H Mπαρτσελόνα, με υλικό που θυμίζει Μικτή Ευρώπης και μ' ένα σκασμό λεφτά στη διάθεση του Ντούσκο Ιβάνοβιτς, γνωρίζει τη μια ήττα μετά την άλλη (Νάπολι και Φενερμπαχτσέ οι πρόσφατοι «θύτες») και τείνει να γίνει ο γελωτοποιός της Ευρώπης. Ο Αρης, με μυριάδες προβλήματα τραυματισμών και ασθενειών από το ξεκίνημα της σεζόν και με το χαμηλότερο προϋπολογισμό στην Ευρωλίγκα, έχει σοβαρές πιθανότητες να τερματίσει ακόμα και στην 3η θέση του Ομίλου του, πίσω ακριβώς από τη χρυσοπληρωμένη ομάδα της Καταλωνίας και μπροστά από την πρωταθλήτρια Ιταλίας Μπένετον. Οποιος παρακολούθησε με τη βοήθεια του ζάπινγκ τους προχθεσινούς αγώνες των δύο ομάδων κατάλαβε την ειδοποιό διαφορά διά γυμνού οφθαλμού.
Στο ευρωπαϊκό στερέωμα κονταροχτυπιούνται φέτος δύο διαφορετικές σχολές μπάσκετ. Τη μια θα την εκπροσωπούν η Μπαρτσελόνα, ο Ολυμπιακός, η Μακάμπι, η Μπένετον, η Κλιμαμίο, η Λεμάν: γρήγορο και ελεύθερο παιχνίδι, σουτ στα 10-15 δευτερόλεπτα, ατομική πρωτοβουλία, υψηλό σκορ, «καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση». Η δεύτερη καθρεφτίζεται στο στυλ της ΤΣΣΚΑ, του Παναθηναϊκού, της Τάου, της Ντιναμό, της Μπανταλόνα, της Εφές, αλλά και του Αρη: μπάσκετ του προπονητή, οργανωμένες επιθέσεις, έμφαση στην άμυνα, ομαδικότητα, ομοιογένεια. Δεν ενδιαφέρουν τόσο τα εισιτήρια εδώ όσο το αποτέλεσμα.
Διαβάστε τώρα τη λυπητερή. Οι περισσότερες από τις ομάδες που ασπάζονται το πρώτο δόγμα, το δόγμα Γκέρσον αν θέλετε, αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων και μένουν μετεξεταστέες στα διαγωνίσματα χημείας. Οι άλλες, αυτές που ακολουθούν τη λογική του Ομπράντοβιτς, του Μεσίνα και του Ιβκοβιτς συχνά εμφανίζονται ανώτερες του αναμενόμενου, κερδίζουν τα σημαντικά ματς και απλώνουν το χέρι πιο ψηλά από εκεί που φτάνουν τα δάχτυλά τους.
«Underachievers» εναντίον «overachievers», θα έλεγαν στην Αμερική.
Οι πρωτιές των τριών ομίλων ανήκουν σε ομάδες που παίζουν σοβαρό και μελετημένο μπάσκετ, χτισμένες γύρω από εξαιρετικούς πλέι μέικερ: Παπαλουκάς στη Μόσχα, Διαμαντίδης στην Αθήνα, Πριτζιόνι στη Βιτόρια. Περιφερειακοί παίκτες που στηρίζονται στον αυθορμητισμό, όπως ο Χόλντεν, ο Βούγιανιτς και ο Ρακόσεβιτς παίζουν σε αυτές τις ομάδες ρόλο βοηθητικό και πάντως δεν κρατούν τα ηνία στα χέρια. Η ίδια συνταγή κατέκτησε και την κορυφή της Ευρώπης. Η ΤΣΣΚΑ σκαρφάλωσε στον θρόνο καταδεικνύοντας τα τρωτά της ξένοιαστης Μακάμπι και χτυπώντας τη στο ψαχνό.
Θα μου πείτε ότι η Μακάμπι του Γκέρσον σάρωσε την Ευρώπη τα προηγούμενα χρόνια. Ηταν η μοναδική ομάδα που κατόρθωσε να συνδυάσει τα καλύτερα στοιχεία από τα δύο δόγματα. Ναι, αλλά ποια Μακάμπι; Η Μακάμπι που είχε στο παρκέ παίκτες με μυαλό προπονητή, αλλά και πληθωρικά προσόντα: Γιασικεβίτσιους, Βούιτσιτς, Πάρκερ. Μόλις σκόρπισε η παρέα, έσβησε το θαύμα του Τελ Αβίβ. Το μπάσκετ της φετινής Μακάμπι, με τιμονιέρη τον Μπάινουμ, είναι παράδειγμα προς αποφυγή.
Σαν το αντίστοιχο της Μπαρτσελόνα, όπου κουμάντο κάνει ο Λάκοβιτς.
Σαν αυτό του Ολυμπιακού, όπου τα χαλινάρια κρατάει ο Πεν.
Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα.
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
