούμε πριν σε κάποια άλλη διοργάνωση, οπότε στον τελικό ήμουν πολύ επιφυλακτική. Προσπάθησα να κρατήσω τον έλεγχο του ματς και να κάνω καλή άμυνα. Δυστυχώς όμως, σε μια στιγμή λάθους, βρήκε το κενό η αντίπαλος και πέρασε την τεχνική της. Μετά είχα πολύ λίγο χρόνο για να ανατρέψω το σκορ. Προσπάθησα, αλλά δεν τα κατάφερα. Αν γυρνούσα πίσω τον χρόνο, θα ξεκινούσα από την αρχή του δεύτερου ημιχρόνου να ανοιχτώ λίγο περισσότερο και να κάνω κάποιες προσπάθειες επίθεσης νωρίτερα».
Για μία ακόμα φορά στον ημιτελικό απέδειξες γιατί κανένας δεν πρέπει να τα παρατάει. Πού βρίσκεις τη δύναμη να κυνηγήσεις 20" πριν το τέλος μια τέτοια ανατροπή; Πώς έζησες αυτά τα δραματικά δευτερόλεπτα;
«Η εμπειρία μου όλα αυτά τα χρόνια μου έχει δείξει ότι και στην πάλη αλλά και γενικά στη ζωή ο επιμένων νικά. Τη δύναμη να κυνηγάω μέχρι το τέλος τα ματς μου τη δίνει η θέληση που έχω για να κερδίσω τον αγώνα. Όποιος το θέλει περισσότερο το κυνηγάει μέχρι το τέλος και το καταφέρνει. Σε αυτό σίγουρα με βοηθάει και η καλή φυσική κατάσταση που έχω, που μου επιτρέπει να έχω αποθέματα μέχρι το τέλος για να κυνηγήσω την ανατροπή».
Στη διοργάνωση φαινόσουν αποφασιστική και τα τελευταία χρόνια δείχνεις πιο σίγουρη, απαλλαγμένη από κάθε πίεση και με μεγάλη έμπνευση στο παιχνίδι. Τι έχει αλλάξει;
«Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού είχα σχεδόν αποφασίσει ότι θα σταματήσω και η χρονιά γενικά δεν μου είχε πάει καθόλου καλά, οπότε μετά από αυτό ένιωθα ότι δεν έχω τίποτα άλλο να χάσω. Όταν αποφάσισα ότι θα συνεχίσω και την επόμενη χρονιά, το έκανα γιατί ήθελα να δω πώς θα ήταν μια χρονιά να πάω σε αγώνες χωρίς να με νοιάζει το αποτέλεσμα, να συνεχίσω απλά μια ακόμη χρονιά, αλλά να με ευχαριστεί, χωρίς προσδοκίες και άγχος. Εκείνη η χρονιά ήταν η περσινή και ήταν αυτή που μου χάρισε και το χρυσό μετάλλιο που δεν είχα καταφέρει ποτέ πριν να κατακτήσω. Έτσι λοιπόν, με την ίδια ελευθερία και ευχαρίστηση, απαλλαγμένη από κάθε άγχος, συνέχισα και φέτος και αυτό είναι που με έχει αλλάξει και με έχει “ξεκλειδώσει”, και παλεύω πιο ελεύθερα στους αγώνες πλέον. Αν μου το επιτρέψει το σώμα μου και η διάθεσή μου, θα συνεχίσω και του χρόνου και μακάρι να αντέξω μέχρι τους επόμενους Ολυμπιακούς».
Ο κόσμος για μία ακόμη φορά σε αγκάλιασε και δείχνει τη μεγάλη εκτίμηση που έχει για σένα. Τι μήνυμα θα ήθελες να τους στείλεις;
«Ευχαριστώ όλο τον κόσμο που μας στηρίζει και νιώθει περήφανος με τις διακρίσεις μας. Μας δίνουν τεράστια δύναμη τα μηνύματα που λαμβάνουμε και βλέπουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με συγκινεί γιατί καταλαβαίνω ότι στην προσπάθειά μας καθρεφτίζεται και η δική τους προσπάθεια, όπου ο καθένας προσπαθεί σκληρά, με κόπο και θυσίες και με ό,τι μέσο έχει, να τα καταφέρει στη ζωή του. Οπότε τις νίκες μας τις νιώθουν έντονα, γιατί λαμβάνουν και αυτοί μέσα από αυτό δύναμη και ελπίδα για τη δική τους προσωπική προσπάθεια νίκης. Επίσης υπάρχει και το κοινό πατριωτικό αίσθημα που έχουμε και θέλουμε η σημαία μας να υψώνεται όσο πιο ψηλά γίνεται».
Πού θα ήθελες να αφιερώσεις αυτό το μετάλλιο;
«Το μετάλλιο αυτό θέλω να το αφιερώσω πρώτα απ’ όλα στους χορηγούς μου, Stoiximan και Μινέττα Ασφαλιστική, καθώς χωρίς τη στήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια το ταξίδι δεν θα ήταν τόσο μακρύ.
Στην ΕΟΕ και την ομοσπονδία μας για τη στήριξη στην προετοιμασία μας και για την πρωτοβουλία που έχουν πάρει να στηρίζουν με χορηγικά προγράμματα και νεαρότερους διακεκριμένους αθλητές, ώστε να μπορούν και αυτοί να συνεχίζουν να κυνηγούν τα όνειρά τους.
Και στον σύλλογό μου, Άτλα Καλλιθέας, με τους προπονητές και τους συναθλητές που με βοηθούν».
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
