Νίκος Ράλλης

Εθνική των ακραίων συναισθημάτων

Από τη νίκη στη Γερμανία στο εφιαλτικό 0-7 από την Ολλανδία, η Εθνική ζει στα άκρα. Η παραμονή στη League A δεν αρκεί. Ο Γιοβάνοβιτς καλείται να βρει ισορροπία και συνέπεια ενόψει EURO 2028.

Η Εθνική Ελλάδας είναι μια ομάδα που μπορεί να σε κάνει να πιστέψεις πολλά μέσα σε ένα βράδυ και λίγο αργότερα να σε γεμίσει αμφιβολίες. Μπορεί να νικήσει τη Γερμανία μέσα στην έδρα της, να δημιουργήσει προσδοκίες για μια σπουδαία πορεία στο Nations League και να δείξει ότι έχει τη δυνατότητα να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Μπορεί, όμως, να γνωρίσει και μια συντριβή όπως το 7-0 από την Ολλανδία, να χάσει την πρόκριση στα προημιτελικά και να βρεθεί αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να μπλέξει ακόμη και σε περιπέτειες για την παραμονή της στη League A.

Ευτυχώς, το τελευταίο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας γράφτηκε διαφορετικά. Η νίκη με 1-0 επί της Σερβίας έδωσε στην Ελλάδα ένα αποτέλεσμα που χρειαζόταν και, κυρίως, την κράτησε στην κορυφαία κατηγορία του Nations League. Δεν ήρθε η πρόκριση στα προημιτελικά, δεν εξαφανίστηκε η απογοήτευση από όσα προηγήθηκαν, αλλά τουλάχιστον η ομάδα απέφυγε να μετατρέψει μια δύσκολη -τελικά- πορεία σε μια συνολική αποτυχία με ακόμη μεγαλύτερες συνέπειες.

Αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση της συγκεκριμένης Εθνικής. Δεν είναι μια ομάδα χωρίς δυνατότητες. Το αντίθετο. Έχει αποδείξει ότι μπορεί να πετύχει αποτελέσματα που δεν ήταν αυτονόητα, να σταθεί απέναντι σε αντιπάλους υψηλού επιπέδου και να διεκδικήσει πράγματα δύσκολα και μεγάλα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν καταφέρνει να παρουσιάζει αυτή την εικόνα με συνέπεια. Ζει στα άκρα και κάθε φορά μοιάζει να ξεκινά από την αρχή.

Η νίκη στη Γερμανία ήταν μια τεράστια επιτυχία. Δεν ήταν απλώς ένα καλό αποτέλεσμα που θα θυμόμαστε για καιρό, αλλά μια εμφάνιση που έδωσε στην ομάδα και στον κόσμο το δικαίωμα να κοιτάξουν ψηλότερα. Η Ελλάδα δεν είχε την υποχρέωση να αποκλείσει τη Γερμανία και την Ολλανδία. Κατάφερε, όμως, να φτάσει σε ένα σημείο όπου η πρόκριση στα προημιτελικά ήταν ένας βάσιμος στόχος. Και αυτό κάνει ακόμη μεγαλύτερη την απογοήτευση για τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρώθηκε η προσπάθεια.

Το 7-0 από την Ολλανδία δεν επιδέχεται ωραιοποίηση. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή κακή βραδιά ούτε να μπει κάτω από το χαλί επειδή είχαν προηγηθεί σημαντικές επιτυχίες. Ήταν μια συντριβή που εξέθεσε την ομάδα, ανέδειξε σοβαρές αδυναμίες και έφερε στην επιφάνεια ερωτήματα για την πνευματική της ετοιμότητα, την αγωνιστική της λειτουργία και την αντίδρασή της όταν ένα παιχνίδι ξεφεύγει από τον έλεγχό της. Η νίκη επί της Σερβίας δεν σβήνει αυτή την εικόνα. Δίνει, όμως, μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα, χωρίς να έχει προστεθεί και η αποτυχία της παραμονής.

Και μέσα σε όλα αυτά, στο επίκεντρο βρίσκεται αναπόφευκτα ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός έχει πιστωθεί σημαντικές επιτυχίες και έχει συμβάλει ώστε η Εθνική να αποκτήσει ξανά προσδοκίες και απαιτήσεις. Η νίκη στη Γερμανία, η εικόνα της ομάδας σε μεγάλα διαστήματα της διοργάνωσης και η δυνατότητα να διεκδικεί την πρόκριση απέναντι σε τόσο ισχυρούς αντιπάλους δεν είναι δευτερεύοντα στοιχεία. Δεν θα ήταν δίκαιο να ακυρωθούν όλα αυτά εξαιτίας μιας βραδιάς, όσο εφιαλτική κι αν ήταν.

Από την άλλη πλευρά, ο Γιοβάνοβιτς δεν μπορεί να μείνει έξω από τη συζήτηση για το 7-0. Έχει την ευθύνη της ομάδας, των επιλογών, της προετοιμασίας και της αντίδρασης που θα έπρεπε να υπάρξει όταν η κατάσταση έγινε ανεξέλεγκτη. Η κριτική προς τον προπονητή δεν σημαίνει αυτομάτως ότι πρέπει να τεθεί θέμα αποχώρησής του. Σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να απαντηθούν δύσκολα ερωτήματα. Γιατί η ομάδα παρουσίασε τόσο διαφορετικό πρόσωπο από παιχνίδι σε παιχνίδι; Πώς γίνεται να φτάνει από σπουδαίες εμφανίσεις και αποτελέσματα σε μια τόσο ολοκληρωτική κατάρρευση; Και τι πρέπει να αλλάξει ώστε να μην επαναληφθούν ανάλογες εικόνες;

Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι η λύση βρίσκεται σε μια βιαστική απόφαση ή σε μια συνολική κατεδάφιση. Η Εθνική χρειάζεται συνέχεια και ο Γιοβάνοβιτς πρέπει να έχει την ευκαιρία να διορθώσει όσα δεν λειτούργησαν. Η συνέχεια, ωστόσο, δεν μπορεί να σημαίνει ότι όλα μένουν ίδια. Ο προπονητής οφείλει να αξιολογήσει όσα συνέβησαν, να αναγνωρίσει τις αδυναμίες και να παρουσιάσει μια ομάδα με μεγαλύτερη αγωνιστική και πνευματική σταθερότητα. Η εμπιστοσύνη δεν είναι λευκή επιταγή. Κερδίζεται και διατηρείται μέσα από την εξέλιξη.

Το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι τα προκριματικά του EURO 2028. Εκεί δεν θα υπάρχει χώρος για δικαιολογίες σχετικά με τις διακυμάνσεις της απόδοσης. Η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει την επιστροφή της σε μια μεγάλη διοργάνωση, αλλά για να το πετύχει χρειάζεται να εμφανιστεί πιο ώριμη και -κυρίως- πιο σταθερή. Δεν αρκεί να θυμάται ότι μπορεί να νικήσει τη Γερμανία. Πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί την πίεση, να αντιδρά στις δυσκολίες και να μην καταρρέει όταν κάτι πηγαίνει στραβά.

Η νίκη επί της Σερβίας ήταν απαραίτητη, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της απάντηση σε όλα. Η παραμονή στη League A είναι σημαντική, όμως η φιλοδοξία της Εθνικής πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την αποφυγή ενός πισωγυρίσματος. Υπάρχει υλικό, υπάρχει ταλέντο και υπάρχουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να οδηγήσουν την ομάδα σε μια επιτυχία που έχει λείψει για πολλά χρόνια. Αυτό που χρειάζεται είναι να αποκτήσει διάρκεια και να σταματήσει να αντιμετωπίζει κάθε επιτυχία σαν μια καινούργια αρχή και κάθε αποτυχία σαν το τέλος του κόσμου.

Η Εθνική δεν είναι ούτε τόσο σπουδαία όσο έδειξε στη Γερμανία ούτε τόσο κακή όσο έδειξε απέναντι στην Ολλανδία. Είναι μια ομάδα με σημαντικές δυνατότητες, αλλά και αδυναμίες που δεν γίνεται πλέον να αγνοούνται. Χρειάζεται κριτική χωρίς μηδενισμό, εμπιστοσύνη χωρίς ωραιοποίηση και, πάνω απ' όλα, μια πορεία που δεν θα μας αναγκάζει κάθε λίγες εβδομάδες να αναρωτιόμαστε ποια εκδοχή της θα εμφανιστεί.

Το ζητούμενο για τον Γιοβάνοβιτς και τους διεθνείς είναι να μετατρέψουν τη νίκη επί της Σερβίας σε αφετηρία και όχι σε μια ακόμη μεμονωμένη καλή στιγμή. Γιατί η Εθνική έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει μεγάλα πράγματα. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί και να έχει συνέχεια.

Υ.Γ.: Σε μια βραδιά που η Εθνική Ανδρών προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της μετά το σοκ της Ολλανδίας, το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε και έναν σπουδαίο λόγο να χαμογελάσει. Η Εθνική Ελπίδων εξασφάλισε την πρόκρισή της στην τελική φάση του EURO U21, επιστρέφοντας στη διοργάνωση έπειτα από 25 ολόκληρα χρόνια. Μια επιτυχία που αξίζει πολύ περισσότερα από μια απλή αναφορά στο τέλος της ημέρας. Είναι μια σημαντική δικαίωση για τη νέα γενιά, μια ευκαιρία για τους νεαρούς διεθνείς να δοκιμαστούν στο υψηλότερο επίπεδο και μια υπενθύμιση ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο διαθέτει ταλέντο και προοπτική. Μακάρι αυτή η πρόκριση να αποτελέσει την αρχή μιας νέας εποχής για την Εθνική Ελπίδων και όχι μια μεμονωμένη επιτυχία που θα θυμόμαστε για άλλα 25 χρόνια.

Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.

close menu
x