Πολλές φορές στο ποδόσφαιρο, δεν χρειάζεται να περάσει πάνω από ένα λεπτό για ν’ αντιληφθεί πώς θα κυλήσει μια βραδιά. Ο εξαιρετικός Μάγερ που σε αυτή τη βραδιά απέδειξε πως δικαίως η Ένωση δαπάνησε πάνω από 6 εκ. ευρώ για τον κάνει δικό της, σουτάρει και ο Βούστσοφ με υπερένταση απομακρύνει την μπάλα. Άμεσα ο προπονητής αρχίζει να βηματίζει νευρικά και να μιλάει με τους συνεργάτες του. Ο τρόμος στα πόδια των αντιπάλων, αλλά και ο εκνευρισμός στο τεχνικό επιτελείο των Βούλγαρων, αποτελούν το σημάδι, για το τι θα επακολουθήσει στη βραδιά. Η ακρίβεια και η κίνηση δίχως την μπάλα των παικτών της ΑΕΚ, δείχνουν τι ακριβώς μπορεί να συμβεί, αν έρθει γρήγορα το πρώτο γκολ.
Ο Μαρίν παίρνει την μπάλα μεταξύ σέντρας και περιοχής και ένα διαγώνιο σπριντ, κοιτώντας και πίσω του, για να ανοίξει δεξιά την μπάλα στο Ρότα. Αυτός κάνει μια καλοζυγισμένη σέντρα, ο Γιόβιτς εκτελεί και έρχεται η έκρηξη. Πριν καλά καλά αντιληφθούν τι τους χτύπησε, δέχονται και το 2ο γκολ. Η ΑΕΚ όπως συνηθίζει, σε πολλές περιπτώσεις, ξαναβάζει την μπάλα με κεφαλιά στην περιοχή, με Ρέλβας να κάνει την ασίστ και τον Βάργκα να έρχεται μέσα από μια μάζα παικτών με μπλέ, για να βγει πρώτος στην μπάλα και να εκτελέσει. Από εκεί και μετά όλα ήταν απλά. Ο ανίκητος Βάργκα στον αέρα, από το καλοτραβηγμένο κόρνερ του Μάγερ έκανε το 3-0, ενώ ο Μαρίν σε μια φάση με ντρίπλα που έκανε ο ίδιος και μοίρασε στον Γιόβιτς, για να κερδίσει το πέναλτι, ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 4-0.
Αυτή η ομάδα, πραγματοποίησε ένα μαγικό ταξίδι, μετά από την ήττα εκείνη με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, στο τέλος του προηγούμενου Οκτώβρη. Που ηττήθηκε μόνον από τον ΟΦΗ σε 90’ στο Κύπελλο και που έχασε από τη Βαγιεκάνο 3-0 στον προημιτελικό του Conference League, την προηγούμενη σεζόν, αλλά υποχρέωσε τους Ισπανούς να μείνουν για να τους αποθεώσουν στο φινάλε του 3-1 της Allwyn Arena, αλλά και τον προπονητή της, να ομολογήσει πως εκείνη άξιζε την πρόκριση. Αυτή η ομάδα ήταν αποφασισμένη, πως θα πάρει αυτό που αξίζει. Αυτό που δικαιούται, με βάση την εικόνα της, την αποφασιστικότητα, που δείχνει εδώ και δέκα συναπτούς μήνες. Από το τέλος του περασμένου Οκτωβρίου, μέχρι το τέλος Αυγούστου που φτάσαμε σήμερα, σε 90λεπτο, η ΑΕΚ έχει ηττηθεί δύο φορές. Στο πρωτάθλημα, τρέχει σερί 25 αγώνων, 24 από πέρσι μαζί με τα πλέι-οφ και την φετινή πρεμιέρα. Αδιανόητα πράγματα.
Φυσικά η League Phase του Champions League είναι άλλη πίστα. Εκεί μπορεί να υπάρξουν ανάλογες βραδιές με την αποψινή, θα υπάρξουν και δύσκολες, όπου θα πρέπει η ΑΕΚ να ανεβάσει το επίπεδο της. Φυσικά με διαθέσιμο τον Βιτάλις, με τον Αριάγκα πλέον να έχει μπει για τα καλά στην ομάδα και με κάποιες προσθήκες ακόμα, θαρρώ δύο, πως θα μπορέσουν να γίνουν, για να προσφέρουν ακόμα περισσότερο βάθος στην Ένωση και δυνατότητα να διαχειριστεί τη χρονιά.
Αυτοί οι δέκα μήνες, από τον Οκτώβριο του 2025, αποτελούν ίσως ένα από τα πιο συναρπαστικά κομμάτια στην ιστορία της Ένωσης. Όπως γενικότερα όλοι αυτοί οι δεκαπέντε μήνες με τον Μάρκο Νίκολιτς στο τιμόνι. Τρεις στις τρεις προκρίσεις στο Conference πρόκριση στη League Phase πέρσι. Πρόκριση φέτος με τον πιο εμφατικό τρόπο στη League Phase του Champions League. Κι ένα πρωτάθλημα, το πιο συγκλονιστικό κατά πολλούς στην ιστορία της. Από τον mastermind Σέρβο τεχνικό!