Για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σωστή σειρά, κανείς δεν θα πρέπει να εκμηδενίσει αυτά που έχουν επιτευχθεί την τρέχουσα και δεν είναι λίγα. Ωστόσο, όταν δημιουργείς προσδοκίες, οι απαιτήσεις αυξάνονται. Αυτό θα έπρεπε να είναι το κύριο μέλημα των παικτών της ΑΕΚ, πριν φύγουν για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, αλλά κυρίως και πρώτα απ’ όλους, στο μυαλό του προπονητή. Οι δύο αγώνες, δεν πάνε απλά να ξεχαρβαλώσουν την όποια πίστη για συνεχή εξέλιξη της ομάδας, αλλά δημιουργεί εύλογα, ανησυχία σε έναν κόσμο που είναι ταλαιπωρημένος, μήπως μπορεί να μπαίνουμε σε διάστημα κατηφόρας δίχως φρένο. Ελπίζω πως δεν πάμε για κάτι τέτοιο, αλλά υπάρχουν με βάση τα δύο τελευταία παιχνίδια φόβοι που επαληθεύονται και πράγματα για τα οποία και ο Ριμπάλτα, θα ήλπιζε κανείς πως θα έχει δώσει ήδη λύση. Ο αποκλεισμός από τον ΟΦΗ, με βάση την εικόνα του ματς, ήταν εξαιρετικά πιθανός και το ανησυχητικό δεν είναι μόνον ένα και όχι μόνο αγωνιστικό. Αφορά και τη νοοτροπία των δικαιολογιών, από προηγούμενα χρόνια, που θα πρέπει η ΑΕΚ να αφήσει πίσω της, αν θέλει να εξελιχθεί. Ο αποκλεισμός από έναν σημαντικό στόχο, έχοντας μπροστά της, ένα βατό μονοπάτι, μόνο ως στραπάτσο μπορεί να χαρακτηριστεί. Τίποτε λιγότερο.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, ο Νίκολιτς έχει ακέραια ευθύνη και για το αποψινό κάζο και τις ανέλαβε, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να ακούγαμε την δική του άποψη για το σκεπτικό του. Ο Σέρβος τεχνικός, παρέταξε μια ενδεκάδα, που με τον τρόπο που προσέγγιζε η ΑΕΚ τον αγώνα, θα είχε απόλυτη λογική να εκφράζεται επιθετικά από τον Βάργκα. Αντίθετα είδαμε μια ενδεκάδα με ακραίους, για να μπορέσει να απλώσει τον ΟΦΗ και να δημιουργήσει διαδρόμους από τα άκρα, αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ. Υπάρχουν πολλές –δυστυχώς –χαρακτηριστικές φάσεις, που ο Γιόβιτς, δεν μπορεί καν να ακολουθήσει την επιθετική ανάπτυξη, όπως φάση που ο Ελίασον βγαίνει από δεξιά και δεν υπάρχει κανένας στην περιοχή. Με τον Καλοσκάμη σε τόσο κακή μέρα που να δημιουργεί αμφιβολίες για το αν μπορεί να σταθεί, τον Πινέδα κάκιστο και τον Μάνταλο να παλεύει, αλλά να μην μπορεί να συμμαζέψει και πολλά πράγματα, η ΑΕΚ είχε και δύο άλλα σημαντικά θέματα. Την κάκιστη εικόνα του Κουτέσα και τον Ελίασον, προφανέστατα να μην δίνει βοήθειες στον Ρότα, ταλαιπωρήθηκε πάρα πολύ στο πρώτο 40λεπτο. Αφού ο ΟΦΗ έβρισκε στρέμματα για να αναπτυχθεί και το ότι το γκολ του δεν ήρθε στο πρώτο μέρος, είχε να κάνει με τη βιασύνη στην τελική του προσπάθεια και με το δοκάρι. Με βάση τους σχηματισμούς ο ΟΦΗ έπαιζε με πέντε χαφ, εναντίον ουσιαστικά δύο της ΑΕΚ, οπότε αυτό που συνέβη, στο πρώτο μέρος, ήταν περίπου προβλέψιμο. Σαν εικόνα.
Όταν ο Νίκολιτς στην επανάληψη, αργοπορημένα κατά την ταπεινή μου άποψη, γιατί όφειλε να το αλλάξει από το ημίχρονο, προχώρησε σε αλλαγές, έριξε στο ματς τον Βάργκα, αλλά τότε έκανε το εξής μυθικό: Ξήλωσε την ενδεκάδα με βάση την οποία θα έπρεπε να ξεκινήσει τον Μαγυάρο φορ και το ακόμα πιο εσφαλμένο ήταν ότι διατήρησε μέσα τον Γιόβιτς, στερώντας από την ομάδα, έναν επιπλέον παίκτη στα χαφ για να φέρει σωστά την μπάλα μέσα στην περιοχή του ΟΦΗ. Το αποτέλεσμα ήταν να βρει η ΑΕΚ ένα καλό σημείο στο 2ο μέρος, αλλά από τη στιγμή που δεν βρήκε γκολ, μοιραία σε ένα από τα πολλά λάθη που έγιναν, αλλά και που δεν δικαιολογεί την εκδήλωση αντεπίθεσης εκεί που χάθηκε η μπάλα, του να φύγουν τέσσερις με τρεις, ο ΟΦΗ βρήκε το γκολ. Αν υπήρχε ένας χαφ ακόμα, αντί να υπάρχει ο Γιόβιτς που χαλούσε επιθέσεις (θυμίζω ότι στην κεφαλιά του Ρέλβας πάει να κάνει ανάποδο ψαλίδι, κόβοντας την φόρα του Πορτογάλου), ίσως το γκολ αυτό να είχε αποφευχθεί, αλλά πιθανότατα η ζημιά να είχε συμβεί και πάλι.
Επειδή η στήλη αυτή, δεν συνήθισε ποτέ να χαϊδεύει αυτιά, η εικόνα αθλητικότητας του Βάργκα, προφανώς εκθέτει τον Γιόβιτς. Κατά την άποψη μου, η πιο μεγάλη ευκαιρία από αυτές του χάνει στο Βικελίδης ο Σέρβος, δεν είναι αυτή στο φινάλε του αγώνα, αλλά αυτή στο τέλος του πρώτου μέρους, όταν λόγω της έλλειψης έκρηξης και ενώ είναι ξεμαρκάριστος στο 2ο δοκάρι μετά από κόρνερ και πρώτη κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι, δεν προλαβαίνει να στείλει την μπάλα στην άδεια εστία. Μια εικόνα που σήμερα επιβεβαιώθηκε με τις κινήσεις του, που δεν είχαν ούτε φρεσκάδα, ούτε ένταση. Βλέποντας το πώς γενικότερα υπήρχε στο χώρο ο Βάργκα, ήταν η μέρα με τη νύχτα, με τον Μαγυάρο να μοιάζει πολύ πιο ευκίνητος.
Πάμε και στον Πινέδα που ήταν ο άλλος που υστέρησε από τα βαριά χαρτιά, γιατί για άλλους που δεν πήγαν καλά, πάνω κάτω τα ξέρουμε. Μετά το σούπερ δίμηνο, ο Μεξικανός είχε κάκιστη εικόνα και στα δύο παιχνίδια που έχει δώσει η ΑΕΚ ως τώρα στο 2026. Επειδή αυτό είναι πιθανό να παραταθεί, το πρόβλημα μεγενθύνεται, όπως είναι κατανοητό. Κάθε μέρα που αργεί η Ένωση να βρει και να αποκτήσει το εξάρι που θέλει, με τα χαρακτηριστικά που επιθυμεί ο Νίκολιτς, τα πράγματα μπορεί να επιδεινωθούν. Η ΑΕΚ δεν έχει το παραμικρό περιθώριο, σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο, να μην φέρει τον παίκτη σε αυτή τη θέση, αλλιώς η χρονιά μπορεί να εκτροχιαστεί εντελώς. Κι ίσως και ένας τελικά να μην φτάνει…
Με λίγα λόγια ο Νίκολιτς, φέρει ακέραια ευθύνη, για το εύρος των διακοπών, αλλά και για το ότι η ομάδα εμφανίζεται και πνευματικά και σωματικά και αγωνιστικά απροετοίμαστη σε δύο πολύ καίρια ματς με την είσοδο στον νέο ημερολογιακό χρόνο. Επίσης θα επισημάνω κάτι που μπορεί να μοιάζει άσχετο, αλλά δεν είναι, μιας και μπαίνουμε στο τελευταίο εξάμηνο των συμβολαίων αρκετών παικτών, οφείλει να είναι αυστηρή και απαιτητική μέχρι εκεί που δεν πάει.
Θα κλείσω με την δικαιολογία που μετά από τόσα χρόνια και την τεράστια ζημιά που έκανε ως νοοτροπία με τη δήλωση του αρχηγού της ΑΕΚ που επικαλέστηκε τη διακοπή. Δυστυχώς είναι κάτι που φοβόταν αρκετός κόσμος, αλλά το πρόβλημα είναι πως αυτές οι δικαιολογίες, τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου της Ένωσης, που δεν έχει εξαρτήσεις από πρόσωπα του παρελθόντος, κούρασαν. Κι επίσης είναι ακόμα πιο ανησυχητικό όταν ο καπταιν της Ένωσης, παραδέχεται ότι η ομάδα δεν είναι στην καλύτερη κατάσταση. Αυτό σημαίνει πως τις μέρες της διακοπής, όχι μόνον ένα, αλλά πολλά πράγματα, δεν πρέπει να έγιναν σωστά.
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
